ประวัติศาสตร์ชนชาติม้ง ภาค 2 ตอน 5

Hmong Asia Thailand

ในปี ค.ศ. 1787 มีฝูงควายของจีนฝูงหนึ่งถูกขโมย อยู่ใกล้หมู่บ้านชาวม้ง ชื่อหมู่บ้าน เก้าบู่ (Zos Gou Bu) ส่วนราชการจีนบังคับให้ม้งจ่ายค่าควายที่หายให้แก่คนจีนเจ้าของควาย มีผู้นำม้ง 2 คนชื่อ ฉือ หมั่น หยี และ หลง ก๊วง หยิน (Shi Man Yi thiab Long Guang Yin) ได้เป็นตัวแทนม้งไปไกล่เกลี่ย แต่จีนไม่รับฟัง ส่งทหาร 1,300 นาย เข้ามายิงประชาชนในหมู่บ้านเก้าบู่ ทำให้ชาวม้งล้มตายจำนวนมากเลือดนองไหลปานสายน้ำหลาก ส่วนที่ถูกจับได้มี 130 คน รวมถึง ฉือ หมั่น หยี และ หลง ก๊วง หยิน จีนทรมานผู้นำม้งทั้งสองด้วยการเฉือนเนื้อทีละชิ้น ๆ จนตาย เมื่อเดือน 5 ขึ้น 19 ค่ำ ส่วนประชาชน อีก 100 กว่าคน ถูกจีนจับโยนใส่กองไฟ ไหม้ตายทั้งหมดที่เมือง เฟง หวง (Feng Huang) นับว่าเป็นเรื่องที่เศร้าสลดสำหรับชาวม้ง

ตั้งแต่ ปี 1787 ? 1795 เป็นเวลา 8 ปี มีผู้นำม้ง 100 กว่าคน ได้ปรึกษาหารือกันหลายครั้ง ในการที่จะแก้แค้นคืน (pauj kua zaub ntsuab) ให้กับ ฉือ หมั่น หยี และ หลง ก๊วง หยิน รวมถึง การป้องกันชาวม้งไม่ให้ได้รับการกระทำอันโหดเหี้ยม ทารุณจากจีน และต้องการยึดที่ทำกินชาวม้งคืนกลับมาจากชาวจีน

ในปี ค.ศ. 1794 เดือน 12 ขึ้น 26-28 ค่ำ กลุ่มผู้นำม้งได้มาหารือกันที่โบสถ์ ในหมู่บ้าน เชง ฮู่ ชอ (Qing Hu Shao) และ หยาง ป๊อ ไจ้ (Yang Bo Zai) โดยดื่มเลือดสาบานเพื่อร่วมมือร่วมใจกันต่อสู้กับจีน หลังจากนี้ 7 วัน คือ ปี 1795 เดือนอ้ายขึ้น 4 ค่ำ กลุ่มผู้นำม้งได้ร่วมกันหารืออีกครั้งที่หมู่บ้าน หวง กั๊วะ ไจ้ (Huang Guo Zai) ซึ่งเป็นหมู่บ้านของ ฉือ ซ้าง ป๋อ (Shi San Bao หรือ Swv Xaab Pov )

ณ ที่นี้ผู้นำทุกคนเห็นชอบยกให้ ฉือ ซ้าง ป๋อ เป็นกษัตริย์ ( Huab tais Swv Xaab Pov) และแต่งตั้งให้ วื่อ ป้า เยีย (Wu Ba Yue หรือ Vwj Paj Yias) เป็นผู้ส่งสาร์นท้ารบ และขับไล่ชาวจีนออกไปจากประเทศของม้ง โดยหนังสือฉบับนี้มีใจความบางตอนดังนี้ ? ทุกวันนี้ที่ทำกินของชาวม้งถูกชาวจีนเข้ามายึดครองจนหมด หากม้งร่วมมือร่วมใจกันขับไล่ชาวจีนออกไปจากแผ่นดินของเรานอกจากเราจะมีที่ทำกินแล้ว เรายังมีอิสระเสรีไม่ได้อยู่ใต้ปกครองของใคร เราจะปกครองประเทศของเราโดยคนของเราเอง?

