จากบ้านเกิดมา กระทั่งคนแก่จากเราไป

การค้นหาฝันในเมืองใหญ่ บางคนก็ค้นเจอได้ไว บางคนก็ใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อค้นหามัน สุดท้ายไม่รู้ว่าชีวิตจะไปทางไหน เพราะอยู่ในเมืองใหญ่ชีวิตก็แค่ลุ่มๆ ดอนๆ ครั้นคิดจะกลับบ้านเกิด ก็ไม่รู้จะไปใช้ชีวิตที่เหลือยังไงกับที่ที่เราจากมานาน นี่อาจเป็นความเศร้าของหลายๆ คน ..เมื่อเวลาหนึ่งมาถึง

เมื่อวานนี้ผมโทรกลับบ้าน แม่บอกว่าคุณย่าท่านหนึ่งเสียชีวิตแล้ว แม่บอกว่าคุณย่าท่านนี้มีอายุไล่กับแม่ อายุห่างกันไม่กี่ปี (แต่มีศักดิ์เป็นย่า) และตอนนี้กำลังจัดงานศพอยู่

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ มันทำให้เศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้ยินข่าวคนแก่ หรือผู้ใหญ่แถวบ้านเสียชีวิต จากที่ใช้ชีวิตกว่าสิบปีในเมืองใหญ่ ข่าวคราวลักษณะเช่นนี้จะมีมาตลอด หลายท่านเป็นบุคคลที่เราเคารพนับถือ หลายท่านเป็นบุคคลที่เรารู้จัก และหลายท่านก็เป็นญาติใกล้ชิดของเราเอง

หลายครั้งที่กลับไปบ้านและมีโอกาสเดินตามตรอกซอกซอย ที่ครั้งหนึ่งเราเคยวิ่งเล่น บางบ้านที่เราเคยเดินผ่าน จะเห็นคนแก่นั่งปักผ้าบ้าง นั่งจับกลุ่มคุยกันบ้าง มันทำให้เราซึ่งเป็นเด็กๆ พลอยรู้สึกครึกครื้นไปด้วย

แต่ทว่าเดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนไป บรรยากาศดูเงียบเหงา บางครั้งเราจะรู้สึกสับสน ว่าคนแก่ในบ้านหลังนั้น หลังนี้ จะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า หรือแค่ไปไร่ไปสวน

คนแก่บางท่านเราคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยได้ยินข่าวการเสียชีวิตของท่าน แต่จริงแล้วท่านยังมีชีวิตอยู่ ส่วนบางท่านเราไม่รู้เลยว่าท่านเสียชีวิตไปนานแล้ว

ยิ่งนึกถึงเรื่องที่พวกท่านเคยเป็นเสาหลักของชุมชน ก็ยิ่งทำให้เศร้าใจ เพราะพวกท่านเริ่มทยอยล้มหายตายจาก เหมือนพวกท่านทิ้งเราไป เหมือนพวกท่านกำลังจะปล่อยให้คนรุ่นหลังอย่างเราดูแลชุมชนสืบต่อไป

แต่ในความเป็นจริงที่น่าเศร้าคือ เราต่างหากที่ทิ้งพวกท่านให้อยู่อย่างโดดเดี่ยว และก็เป็นเราอีกที่ทิ้งชุมชนของเรามา แม้บางคนจะประสบความสำเร็จแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่คิดที่จะกลับบ้านเกิดอีก

ที่จริงมันคงเป็นเพราะกาลเวลา ที่ทำให้วิถีชีวิตและทุกๆ อย่างมันเปลี่ยนไป เราคนรุ่นหลังก็มีความจำเป็นที่จะต้องมาดิ้นรนในเมืองใหญ่ เพื่อที่จะทำให้ชีวิตของตัวเองและที่บ้านดีขึ้น เพื่อที่จะให้คนที่อยู่ข้างหลังมีความเป็นอยุ่ที่ดีขึ้น ..มันจึงกลายเป็นสัจจธรรมที่เราต้องจากบ้านมา

ใครจะไปรู้ ในอีกสิบ-ยี่สิบปีข้างหน้าลูกๆ ของเราอาจจะต้องจากอ้อมอกเราไป ด้วยวัยเพียงสิบขวบ อาจจะไปเพื่อศึกษาในสถานศึกษาที่อยู่ห่างไกล ..และคู่สามีภรรยาอาจจะต้องอยู่คนละมุมโลก เพื่อทำงาน

ขอแสดงความอาลัย แด่การจากไปของคุณย่า “ปู้ สัว เย้ง (Puj Suav Yeeb)”