บ้านพักฉุกเฉิน ช่วยคุณได้ อย่าคิดสั้น

ปัญหาสังคมในชุมชนม้งมีมากมาย ฉันถามตัวเองเสมอว่าปัญหาที่เขามาปรึกษา และขอความช่วยเหลือ ฉันทำได้หรือ…..แม้ทำไม่ได้ แต่ฉันไม่เคยปฏิเสธใครเลย เพราะฉันสงสารเขากว่าที่เขาจะเอ่ยปากขอให้เราช่วยก็คือสุดความสามารถของเขาแล้ว หากเราไม่ยื่นมือช่วย เขาต้องทำอย่างไรต่อไป ช่วยได้หรือไม่ หากเราช่วยแล้วไม่ได้ก็อีกเรื่องหนึ่ง แต่หากไม่ช่วย…คงไม่ใช่คนชื่อโดมดอยแน่

บ้านพักฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี ในพระอุปถัมภ์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ http://www.apsw-thailand.org หรือโทร 02 929 2222 (ตลอด 24 ชั่วโมง)
.. -ข้อมูลอัพเดท 26 ก.ค. 2560

เช่นเรื่องนี้….มีน้องชื่อนางกันยารัตน์ อายุ 20 ปี มาหาดิฉันนั้น เธอกำลังท้องได้ 8 เดือน และยังมีลูกชายอายุประมาณ 2 ขวบเศษ มาด้วย 1 คน โดยเธอแจ้งว่าถูกสามีทำร้ายเพราะเป็นบ้าจากการเสพติดยาบ้า ญาติทางสามีก็ไม่สามารถช่วยเธอได้ เธอจึงหยิบยืมเงินเพื่อเป็นค่ารถเดินทางมาหาแม่เธอที่หมู่บ้านอีกจังหวัดหนึ่ง พร้อมบุตรชายเพื่อมาตายเอาดาบหน้า แต่เมื่อมาถึง ก็ถูกปฏิเสธจากแม่และพี่ชาย เพราะเธอท้องกำลังจะคลอด ไม่สามารถเข้าบ้านแม่ได้เพราะจะผิดผีบ้านผีเรือน เธอได้แต่นอนนอกบ้านที่มีอากาศแสนหนาวเหน็บกับลูกจนรุ่งเช้า

Hmong Children
เด็กน้อยทั้งสองจะมีอนาคตที่ดีต่อไป

เธอจึงตัดสินใจมาหาดิฉันเพื่อให้หางานให้ทำจนกว่าจะคลอด และหากใครต้องการลูกของเธอ เธอก็ยินดียกให้ เพราะเธอไม่สามารถเลี้ยงได้ และเธอคงไม่กลับไปบ้านแม่ของเธออีก หรือแม้แต่บ้านสามี ซึ่งได้ข่าวว่าสามีกำลังมีอาการคลั่งหนัก ฉันบอกเธอให้กลับบ้านแม่เธอก่อนแล้วฉัน จะหาทางช่วย เธอร้องไห้และไม่ยอมกลับ เพราะเธอไม่สามารถเข้าบ้านแม่เธอได้ ฉันจึงให้พักที่บ้านฉัน แล้วโทรประสานที่ศูนย์พัฒนาและสงเคราะห์ชาวเขาจังหวัด ว่าสามารถให้เขาไปพักตามบ้านพักฉุกเฉินก่อนจนกว่าจะคลอดได้หรือไม่ ทางศูนย์ฯ ขอเวลา 1 สัปดาห์เพื่อติดต่อบ้านพักฉุกเฉินและทำเรื่องส่งตัวเธอ และแนะนำให้ไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลเพื่อจะทราบว่าคลอดวันไหน เพราะตั้งแต่ตั้งครรภ์ยังไม่เคยฝากครรภ์เลย ก็เธออยู่บนเขาไกลโรงพยาบาล เงินไม่มี สามีเป็นบ้าอีก เธอคงไม่ได้นึกถึงเรื่องการฝากครรภ์แน่นอน