ช่วงเวลานี้ในหมู่บ้านม้งแทบทุกหมู่บ้านมักถูกจีนเข้ามารุกราน หาความสุขสงบมิได้เลย เมื่อมีผู้เสนอเป็นผู้นำม้งลุกขึ้นเพื่อต่อสู้กับจีน ทุกหมู่บ้านจึงให้ความร่วมมืออย่างเป็นเอกฉันท์ โดยมีคำกล่าวว่า ?รอดก็รอดทั้งก๊ก ตายก็ตายทั้งเหล่า? ?Ciaj ua ib pab; tuag ua ib pawg?

นับเป็นประวัติการณ์ที่ม้งได้รวมตัวกันอย่างเหนียวแน่นที่สุดจนเป็นกลุ่มก้อนใหญ่กว่าสงครามครั้งไหน ๆ ม้งที่อยู่ในเสฉวน และฮูเบ ( Sichuan thiab Hubei ) โดยม้งทุกที่จัดตั้งกองกำลังป้องกันดินแดนที่ติดกับเขตของจีน โดยผู้นำม้งได้กำหนดจะเปิดศึกสงครามกับจีน ซึ่งตรงกับ เดือนอ้ายขึ้น 18 ค่ำ เวลา 3 นาฬิกา

แต่น่าจะมีข่าวรั่วหรือโดยบังเอิญ กองกำลังของจีนเข้ามากวาดล้างกองกำลังม้ง ในวันขึ้น 16 ค่ำเดือนอ้ายเสียก่อนที่เมืองซ่งเทา (Song Tao) จังหวัดจี๋โฉ่ Guizhou โดยมี ฉี เหลียว เต้ง (Shi Liu Deng) ผู้นำกองทัพม้งเข้าต้านกองกำลังจีนที่เข้ามารุกราน วันขึ้น 18 ค่ำ กษัตริย์ฉือ ซ้าง ป๋อ เปิดสงครามกับจีนที่เมืองยองซุย (Yong Sui) ขึ้น 23 ค่ำ วื่อ ป้า เยีย เปิดศึกกับจีนที่เมืองกิงโซ ( Qing Zhou)

ม้งสามารถสู้รบกับจีน จนทำให้ทหารจีนล้มตายลงจำนวนมาก จนไม่มีใครกล้าออกมานอกค่ายเลย กองกำลังม้งก็ไม่ย่อท้อพยายามทำลายกำแพงค่ายจีนทุกวิถีทางแต่ก็ไม่แตกจน วื่อ ป้า เยีย ได้นำดาบประจำกายของเขาทะลวงประตูค่ายทางทิศตะวันตกจนเป็นรูโหว่ (ดาบของวื่อป้าเยีย ทุกวันนี้ยังอยู่ในพิพิธภัณฑ์ เมืองจี๋โฉ่ ซึ่งไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพ มีประวัติว่าดาบที่แท้จริงของ วื่อ ป้า เยีย ใหญ่และหนักกว่าดาบเล่มที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ นี้หลายเท่าทีเดียว โดยหนักถึง 45.5 กิโลกรัม หรือ 100 ปอนด์ คนธรรมดาอย่างเรา ๆ ท่าน ๆ ไม่สามารถที่จะยกดาบอันหนักหน่วงนี้ฟาดฟันต่อสู้กับศัตรูได้เลย) …

…ติดตามตอนต่อไป เร็วๆ นี้

อ่านย้อนหลัง ประวัติศาสตร์ม้ง โดยพี่ DomeDoi:

7 Comments

  1. ทนายความม้ง/Hmong Lawyer Thailand.

