คำเดียวที่ไม่เคยลืม ?แม่? บทความวันแม่

บทความโดย คนบ้านเลขที่96

payday loan like wonga

Very impresive with fast order process and delivery. Mexican pharmacy! Our ultimate goal is to provide safe generic drugs at the most competitive price.

ผมเป็นคนหนึ่งที่ในบางช่วงของชีวิตไม่ได้อยู่ใกล้พ่อแม่เพราะต้องไปอยู่ต่างแดน ในวันนี้ผมขอเป็นคนหนึ่งในบรรดาคนหลายๆ คนเหล่านั้น ได้ใช้ตัวหนังสือบรรยายความรู้สึกที่มีต่อแม่ เพราะว่าบางคนที่ชีวิตนี้ไม่เคยเลยที่จะพลาดจากพ่อแม่แม้ราตรีเดียวอาจไม่ได้รับรู้กับความรู้สึกอีกด้านหนึ่งของเด็กเหล่านั้นหรือที่เรียกเล่นๆ ว่าเด็กค่อนข้างขาดความอบอุ่น

ที่จริงแล้วคำว่าแม่ ทุกคนรู้จักดีแต่กับบางคนตั้งแต่เกิดอาจไม่ได้เห็นหน้าพ่อกับแม่ แต่ตัวเองกลับรู้จักคำว่าแม่ดีที่สุด เช่นในยามที่เขาเหล่านั้นเกิดความรู้สึกต้องการแม่ขึ้นมา หรือในยามที่ต้องทำกิจกรรมที่ต้องมีแม่ ในช่วงเวลานั้นอาจมีเด็กที่มีพ่อแม่ แต่ไม่รู้ว่าพ่อแม่อยู่ไหน ต้องถึงกับตั้งคำถามในใจว่า แล้วพ่อแม่หนูอยู่ไหน ทำไมคนอื่นเขามีพ่อแม่ เราก็ต้องมีพ่อแม่แน่ๆ แล้วพ่อแม่เราหละไปอยู่ไหน ลองนึกตามดูว่า ความรู้สึกนี้เป็นเช่นไร

เคยมีคำกล่าวไว้ว่า เด็กทุกคนมักมีความรู้สึกว่า แม่ตัวเองสวยที่สุดแม้ว่าที่ข้างแก้มของแม่จะมีไฝดำๆ ใหญ่ 2 ไฝอยู่ 2 ข้างแก้มก็ตาม มักมีความรู้สึกว่าแม่ตัวเองต้องเป็นคนดีที่สุด แม้ที่จริงแล้วแม่เป็นคนที่ชั่วร้ายในสายตาของสังคม มักมีความรู้สึกว่าแม่ตัวเองรักตัวเองที่สุด แม้ตามจริงแล้วแม่นั่นแหละเป็นคนใจร้ายที่ทอดทิ้งเด็กคนนั้นให้อยู่ตามลำพัง และที่สำคัญแม้ว่าแม่ของเด็กเหล่านั้นจะดีจะร้ายประการใด แต่ยามใดที่ได้อยู่ใกล้แม่และได้กอดแม่กลับมีความสุข ความอบอุ่นและความสบายใจเป็นที่สุด

สังคมม้งเป็นสังคมที่นับวันจะวุ่นวายมากขึ้น ตามหมู่บ้านต่างๆ เราท่านมักจะเห็นเด็กกำพร้า อาจเนื่องมาจากพ่อแม่จากโลกนี้ไปก่อนหรือแยกกันอยู่หรือว่าเป็นอุบัติเหตุทางความจำ เป็นที่พ่อแม่ต้องไปอยู่ในสสถานที่ของทางราชการ (ติดคุก) เด็กเหล่านี้เป็นเด็กที่น่าสงสาร และแน่นอนว่าเขาเหล่านั้นย่อมต้องการความรักความอบอุ่นเหมือนๆ กับเราท่านทั้งหลาย หากใครยังไม่ได้อยู่ในสถานะนี้ ก็คงไม่มีโอกาสได้รับรู้ความรู้สึกเหล่านี้ และทุกคนก็ล้วนแต่ไม่ปรารถนาโอกาสเช่นนี้ มันเหมือนกับตัวหนาวเย็นตลอดเวลา ทั้งๆ ที่เรายืนอยู่ในท่ามกลางแดดที่ร้อนแรงในยามเที่ยงวัน