และในที่สุดเธอถูกส่งตัวไปยังบ้านพักฉุกเฉินบางระกำ จ.พิษณุโลก หลังจากเธอคลอดแล้ว ทางบ้านพักฉุกเฉินรับเลี้ยงบุตรเธอทั้ง 2 คน ให้เธอได้เข้ารับการฝึกอาชีพ และเข้าทำงานที่นิคมอุตสาหกรรมลำพูน จ.ลำพูน และที่นี่เธอได้พบรักใหม่เป็นหนุ่มม้งที่เชียงใหม่ ตอนนี้เธอรับบุตรทั้งสองของเธอไปอยู่ด้วย เธอมีบุตรกับสามีใหม่อีก 2 คน เธอโทรมาหาฉันในบางครั้ง เธอบอกดีใจที่ฉันชี้ทางให้เธอเดินจนถึงฝั่งเธอได้แต่ขอบใจฉัน….ฉันดีใจที่คนตัวเล็ก ๆ อย่างฉัน (ก็หนักแค่ 52 กก.เองจ้ะ) ยังสามารถทำประโยชน์ให้เขาได้

เห็นเขาได้ชีวิตใหม่ก็ดีใจแล้วค่ะ ส่วนสามีเธอ ต่อมาไม่นานหลังจากภรรยาออกจากบ้านก็เสียชีวิต แต่อยู่ไกลกับฉันมากเลยไม่รู้ว่าตายเพราะอะไร….ลูก ๆ ของเธอน่ารักมากฉันขอเธอว่าหากเธอไม่เอาจริง ๆ ฉันขอ…แต่พูดเล่น ๆ กันน่ะ สัญชาตญาณความเป็นแม่คงยากที่จะยกลูกให้ใครแม้ลูกหน้าตาจะเป็นอย่างไร เรารักหมดล่ะ

ฉันเขียนบทความนี้ขึ้นเพื่อจะบอกว่าหากใครพลาดพลั้ง หรือมีปัญหาครอบครัวให้คิดถึงบ้านพักฉุกเฉินก่อนเพราะที่นี่ให้ชีวิตใหม่แก่คุณได้ อย่าคิดสั้นเลยชีวิตมีค่าเพียงแต่เราเดินสะดุดล้มลงเท่านั้น….ลุกขึ้นแล้วก้าวเดินต่อไป อาจเจ็บบ้างเวลาจะรักษาแผลให้คุณได้แม้จะเหลือรอยแผลเป็นแต่มันไม่เจ็บอีกแล้วค่ะ แค่เตือนใจเราเท่านั้นค่ะ .

23 Comments

  1. ขอทานน้อย

    เขียนได้ดี
    สะท้อนได้ดี

    เป็นกำลังใจให้ทั้งคนเขียนและคนที่ถูกเขียนถึง

    สู้ต่อไปครับ

    เพื่อตนเอง
    เพื่อลูกหลาน
    เพื่อชาติพันธ์

  2. ขอทานน้อย

    รบกวนให้พี่น้องม้งทุกท่านที่คิดว่ามีใจเมตตา
    มีน้ำใจ มีความเสียสละ และมีอุดมการณ์เพื่อสังคม
    ช่วยกรุณา ส่งอีเมล์ส่วนตัวมาให้ผมทีครับ
    เดี๋ยวผมจะติดต่อไปหาทางอีเมล์ครับ
    พอดีว่ามีโครงการขอคำแนะนำ ชี้แนะ ขอความร่วมมือจากทุกท่าน
    แต่ไม่สะดวกนำเสนอที่นี้

    หากท่านไหนสนใจรายละเอียด รบกวนส่งอีเมล์ส่วนตัวมาให้ผมด้วยที่
    sasannakub@hotmail.com

    อยากได้ของนักเขียนทุกคน (ถ้าจะกรุณาให้นะครับ)

    ด้วยความอยากเห็นคุณภาพชีวิตสังคมม้งที่ดีขึ้น

  3. ddd

    ก็อยากให้หลายคนที่ประสบปัญหา อย่าท้อถอย ปรึกษาหารือ อย่าอาย เพื่อหาทางออกให้ตนเองหรือคนที่เรารักนะคะ ปัญหาทุกปัญหามีทางแก้ ก้าวเดินต่อไปแม้ล้มบ้างเป็นธรรมดา เส้นทางชีวิตชาวม้งส่วนใหญ่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่โรยด้วยหนามกุหลาบ ฝ่าฟันไปให้พ้นหนามจะเจอกลีบกุหลาบอยู่ปลายก้านกุหลาบนั่นเองแหละ