    ทุกคนเจ็บปวดกันบ้างไหม ผมติดตามอ่านประวัติศาสตร์ของพวกเราที่พี่โดมดอยนำมาลงและน้องเจ้าของเวปม้งเอเชียได้ให้ความอนุเคราะห์มาตั้งแต่ต้น มันทำให้ผมน้ำตาไหลแบบที่ไม่รู้ตัวครั้งแล้วครั้งเล่า มันเจ็บปวดครับมาก ๆ เลยครับ ยังดีที่เราเหลือเผ่าพันธุ์ไว้บ้าง แต่ก็คงถูกฆ่าแบบล้างเผ่าพันธุ์ไปมากมายหลายครั้ง ผมบอกเสมอกับคนม้งทุกๆ ที่ กับคนม้งทุกๆ คนถึงเรื่องความรักความสามัคคีของคนม้งเรา แต่มันช่างมีกำลังน้อยเหลือเกิน เพราะพวกเรามีความคิดเห็นที่ไม่อาจที่จะนำมาหลอมรวมกันได้อีกแล้ว ผมทำงานตรงนี้ กับอาชีพตรงนี้ และเป็นคนม้งคนหนึ่ง ทั้งจากประสบการณ์ที่พบมากับตัวเอง และจากที่ได้รับรู้มา คนม้งเราแย่กว่าที่คนที่ไม่ได้เจอไม่พบไม่ได้เห็นจะเข้าใจและรับรู้ได้ บางคนอาจบอกรักม้ง ก็รักแค่เพียงลมปากและคำพูด พวกเราบอกเป็นญาติพี่น้อง (Kwv tij neej tsaa) แต่พวกเรากลับทำร้ายกันเองแบบเห็นแก่ตัว โดยคำพูดเหล่านั้นมิได้มีในความรู้สึกและจิตใต้สำนึกของเขาสักนิด น้องๆ ครับ พี่เป็นรุ่นพี่คนหนึ่งอายุก็คงไม่น้อยผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร ถ้าจะว่าไปแล้วพี่ก็คงเป็นม้งประเทศไทยรุ่นที่ 3 ที่มีโอกาสได้พยายามต่อสู้กับความยากลำบากอย่างแสนสาหัสเพื่อฟันฝ่ามาให้ถึงจุดๆ หนึ่ง ของคนม้งคนหนึ่งที่ถือว่าประสบความสำเร็จในด้านการศึกษา พี่จะขอพูดแทนพี่ๆ เพื่อฝากน้องๆ เอาไว้ว่า ตอนนี้น้องๆ ได้มีโอกาสเรียนกันเยอะแยะมากมายและเรียนกันเป็นจำนวนมาก พี่ขอร้องว่าขอให้น้องๆ ให้เกียรติ ให้ความเคารพ ให้ความนับถือพี่ๆ รุ่นก่อนๆ กันบ้าง อย่างคิดว่าตนเองเก่ง หยิ่งทะนง ตัวเองแน่ จะทำอะไรก็ทำ โดยที่มิได้เห็นหัวพี่ๆ ทั้งหลายเลย พี่เชื่อว่าพี่ๆ ทุกคนรักพวกเรานะครับ พร้อมจะแนะนำ พร้อมจะให้ความช่วยเหลือ ถ้ามีโอกาสและไม่เกินกำลังความสามารถ พี่น้องม้งทุกๆ คนขอให้รักกันด้วยความจริงใจ ด้วยความบริสุทธิ์ใจนะครับ คิดอะไรขอให้คิดด้วยสติ ด้วยความรอบคอบ ถ้าใจพวกเราไม่คิดที่จะทำร้ายกันเองแล้ว เราจะดีกว่าที่เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้ครับ รักม้งเสมอ.