ใครก็ตามที่ยังมีแม่อยู่ก็จงดีใจไว้ เพราะนั่นเป็นความโชคดีในบรรดาความโชคดีอย่างหนึ่ง ในเทศกาลนี้ทุกคนมักจะกราบเท้าแม่ โทรไปบอกรักแม่ หรือซื้อของไปฝากแม่ นี่อาจนับได้ว่าเป็นโชคลาภประการหนึ่งของคนที่แม่ยังอยู่ เพราะว่าอีกหลายๆท่านที่มีเงินเป็นล้านๆ ก็หมดโอกาสทำเช่นนั้นแล้ว และบางคนคิดอยากทำก็ไม่มีโอกาสที่จะคิด ดังนั้นให้รีบทำในสิ่งที่คุณอยากทำให้แม่หรืออยากบอกแม่ เพราะตอนนี้คุณเป็นผู้มีโชคลาภ

จะประการใดก็แล้วแต่ ทั้งคนที่มีแม่และคนที่ไม่มีแม่ ผมรู้สึกว่าทุกคนล้วนแต่รักแม่ของตัวเอง รวมทั้งผมด้วย เพราะเหตุใด? หลายท่านอาจหาเหตุผลมาชี้แจงได้ว่าเพราะเป็นอย่างนี้อย่างโน้น จึงรักแม่มาก แต่กับบางคนไม่สามารถที่หาเหตุผลมาชี้แจงได้ แต่ฟันธงว่ารักแม่แน่นอน100% จะด้วยความมีเหตุผลหรือความไม่มีเหตุผล สรุปแล้วทุกคนรักแม่แน่นอน ดังนั้นในวันนี้ก็หาโอกาสไปกราบเท้าแม่เถิดนะ ส่วนสำหรับกับคนไม่มีแม่ให้กราบแล้ว ก็จะขอชื่นชมยินดีกับการกระทำของคนที่มีแม่ และแอบยินดีกับการกระทำนั้นก็เป็นสุขใจยิ่งแล้ว

10 Comments

  1. EdiTor

    ซื้อเสื้อตัวใหม่ให้แม่ด้วย ไม่ได้ตั้งใจซื้อเนื่องในโอกาสวันแม่ แต่ก็ตรงกับวันแ่ม่พอดี :)

    ขอบคุณ คุณ คนบ้านเลขที่96 นำเสนอบทความดีๆ ในวันดีๆ แบบนี้ครับ

  2. lovely

    รักแม่นะ ฉันเป็นคนหนึ่งที่ดื้อมากเหมือนกัน แต่ไม่เคยห่างแม่เลย
    แม่เป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่มาก แม่ทำทุกอย่างเพื่อฉันและน้องๆ ไม่ว่าเรื่องง่ายๆแม่ยังทำให้เรา
    วันนี้…เป็นวันที่อยากบอกแม่ว่ารักแม่นะ รักที่สุด…และแม่ก็รักหนูที่สุดด้วย
    คงไม่มีใครรักหนูเท่าแม่แล้วคะ ฉันโตแล้วอยากบอกแม่ว่าอะไรดีไม่ดีหนูก็พอรูแล้วนะแม่
    จะไม่ทำให้แม่เสียใจอีก ตอนนี้คือตั้งใจเรียน เอนอนาคตที่ดีของตัวหนูเองคะ
    …………….ขอบพระคุณ แม่นะ…………………..

  3. คนด้อยโอกาส

    อ่านแล้วรู้สึกดีจริงๆ ลองอ่านดูนะ

    ฉันเดินชนคนแปลกหน้า ฉันเอ่ยขอโทษไม่ตั้งใจ

    เขากลับตอบ “ขออภัย ผมเองไม่ทันเห็นคุณ” เราต่างสุภาพ

    ถ้อยทีถ้อยอาศัยแสดงน้ำใจ แม้ไม่รู้จักกัน

    แต่ที่บ้านเย็นวันนั้น ฉันทำอาหารอยู่ในครัว ลูกสาวตัวน้อยแอบมายืนข้างหลัง

    ไม่ทันระวังฉันหันกลับมาชนเธอล้มลง

    “อย่ามายืนเกะกะ” ฉันดุใส่ ลูกสาวเดินจากไป หัวใจเธอปวดร้าว

    คืนนั้นฉันได้ยินเสียงกระซิบจากเบื้องลึกของหัวใจ

    กับคนแปลกหน้าเจ้าสุภาพได้กับลูกรักชิดใกล้ ทำไมทำได้ลงคอ

    ดูที่พื้นครัวสิดอกไม้หลากสีที่ลูกอุตส่าห์เก็บมาหวังให้เจ้าแปลกใจตกเกลื่อนอยู่ทั่วไป

    น้ำตาเธอใหล เหตุใดไม่แลเห็น” ฉันเพิ่งรู้ตัว เลยค่อยๆ ย่องเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างเตียงลูก

    “ตื่นเถิดคนดีดอกไม้นี่ลูกเก็บมาให้แม่หรือ”

    ลูกตอบ ” ใช่ค่ะ หนูเห็นดอกไม้บาน สวยงามเหมือนคุณแม่

    รู้ว่าคุณแม่ต้องชอบโดยเฉพาะดอกสีน้ำเงิน”

    ฉันตื้นตันใจนัก ” ลูกรัก แม่ขอโทษจริงๆ ที่เอ็ดหนู”

    “แม่จ๋า ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูรักแม่ ”

    “แม่ก็รักลูก แม่ชอบดอกไม้ของหนูมาก โดยเฉพาะสีน้ำเงินจ้ะ”

    หากเราตายจากไปในวันพรุ่งนี้

    อีกไม่กี่วันนายจ้างก็หาคนใหม่มาทำแทนได้

    แต่ครอบครัวที่อยู่ข้างหลังอาจโศกเศร้าไปชั่วชีวิต

    ลองคิดดูว่าคุ้มไหมหากเราจะทุ่มเทตัวเองให้กับงานมากกว่าครอบครัว

    รู้ไหมคำว่าFAMILY ย่อมาจาก

    FATHER
    AND
    MOTHER
    I
    LOVE
    YOU.

    ให้เวลากับพ่อ-แม่ของคุณมากขึ้นยามท่านแก่ตัวลง
    รู้จักแบ่งเวลาให้กับงานและคนที่บ้านให้สมดุลกัน
    หากมีใครมาบอกให้จัดความสำคัญเสียใหม่

    จงย้อนถามกลับไปว่าครอบครัวสำคัญน้อยกว่าหรือไร?

  4. *โป๊ยเซียน*

    ผมก้อรักแม่ ครับ !

    ____จาก”โป๊ยเซียน”

  5. มดตะนอย

    มดใช้เวลาอยู่เติบโตในอ้อมกอดที่อบอุ่นของแม่11ปีเต็ม นอกนั้นใช้เวลาอยู่ต่างจังหวัดกับการศึกษาแต่สิ่งหนึ่งที่รู้ดีนั้นคือ รู้ว่าแม่รักมดเพียงไร และมดก็รักแม่สุดหัวใจเช่นกัน
    รักแม่อย่าทำให้แม่มีน้ำตา

    วันนี้แม้อยู่ไกลกันหลายร้อยกิโล มดก็ของให้แม่มีสุขภาพที่ดีและอยู่กับเราไปนานๆนะคะ

  6. dome-doi

    รักแม่เช่นกัน….ไปลาวมาซื้อผ้าทอ ที่ท่าเสด็จมา 1ผืน คิดว่าจะให้แม่ แต่วันนี้ยังไม่ได้ไปเพราะติดงาน ลางาน สัปดาห์ หน้าจะอย่างไรต้องไปหาแม่ค่ะ…คิดถึงนะคะแม่

  7. vistapa

    เข้ามาหาข้อมูลค่ะ เลยได้อ่านข้อเขียนของคุณคนด้อยโอกาส
    จึงนึกถึงบทความนี้ได้ ว่าเคยได้รับจากเพื่อนที่อเมริกาส่งมาให้เมื่อปี 2006
    อ่านแล้วเลยเขียนแปลไว้เป็นบทกวี เอามาแจมด้วยละกันค่ะ
    อิอิ พอจะเป็นกวีไส้แห้งกะเค้าได้ป่าว ลองอ่านดูนะคะ

    I ran into a stranger as he passed by,
    Oh excuse me please” was my reply.

    He said, “Please excuse me too;
    I wasn’t watching for you.”
    We were very polite, this stranger and I.
    We went on our way and we said good-bye.

    ฉันวิ่งชนคนแปลกหน้า ” ขอโทษนะคะ ” ฉันตอบไป
    ” ผมไม่ทันเห็นคุณก็ได้ ขอโทษคุณด้วยเช่นกัน”
    ต่างคนต่างสุภาพ ทั้งคนแปลกหน้าและฉัน
    แล้วเราก็แยกจากกัน ด้วยมิตรภาพของคำร่ำลา

    But at home a different story is told,
    How we treat our loved ones, young and old.
    Later that day, cooking the evening meal,
    My son stood beside me very still.
    When I turned, I nearly knocked him down.

    “Move out of the way,” I said with a frown..

    He walked away, his little heart broken.
    I didn’t realize how harshly I’d spoken.

    และที่บ้าน…กับเรื่องราวที่แตกต่าง
    เราทำอย่างไรกับคนที่เรารักนั่นหนา
    ขณะฉันทำอาหารเย็นในวันต่อมา
    เจ้าตัวเล็กก็กระแซะเข้ามาอยู่ข้างๆ กาย

    ฉันเกือบจะชนเขาล้มลง
    ” อย่ามาเกะกะแม่ตรงนี้จะได้ไหม”
    เขาก้าวเท้าจากไปด้วยหัวใจสลาย
    ไม่รู้ว่าอะไรทำให้ฉันหยาบคายได้ขนาดนั้น

    While I lay awake in bed,
    God’s still small voice came to me and said,

    “While dealing with a stranger, common courtesy you use,
    but the children you love, you seem to abuse.
    Go and look on the kitchen floor,
    You’ll find some flowers there by the door.
    Those are the flowers he brought for you.
    He picked them himself: pink, yellow and blue.
    He stood very quietly not to spoil the surprise,
    you never saw the tears that filled his little eyes.”

    คืนนั้นเมื่อนอนอยู่ที่เตียง
    ก็ได้ยินเสียงเล็กๆ ในใจฉัน
    ” ทำไมกับคนแปลกหน้าเราจึงสุภาพต่อกัน
    แต่กับคนที่รักนั้น ฉันถึงพูดด้วยไม่ดี”

    “ไปที่ประตูซิ..เธอจะเห็นดอกไม้
    ที่เจ้าตัวเล็กเก็บมาให้เธอในวันนี้
    ดอกไม้สวยๆ หลายหลากสี
    ชมพู เหลือง ฟ้า ที่เขาเก็บด้วยตัวเขาเอง”

    “เขาแค่เข้ามาเงียบเงียบก็เท่านั้น
    และอยากให้เธอเห็นมันว่าเขาเก่ง
    จึงมาเซอร์ไพรส์เธอเท่านั้นเอง
    แต่เธอกลับข่มเหงเขาด้วยวาจา”

    “เธอคงไม่รู้หรอกว่าเขาเสียใจ
    และน้ำตารินไหลบนใบหน้า
    เพียงเพราะเธอไม่เคยรู้จักคุณค่า
    หรือเห็นว่าเขาอยู่สายตาหรือหัวใจ”

    By this time, I felt very small,
    And now my tears began to fall.
    I quietly went and knelt by his bed;

    “Wake up, little one, wake up,” I said.
    “Are these the flowers you picked for me?”

    ฉันเริ่มรู้สึกผิดในตอนนั้น
    และรู้ว่าฉันกำลังร้องไห้
    รู้ว่าฉันนั้นสุดแสนจะเสียใจ
    จึงเดินเข้าไปหาเขาที่เตียงนอน

    ” ตื่นเถอะ คนดีของแม่
    ตื่นขึ้นมาฟังแม่ก่อน
    นี่ต้องเป็นดอกไม้ของลูกอย่างแน่นอน
    ที่เมื่อตอนเย็นเธอจะให้แม่ไง”

    He smiled, “I found ’em, out by the tree.
    I picked ’em because they’re pretty like you.
    I knew you’d like ’em, especially the blue.”

    เจ้าตัวเล็กยิ้ม แล้วตอบว่า
    “ครับ ผมเจอมันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่
    และผมก็รู้ว่าแม่ชอบดอกไม้
    โดยเฉพาะอย่างยิ่งดอกสีฟ้า”

    I said, “Son, I’m very sorry for the way I acted today;
    I shouldn’t have yelled at you that way.”

    He said, “Oh, Mom, that’s okay.
    I love you anyway.”

    I said, Son, I love you too,
    and I do like the flowers, especially the blue.”

    ” ลูกจ๋า..แม่เสียใจที่ทำกับลูกในวันนี้
    แม่มองข้ามสิ่งที่มีคุณค่า”
    ” ไม่เป็นไรครับแม่ อย่าเสียน้ำตา
    ผมรู้ว่า ถึงยังไงผมก็รักแม่อยู่ดี ”

    ” แม่ก็รักลูกเช่นกันนะจ๊ะ
    และหวังว่าต่อไปจะไม่เป็นอย่างนี้
    รู้ไหมว่าดอกไม้ที่ลูกให้แม่น่ะสวยดี
    และพิเศษสุดก็ตรงที่…มันเป็นสีฟ้าของเธอ”

    ขอมอบกลอนบทนี้ ให้กับคุณแม่ทุกๆท่าน
    และคุณลูกที่รักแม่ทุกๆคนเช่นกันค่ะ ….

  8. คณิน

    ความเป็นแม่ไม่มีวันเสื่อมคลาย ทุกคนย่อยมีแม่แต่ึสักกี่คนที่ไม่เคยทำผิดต่อแม่ ผมเคยทำผิดกับแม่มามากมายตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันก็ยังมีบ้างโดยไม่ได้ตั้งใจ ผมกำลังจะบอกทุกคนว่า สิ่งที่ผมจะพูดไม่ได้หมายความว่าผมไม่รักแม่แต่นั้นคือสิ่งที่ผมควรสำนึกในบุญคุณท่านและจากนี้ไปผมจะขอเป็นคนดีเพื่อทดแทนพระคุณแม่จนกว่าชีวิตผมจะหาไม่

  9. ม้งคนหนึ่ง

    รักแม่ทุกวัน(ไม่ใช่รักเฉพาะตอนขอตังค์นะ เหอะๆ เรื่องจริง++อย่างนี้ก้มี)

  10. นู๋กัล

    รักเเม่

Comments are closed.