  4. *โป๊ยเซียน*

    เคยเห็นแต่เรื่องเหล่านี้ในหนังม้ง
    พึ่งรู้ว่าเรื่องจิงก้อมีในโลกม้งเราด้วย
    น่าสะเทือนใจจัง
    ติดยา(ยาบ้า)ทำให้ครอบครัวแตกแยก
    การหย่าร้างในช่วงวัยรู่น มีลุกไม่พึ่งประสงค์
    ท้องก่อนแต่งจนต้องออกจากการศึกษา…
    ควรจะทำกันอย่างไรต่อไปสังคมม้ง
    ถ้า…พื้นฐานครอบครัวม้ง ยังไม่แข็งแรง
    ลูกที่เกิดมาในครอบครัวที่ขาดความอบอุ่น
    เมื่อโตขึ้น ส่วนใหญ่จะมีปัญหา
    ++++ทุกชีวิตมีค่า ควรอย่าตัดสินจากอารมณ์

  5. EdiTor (Post author)

    เมื่อเกิดปัญหา ขอให้ทุกคนตั้งสติคิดให้รอบด้าน หันหน้าปรึกษาคนที่เราไว้ใจ สุดท้ายแล้วผมเชื่อว่าบางปัญหาอาจแค่เส้นผมบังภูเขา

  6. ม้ง

    ดีใจมากครับที่มีเวปดีดีแบบนี้ให้พวกเราได้มาอ่านคิดและวิเคราะห์ในเรื่องต่างๆ มีประโยชน์มากจริงๆ ทำให้ผมต้องมาลุ้นตลอดว่าวันไหนที่คุณโดมดอยและคุณ Editor จะมาเขียนบทความให้พวกเราได้อ่านรับรู้เรื่องราวต่างๆเมื่อไร ทำให้ผมเข้ามาเวปนี้ทุกวันเพื่อมาอ่านบทความต่างๆของสองคนนี้และทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเวปนี้ทำได้ดีมากครับ เป็นกำลังใจให้ จะเข้ามาทุกๆวัน

    อืม ผมมีเรื่องมาเล่าให้ฟังครับเป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับคนใกล้ตัวผมเองครับ เหมือนบทความเรื่องนี้เลยครับ คือ เมื่อปีที่แล้วได้มีโอกาสไปทำงานกับพี่สองคนเปนสามีภรรยากันครับเปนม้งเหมือนกัน ตลอดเวลาที่ทำงานกับพี่เค้าก็ดีครับ กิจการถือว่าไปได้ดีมีรายได้มากพอที่จะเก็บไว้ใช้อย่างสบาย แต่ว่าฝ่ายสามีเปนคนชอบเที่ยว เล่นการพนัน เที่ยวหญิงสาว
    ตลอดเวลาที่ทำงานด้วย มักจะมีคนมาเก็บค่าหวย สลากกินแบ่งรัฐ บ่อยครั้ง ครั้งละหลายพันบาท เดือนนึงสลากออกสองครั้ง รวมเงินแล้วบางครั้งถึงหมื่นบาทต่อเดือนนึงเลยครับ รวมถึงหวยใต้ดินอีก เปนอย่างนี้ตลอด และทุกครั้งที่ไปเที่ยวหญิงสาว หรือเล่นการพนัน เค้ามักจะหายไปหลายวัน ซึ่งภรรยาเค้าก็เคยถามไถ่ว่าไปไหน ทำอะไร แต่สามีก็บอกว่า ห้ามยุ่ง ลงท้ายด้วยการทะเลาะ ทำร้ายร่างกายภรรยาตลอด และไม่เคยพูดดีดีกับภรรยา คำแต่ละคำนะ ด่า ตะคอกตลอด ทั้งๆที่ภรรยาเป็นคนหาเงินเข้าบ้านตลอดไม่เคยให้เกียตรภรรยาเข้าบ้านเมื่อไหร่เหนด่าแต่ ไอ้เหี้ย..ไอ้สัตว์..ไอ้โง่ ไอ้ควาย มึงทำไมโง่แบบนี้เป็นแบบนี้ประจำทุกวันผมกล้าสาบานเลยว่าที่เขียนคือความจริงที่ผมเจอ แต่ภรรยาเค้าก็ทนนะอยู่ได้เรื่อยมา บางครั้งสามีหนีไปเที่ยวกับผู้หญิงอื่น ปล่อยให้ภรรยาทำงานหนักมากๆ เวลาที่จะดูแลลูกๆก็ไม่มีเพราะต้องทำงานแต่เช้ากลับบ้านดึกแบบนี้ตลอด ไม่มีวันหยุดครับ หยุดงานเฉพาะไม่สบาย หรือทำไม่ไหวแล้วจริงๆ ฝ่ายสามีเที่ยวหายไปหลายวัน บ่อยครั้งที่ไปก่อเรื่อง เช่นทำผู้หญิงท้อง ก็กลับมาขอเงินภรรยาเพื่อเอาไปให้หญิงสาวทำแท้ง ไปเที่ยวเงินหมดก็ขายสร้อยที่ภรรยาซื้อให้เป็นต้น ส่วนลูกๆบอกได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูกไม่สนิทหรือรักกันเลย ลูกชายไปเรียนก็ไปไม่ถึงโรงเรียน เที่ยวทั้งวันกลับบ้านมาดึกดื่น เรียนซ้ำๆชั้นเดิม ทั้งๆที่พ่อแม่มีตังค์ให้เรียนได้สบายๆ และเรื่องก็เกิดขึ้นหนักขึ้นมา คือผู้ชายไปเที่ยวหญิงสาวและไม่กลับบ้านหลายวัน ผมเคยถามว่าทำไมไม่ตามเค้าไปว่าเค้าไปไหน แต่พี่เค้าบอกว่า ไปไม่ได้หรอกเดวก็ทะเลาะกันอีก เบื่อ ผมจึงบอกว่าไม่ได้นะ เราคือภรรยาเค้าเรามีสิทธิ์ที่จะควบคุมเค้าทุกอย่าง ถ้าปล่อยเค้าไปแบบนี้ ถ้ามีเรื่องขึ้นมาเราจะโดนเต็มๆ แต่พี่เค้าก็บอกว่าไม่รู้จะตามเค้าได้ที่ไหน เค้าไปก็ไม่บอก และสุดท้ายพี่เค้าก็เลยโทรไปสอบถามจากคนรู้จักต่างๆจนได้เรื่องว่าที่หายไปคือไปหาเด็กสาว รุ่นลูกเลยทีเดียว พอสามีกลับมาก็ทะเลาะกัน ลงท้ายด้วยกันทำร้ายร่างกาย บ่อยมาก แต่ละครั้งทั้งตัวเขียวเปนจ้ำๆเลยครับลูกมาห้ามลูกก็โดนไปกับแม่ คู่นี้แต่งงานมาประมาณยี่สิบปีครับ ทะเลาะกันบ่อยมากตลอดมา ผมก็เคยถามว่าเพราะอะไร ในเมื่อพี่ผู้ชายทำร้ายร่างกายบ่อยครั้งและดูถูกเหยียบหยาม ไม่ให้เกียรติความเป็นแม่ของลูกเลย ทำไมจึงททนอยู่ ไม่กลัวหรอว่าสักวันหนึ่งร่างกายเราจะทนต่อการถูกทำร้ายไม่ไหว เป็นโรค เจ็บป่วยขึ้นมาใครจะดูแล ทนยี่สิบปี หรือจะทนต่อไป แต่สิ่งที่ผมได้ยินจากปากเค้าตอบคืนมาทำให้ผมน้ำตาจะไหล คือเค้าต้องการให้มีพ่อเป็นพ่อของลูก กลัวว่าลูกจะมีปมด้อย เค้าจะทนเพื่อลูกๆ แต่เค้าก็มีพูดว่าก็ไม่รู้ ชีวิตสับสนเหลือเกิน ตอนนี้อายุก็มากขึ้นแล้ว ทนความเจ็บจากการทำร้ายไม่ค่อยไหวเหมือเมื่อก่อนแล้ว เค้าบอกว่าถ้ากลับไปบ้านกลัวพี่ชายและพ่อแม่จะเสียชื่อและเข้าบ้านไม่ได้อยู่กับเค้าก็ไม่ได้ คงไม่มีใครอยากให้เข้าบ้านหรอกเพราะเราแต่งงาน ออกจากบ้านพ่อแม่มาเเล้ว ผิดผีประมาณนี้

    จากนั้นก็มีเรื่องตามมาอีกเพราะสามีว่ากล่าวหาว่าเพราะภรรยามีชู้ก็เลยทำร้ายร่งกาย สามีเปนคนเชื่อหมอผีทรงเจ้ามาก จึงพาภรรยาไปสาบาน(เหตุเพราะภรรยารู้ว่าสามีาไปติดเด็กสาวคนนึง จากเพื่อนชายที่ทุกคนรู้จักกันหมดมา ทำให้สามีคิดว่าต้องเอาตัวเข้าแลกแน่ เพื่อนคนนั้นจึงบอกว่าสามีหายไปไหนกับใคร) ตกลงจึงไปหาทรงเจ้า แต่ทรงเจ้ากลับบอกว่าไม่ได้พูดว่าเป็นชู้กันแต่มาติดเฉยๆ ภรรยาบอกว่าเราทำงานพบปะหลายคน ไม่รู้ใครเปนยังไง แต่ตัวเองไม่เคยคิดเรื่องแบบนั้น หมอผีเลยเชิญเทพเข้าร่างแล้วก็บอกว่า ได้ทำหรือเปล่า พี่คนั้นก็บอกว่าไม่ได้ทำจริง หมอผีเลยให้สาบานต่อหน้าหมอผี แต่พี่เค้าบอกว่า ถ้าจะให้สาบานในที่นี้เค้าจะไม่สาบาน แต่ถ้ากลับไปบ้านนอกให้พ่อแม่หรือใครที่บ้านทำพิธีน่ะ พี่เค้ายอมสาบานแน่ และก็ทะเลาะกันตรงนั้นจากนั้น ฝ่ายภรรยาถามหมอผีว่าแล้วผู้ชายคนนั้นคือใคร ชื่ออะไร บอกมาเลย แต่หมอผีตอบยังไง รู้มั้ย…หมอผีตอบหน้าตาเฉยว่า เจ้าออกจากร่างไปแล้ว และทำต่อไม่ไหวแล้วเพราะโดนเจ้าลงโทษ ปวดเมื่อย เจ็บหลัง ไม่มีพลังแล้ว ผมนี่งงเลย จากนั้นมาก็ทะเลาะกันอีก จนสุดท้ายภรรยาทนไม่ไหวจึงแจ้งความและตำรวจพาไปบ้านพักฉุกเฉินในที่สุด จากนั้นทุกอย่างพลิกไปหมดครับ ไม่มีเงินจ่ายค่าบ้านเช่า ไม่มีเงินส่งรถ ลูกไม่ได้เรียนหนังสือต่อ ขายกิจการที่ทำอยู่ ติดหนี้เข้าไปอีก ไม่มีเงินกินข้าว ทุกอย่างพังแบบยับเยินฝ่ายภรรยาอยู่บ้านพักฉุกเฉิน รอมุลนิธิทำเรื่องหย่า และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เรื่องจะจบ เพราะเจ้าหน้าที่ให้คำตอบไม่ได้ว่าเรื่องจะนานแค่ไหน ขาดรายได้ไม่มีเงิน ลำบากเข้าไปอีก ลูกๆแตกไปคนละทาง
    นี่คือ อุทธาหรณ์ ที่น่ากลัวมาก จากที่มีทุกอย่าง มีเงินมากขึ้น ก็เล่นพนันมากขึ้น เที่ยวสาวอ่อนๆ ทุ่มได้ให้เด็กสาวแบบไม่ยั้งแต่ภรรยาทนทุกข์ลำบากลำบนอยู่ที่ทำงานเหงื่อไหลไม่หยุด สุดท้ายพอไม่มีภรรยาทุกอย่างก็เริ่มหายไปค่อยๆหายไปจนไม่เหลืออะไร ทำให้ผมมานึกคิด คิดดูทำให้เข้าใจผู้หญิงขึ้นมามากขึ้น เค้าก็คงเหมือนแขนและขาส่วนหนึ่งที่ทำให้เรายืนได้

    ดังที่มีคนกล่าวไว้ว่า ‘” เบื้องหลังความสำเร็จของผู้ชาย มักมีผู้หญิงคอยผลักดันส่งเสริมเสมอ”
    คงเป็นเช่นนั้นจริงๆ

  7. *โป๊ยเซียน*

    เรื่องราวนี้ดีนะ คุณม้ง
    ควรที่จะหาผู้กำกับมือดีเอาไปสร้างเปงระครม้ง สอนใจนะ คิดว่า
    ….เค้าว่า คนเราทุกคนล้วนมีวาสนาต่อกันเสมอ
    สามีมีวาสนาอีกเส้นหนึ่ง__________—–
    ภรรยาก็มีวาสนาอีกเส้นหนึ่ง_____________—–
    แล้วเมื่อถึงคราวที่มาใช้ชีวิตร่วมกัน ก็จะได้วาสนาสองเส้นนี้ประคองชีวิต
    ให้สุขสมบุรณ์ วาสนาชีวิตสองเส้นนี้จะกลายมารวมกันเปงเส้นเดียว
    หนุนนำให้ชีวิตคู่เจริญรุ่งเรือนต่อไป
    แต่ถ้าชีวิตคู่ขาดเส้นใดเส้นหนึ่งไปแร้ว ก็จะได้วิถีชีวิตอีกแบบหนึ่ง
    ดังนั้น มันก็เหมือนกะตอนที่คุณยังเปงหนุ่มโสด ยังทำอะไรไม่ได้เรื่องเลย
    แต่พอถึงวัยอันควร แต่งงานแร้ว พอทำอะไรของมันก็ขึ้นหมด นี้แร่ะคือเส้นชีวิตหนุนนำวาสนาคู่ !
    อาจจะธรรมโม หน่อย แต่คือ “ความจริง ” ของชีวิต

  8. เหงาไม่มีวันหยุด

    ถึงคุณโดมดอย
    คือดิฉันอยากทราบข้อมูลบ้านพักฉุกเฉินที่ว่านี้ เนื่องจากเพื่อนสนิกเจอกรณีเช่นนี้ด้วย
    และอย่างไม่พร้อมเธอได้มาปรึกษาว่าเธอจะทำแท้ง แต่ดิฉันไม่เห็นด้วย หวังว่าข้อข้างต้นที่คุณเขียนมานี้จะสามารถช่วย
    เพื่อนคนนี้ได้
    ช่วยกรุณาส่งข้อมลูมาตามมาตามอีเมล์นี้
    Anneerak_14@yahoo.com จะขอบพระคุณอย่างมาก

    จากม้งคนหนึ่ง

  9. dome-doi

    หากภาคเหนือตอนบน อบู่ เชียงใหม่ ตอนล่างพิษณุโลก อีสานขอนแก่น คุณสามารถติดต่อไปที่ สนง.พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดนั้น ๆ เขาจะแนะนำ หากไม่รู้จริง ๆ ไปปรึกษาที่ศูนย์พัฒนาและสงเคราะห์ชาวเขา ของจ. นั้น ๆ นะ หรือหากอยากทราบโดยให้พี่ประสารให้ กรุณาถามเบอณืโทรพี่ได้ที่คุณ Editor เบอร์ที่ขอโฆษณา โทร 086 0234 655 ในม้งเอเชีย น่าจะได้ ขอบคุณที่ปรึกษา

  10. คนด้อยโอกาส

    ปัญหากรณีตัวอย่างอย่างนี้ เป็นปัญหาของคนม้งที่ต้องเผชิญกับมันไปอีกนาน ยิ่งปัจจุบัย ความทันสมัย ความเจริญด้านวัตถุเริ่มเข้ามาในชีวิตของสังคมแล้ว ยิ่งทำลายตัวตน/เกิดปัญหามากมาย ฉะนั้น เขาเหล่านั้นที่เจอปัญหาก็ต้องการบางสิ่งที่จะยึดจิตใจ และก้าวต่อไป เพื่ออนาคตของตนเอง บ้านพักฉุกเฉินก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งของบางคนที่ได้รับความช่วยเหลือ แต่หากมองถึงภาพรวมแล้วก็ยังมีอีกหลายคนที่เสียความเป็นตนเอง/เสียความคน/ เสียชีวิตกับการเผชิญกับปัหญา แต่อย่างไรก็ตาม ปัญหาเหล่านี้มีทางแก้ มีทางให้เลือก มีทางให้ตัดสินใจ มีทางให้เผชิญอย่างได้รับความช่วยเหลือจากองค์กร/หน่วยงาน / ฯลฯ และคนม้งด้วยกัน ขอให้เราเข้าใจ ยอมรับ เคารพกับคนที่เผชิญปัญหา แล้วช่วยเป็นกำลังใจ ช่วยเป็นเพื่อน เป็นพี่เป็นน้อง ช่วยให้เขาพ้นจากปัญหาเหล่านั้น แล้ววันนั้นแหล่ะ วันแห่งการช่วยเหลือซึ่งกันและกันก็จะเกิดขึ้น

    ขอบคุณคับ

  11. EdiTor (Post author)

    ขอบคุณ คุณม้ง สำหรับกำลังใจที่มีให้กับ ม้งเอเชีย แห่งนี้ และขอบคุณสำหรับการแบ่งปันประสบการณ์ให้ทุกคนได้ศึกษากัน

    ส่วนตัวผม และพี่โดมดอยอาจเป็นแค่ส่วนเล็กๆ ของ Hmongasia.com ส่วนสำคัญคือพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกคน ที่ร่วมกันแสดงความเห็นมากกว่า หากคุณม้งมีเรื่องที่เห็นว่าเป็นประโยชน์อย่างเรื่องที่เล่ามา ก็สามารถส่งมาได้ที่อีเมล์ support{แอด)hmongasia.com ได้ครับ

  12. ไก่ วรายุทธ

    ดีมากครับ มีความรู้สึกว่าดีมากจากใจจริงๆอย่างน้อยๆคุณเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆเป็นเพศแม่ที่อ่อนแอ
    แต่ว่าตัวคุณแข็งแกร่ง สามารถทำไห้คนๆหนึ่งที่จนหนทางหรือมองหาเส้นทางไม่เจอเขาได้เจอกะสิ่งที่ดีที่สุดกะตัวเขาเองได้ ยังดีกว่าผู้ชายหลายๆคนที่ไม่ยอมช่วยหรือทำอะไรไห้สังคมม้งเลยบางครั้งคนเหล่านี้ยังสร้างปัญหาหรือก่อเรื่องไห้สังคมอีก
    หากว่าในสังคมม้งมีคนอย่่างคุณอย่างน้อย 50%ผมว่าสังคมม้งหรือบ้านม้งคงน่าอยู่มาก
    สู้ต่อไปครับ..เอาใจช่วย..จริงๆ..
    คนที่เขามีปัญหาจริงๆมาเจอคุณคนคนนั้นโชดดี หากไปเจอคนอื่นไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกะชีวิตของเขา
    กะลูกๆอีก

  13. EdiTor (Post author)

    ไก่ วรายุทธ ใช่พี่ ไก่ วรายุทธ ผู้กำกับและนักแสดงชื่อดังหรือเปล่าครับ ถ้าใช่ก็ถือว่าเป็นเกียร์ติอย่างยิ่งที่พี่แวะมาเยี่ยมชุมชนม้งเล็กๆ แห่งนี้

    ผมเป็นคนไม่ค่อยดูละคร แต่ดู “พระจันทร์สีรุ้ง” หลายตอนแล้วครับ

  14. dome-doi

    ขอบคุณกำลังใจที่หลั่งไหลมาไม่ขาดสาย แรงใจตรงนี้ช่วยให้ dome-doi มีแรงขึ้น 10 ยกกำลัง100 ค่ะ จะช่วยเท่าที่โอกาสจะอำนวย และพอช่วยได้ แล้วเข้ามาอ่านบ่อย ๆ นะคะ อยากได้กำลังใจในทุก ๆ ครั้งที่เขียนบทใหม่ ๆ

  15. solo

    หวัดดีครับ ปัญหาดังกล่าวนี้ ผมรุ้สึกว่ามันมีมากขึ้นทุกๆๆวันเลยนะครับ ว่ามั้ย
    สิ่งที่ผมเห็นและสงสารคือ ลูกๆๆ เขาจะเป็นอย่าง ได้เรียนหนังสือมั้ย อนาคตจะเป็นอย่างราย
    ยิ่งสังคมปัจจุบันมีแต่การพัฒนาขึ้นเรื่อย และสังคมม้งของเรายังยึดติดกับสิ่งเดินๆๆ
    ไม่คิดถึงลุก หลานของม้งในอนาคต ผมไม่อยากคิดเลยว่าเด็กที่เจอปัญหาครอบครัวอย่างนี้และแบบอื่นๆ เช่นแยกกันอยู่ เด็กโตขึ้นมาแล้วจะเป็นอย่างราย

    ก้ออยากจากฝากให้พี่น้องม้งเรา ยิ่งคนที่บอกตัวเองว่ามีการศึกษา กลับมาคิดสักนิดได้มั้ยว่าเราจะทำอย่างราย เพื่อสังคมม้งของเราจะอยู่ในสังคมอย่างทุกวันนี้ได้อย่างสบายใจ และกาย เพื่อเป็นแถวทางให้กัลลูกหลานของเรา

    ผมมีความคิดอย่างหนึ่งที่อยากทำ หลังจากเรียนจบ คืออย่างทำเป็นศูนย์พักพิง หรือศูนย์พัฒนาพี่น้องม้งของเรา แต่ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มอย่างราย หากใครมีความคิดและประสบการณ์ก้อมาแบ่งปันกับบ้างนะครับ ขอบคุณครับ