  2. hmong21

    เเผนดินจีนกว้างใหญ่ไพศาล ถ้าชนชาติต่างๆร่วมถึงชนชาติม้งไม่ยอมจำนนเเละไม่ขายชาติขายเเผนดินให้กับชาวฮั่นทุกวันนี้เเผนดินจีนก็คงมีหลายประเทศร่วมถึงประเทศม้งเเละเเผนดินของม้ง “เมื่อฟนฟ้าพายุผ่านพ้นไป ตะวันส่องเเสงมาอีกครั้งเราจะลุกขึ้นมาตะโกนเเซ่ซ้องให้ดังกังวาลทั่วพื้นปฐพี”

  3. คนอาข่า

    ยอมรับว่า ชนเผ่าม้งเป็นชาติพันธุ์หนึ่งที่ยิ่งใหญ่จริงๆ แม้ผมไม่ใช่ม้ง ผมก็พยายามติดตามอ่านประวัติศาสตร์ม้งตั้งแต่รู้จักเว็บนี้มาโดยตลอด อย่างๆน้อยก็เป็นอาวุธประจำกายติดตัวไป แม้นว่า มีคนถามเรื่องราวชาติพันธุ์ม้ง ผมจะได้ให้คำตอบได้ไม่มากก็น้อย

    ขอแสดงความนับถือทีมงานเว็บม้งนี้ที่เสียสละนำเรื่องราวของม้งมาโพสไว้
    ถ้าทุกคนร่วมมือร่วมแรงกัน ชาติพันธุ์ของเราจะคงตั้งมั่นอยู่ในพื้นแผ่นดินตลอดกาล

    ด้วยรักษ์อาข่า
    โซ แลเชอ

  4. Lee Yia

    อาจไม่มีแผ่นดินอยู่ แต่จงอยู่ในแผ่นดินนี้ให้มีความสุขและภาคภูมิ

  5. EdiTor (Post author)

    คุณ โซ แลเชอ ทุกชาติพันธุ์มีความยิ่งใหญ่ในตัวเองครับ

    คุณ Lee Yia ปัจจุบันเราอยู่ที่ไหน ที่นั่นแหละครับแผ่นดินของเรา ช่วยกันทำให้มันน่าอยู่ครับ

  6. Abtshim

    ขี้โม้…มากๆๆ ถึงเป็นคนที่แข็งแรงแค่ไหนไม่สามารถยกดาบที่หนักถึง 45.5 กิโลกรัมได้หรอกครับ ที่บอกว่าทะลวงค่ายคนจีน คิดหรือว่าเข้าไปในค่ายคนเดียวหรือเดินไปเป็นหมู่แล้วจะรอด ไม่มีทาง ต้องอาศัยม้า อาศัยความเร็ว คิดว่า 45.5 กิโลกรัมบวกกับน้ำหนักคนแล้วม้าจะไหวเหรอ เป็นไปได้ยากมาก…ต่อให้วื่อป้าเยีย ไม่เหมือนมนุษย์จริง แล้วม้าที่ใช้เป็นพาหนะจะมีกำลังเท่าช้างเหรอ? ถ้าม้งมีคนเหนือคนอย่างนี้จริงม้งก็คงมีประเทศไปตั้งนานแล้ว ขอให้เล่าตามความเป็นจริงครับอย่าออกเว่อจนเกินความเป็นจริง ผมก็อ่านมาตั้งเยอะก็เห็นว่ามันแปลกๆเป็นไปไม่ได้เลย ผมก็เป็นคนม้งคนหนึ่งสนใจประวัติม้งอย่างยิ่ง ผมเห็นว่าคุณเขียนหรือเอาจากไหนไม่รู้ ค่อนข้างเว่อในแนวนิยาย ขอแอดมินกรุณาตรวจสอบความถูกต้องด้วยครับ เพื่อให้ม้งเรามีความรู้ที่ถูกต้องตรงกับความเป็นจริงมากที่สุด ไม่ใช่อยากพิมพ์อะไรก็พิมพ์ อยากใส่อะไรก็ใส่
    ขอบคุณครับ

  7. EdiTor (Post author)

    คุณ Abtshim มันเป็นตำนานครับ

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *