บ้านพักฉุกเฉิน ช่วยคุณได้ อย่าคิดสั้น

ปัญหาสังคมในชุมชนม้งมีมากมาย ฉันถามตัวเองเสมอว่าปัญหาที่เขามาปรึกษา และขอความช่วยเหลือ ฉันทำได้หรือ…..แม้ทำไม่ได้ แต่ฉันไม่เคยปฏิเสธใครเลย เพราะฉันสงสารเขากว่าที่เขาจะเอ่ยปากขอให้เราช่วยก็คือสุดความสามารถของเขาแล้ว หากเราไม่ยื่นมือช่วย เขาต้องทำอย่างไรต่อไป ช่วยได้หรือไม่ หากเราช่วยแล้วไม่ได้ก็อีกเรื่องหนึ่ง แต่หากไม่ช่วย…คงไม่ใช่คนชื่อโดมดอยแน่

บ้านพักฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี ในพระอุปถัมภ์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ http://www.apsw-thailand.org หรือโทร 02 929 2222 (ตลอด 24 ชั่วโมง)
.. -ข้อมูลอัพเดท 26 ก.ค. 2560

เช่นเรื่องนี้….มีน้องชื่อนางกันยารัตน์ อายุ 20 ปี มาหาดิฉันนั้น เธอกำลังท้องได้ 8 เดือน และยังมีลูกชายอายุประมาณ 2 ขวบเศษ มาด้วย 1 คน โดยเธอแจ้งว่าถูกสามีทำร้ายเพราะเป็นบ้าจากการเสพติดยาบ้า ญาติทางสามีก็ไม่สามารถช่วยเธอได้ เธอจึงหยิบยืมเงินเพื่อเป็นค่ารถเดินทางมาหาแม่เธอที่หมู่บ้านอีกจังหวัดหนึ่ง พร้อมบุตรชายเพื่อมาตายเอาดาบหน้า แต่เมื่อมาถึง ก็ถูกปฏิเสธจากแม่และพี่ชาย เพราะเธอท้องกำลังจะคลอด ไม่สามารถเข้าบ้านแม่ได้เพราะจะผิดผีบ้านผีเรือน เธอได้แต่นอนนอกบ้านที่มีอากาศแสนหนาวเหน็บกับลูกจนรุ่งเช้า

Hmong Children
เด็กน้อยทั้งสองจะมีอนาคตที่ดีต่อไป

เธอจึงตัดสินใจมาหาดิฉันเพื่อให้หางานให้ทำจนกว่าจะคลอด และหากใครต้องการลูกของเธอ เธอก็ยินดียกให้ เพราะเธอไม่สามารถเลี้ยงได้ และเธอคงไม่กลับไปบ้านแม่ของเธออีก หรือแม้แต่บ้านสามี ซึ่งได้ข่าวว่าสามีกำลังมีอาการคลั่งหนัก ฉันบอกเธอให้กลับบ้านแม่เธอก่อนแล้วฉัน จะหาทางช่วย เธอร้องไห้และไม่ยอมกลับ เพราะเธอไม่สามารถเข้าบ้านแม่เธอได้ ฉันจึงให้พักที่บ้านฉัน แล้วโทรประสานที่ศูนย์พัฒนาและสงเคราะห์ชาวเขาจังหวัด ว่าสามารถให้เขาไปพักตามบ้านพักฉุกเฉินก่อนจนกว่าจะคลอดได้หรือไม่ ทางศูนย์ฯ ขอเวลา 1 สัปดาห์เพื่อติดต่อบ้านพักฉุกเฉินและทำเรื่องส่งตัวเธอ และแนะนำให้ไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลเพื่อจะทราบว่าคลอดวันไหน เพราะตั้งแต่ตั้งครรภ์ยังไม่เคยฝากครรภ์เลย ก็เธออยู่บนเขาไกลโรงพยาบาล เงินไม่มี สามีเป็นบ้าอีก เธอคงไม่ได้นึกถึงเรื่องการฝากครรภ์แน่นอน

และในที่สุดเธอถูกส่งตัวไปยังบ้านพักฉุกเฉินบางระกำ จ.พิษณุโลก หลังจากเธอคลอดแล้ว ทางบ้านพักฉุกเฉินรับเลี้ยงบุตรเธอทั้ง 2 คน ให้เธอได้เข้ารับการฝึกอาชีพ และเข้าทำงานที่นิคมอุตสาหกรรมลำพูน จ.ลำพูน และที่นี่เธอได้พบรักใหม่เป็นหนุ่มม้งที่เชียงใหม่ ตอนนี้เธอรับบุตรทั้งสองของเธอไปอยู่ด้วย เธอมีบุตรกับสามีใหม่อีก 2 คน เธอโทรมาหาฉันในบางครั้ง เธอบอกดีใจที่ฉันชี้ทางให้เธอเดินจนถึงฝั่งเธอได้แต่ขอบใจฉัน….ฉันดีใจที่คนตัวเล็ก ๆ อย่างฉัน (ก็หนักแค่ 52 กก.เองจ้ะ) ยังสามารถทำประโยชน์ให้เขาได้

เห็นเขาได้ชีวิตใหม่ก็ดีใจแล้วค่ะ ส่วนสามีเธอ ต่อมาไม่นานหลังจากภรรยาออกจากบ้านก็เสียชีวิต แต่อยู่ไกลกับฉันมากเลยไม่รู้ว่าตายเพราะอะไร….ลูก ๆ ของเธอน่ารักมากฉันขอเธอว่าหากเธอไม่เอาจริง ๆ ฉันขอ…แต่พูดเล่น ๆ กันน่ะ สัญชาตญาณความเป็นแม่คงยากที่จะยกลูกให้ใครแม้ลูกหน้าตาจะเป็นอย่างไร เรารักหมดล่ะ

ฉันเขียนบทความนี้ขึ้นเพื่อจะบอกว่าหากใครพลาดพลั้ง หรือมีปัญหาครอบครัวให้คิดถึงบ้านพักฉุกเฉินก่อนเพราะที่นี่ให้ชีวิตใหม่แก่คุณได้ อย่าคิดสั้นเลยชีวิตมีค่าเพียงแต่เราเดินสะดุดล้มลงเท่านั้น….ลุกขึ้นแล้วก้าวเดินต่อไป อาจเจ็บบ้างเวลาจะรักษาแผลให้คุณได้แม้จะเหลือรอยแผลเป็นแต่มันไม่เจ็บอีกแล้วค่ะ แค่เตือนใจเราเท่านั้นค่ะ .