  16. Dome-doi

    แค่คิด…ก็เท่ากับได้บุญส่วนหนึ่งแล้วนะน้อง จบก่อนค่อยว่ากันวิธีมีมากมาย ค่ะ

  17. nok

    เป็นกำลังใจให้กับพี่น้องม้งทุกคนนะค่ะ

  18. orange

    หนูอยกหนีไปให้พ้นจากคนรอบข้างแต่สงสารลูก ทั้ง 2 คน ทำยังไงดีค่ะ สามีหนูติดการพนัน ทำงานก็ไม่ทน ไม่ขยัน ชอบขโมย และ ขี้หึง และแม่ของหนูก็ชอบไล่หนูออกไปจากบ้าน ทั้งที่บ้านหลังนี้หนูก้อเป็นคนสร้าง เขาอยู่กับสามีใหม่และลูกติดผัวเขา พวกเขาขี้เกียจและชอบนินทาแม่และหนู แต่ก็ไม่มีใครว่าอะไรเขาเลย ตอนนี้หนูกำลังเก็บเงินพาลูก หนี แต่ไม่รู้จะไปพึ่งพิงที่ไหนดี ทำยังไงดีค่ะ หนูอยู่นครศรีธรรมราชค่ะ ช่วยหนูที

  19. EdiTor (Post author)

    คุณ Orange ครับ เรื่องของคุณน่าเห็นใจ อย่างไรก็ตามขอแนะนำให้คุณติดต่อไปที่ “สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช”

    โทร.075-356165

    http://www.nakhonsithammarat.m-society.go.th/indexlink54.html

    ขอเป็นกำลังให้คุณ Orange สู้ต่อไปนะครับ เอาลูกเป็นที่ตั้ง อยู่เพื่อลูก วันหนึ่งเมื่อพวกเค้าโตขึ้นมา เรื่องของวันนี้ก็จะกลายเป็นเพียงแค่อดีต หากมีอะไร คุณ Orange สามารถเข้ามาพูดคุยในนี้ได้นะครับ

  20. eye_za109@hotmail.com

    เรื่องของหนูคือ เพื่อนค่ะคือสามีเขาโทรเรียกแฟนเก่าเขาให้กลับมาอยู่ด้วยทั้งๆที่เพื่อนของหนูตั้งท้องได้9เดือนแล้วค่ะ แล้วเขาติดยา โกหก ขโมยเงินที่ต้องซื้อของใช้เจ้าตัวเล็กไป หรอกเงินเขา และยืมเงินในกลุ่มเพื่อนๆ และที่แย่ที่สุดเขาหาเพื่อนหนูมีชู้ลูกก็ไม่ไช่ลูกเขา และแม่ของเขามาหาพวกหนูเขาบอกว่าทั้งแม่ทั้งลูกจะไปไหนก็ไปเขาไม่เอาแล้ว เพราะเป็นความเข้าใจผิด คิดว่าเพื่อนหนูติดยาด้วย และรุมทำร้ายลูกเขา แต่ที่จิงมันไม่ไช่ค่ะ พอเพื่อนหนูกลับไปหาพ่อแม่เขาบอกว่าเขารับได้แค่ ลูกคนแรกของเขาเท่านั้น ส่วนที่อยูในท้องเขารับไม่ไหว หนูก็ได้ปลอบใจเพื่อนว่าไม่เป็นไรพวกเราช่วยเลี้ยงกันได้โดยที่ว่าให้เด็กกินนมแม่จนแข็งแรงไม่ต้องไปทำงานส่วนของใข้พวกหนูช่วยๆกัน มีน่อยแต่ว่าขยันซักขยันล้างมันก็พอประทังไปได้ พอเด็กแข็งแรงก็ค่อยไปหางานทำ ชีวิตคนเราไม่ได้หยุดอยู่ที่จุดเดียวมันไม่ไช่จุดจบของชีวิตแต่มันเป็นจุดเริ่มต้นของเรา ดูสิว่าความลำบากมันจะลำบากสักแค่ไหนกัน
    หนูก็เลยอยากขอความกรุณา ถ้าเกิดไครมีจิตเมตตาของใช้หรือสื้อผ้าเด็กเล็กอยากจะบริจาคติดต่อได้ที่เมลeye_za109@hotmail.com น่ะค่ะเพราะตัวหนูเองก็อายุแค่19เท่านั้นเองค่ะอย่างน้อยๆคิดเสียว่าเราช่วยเด็กที่เขาไม่รู้รื่องอะไรเลยแล้วต้องมาเจอกับเหตุการที่เขาเลือกเกิดไม่ได้ด้วยน่ะค่ะ

  21. somchai

    ผมชอบมากคับที่มีเรื่องดีๆน่าคิดมาให้อ่าน

  22. จิระวดี ฝ่ายระสาร

    ฉันต้องการที่พักคนคลอดค่ะ ไม่มีทางไป

  23. EdiTor (Post author)

    คุณจิระดี ฝ่ายระสาร ลองติดต่อไปที่นี่นะครับ http://www.apsw-thailand.org/index.htm
    โทร 02 929 2222 (24 ชั่วโมง)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *