ประวัติศาสตร์ชนชาติม้ง ภาค 2 ตอน 5

Hmong Asia Thailand

ในปี ค.ศ. 1787 มีฝูงควายของจีนฝูงหนึ่งถูกขโมย อยู่ใกล้หมู่บ้านชาวม้ง ชื่อหมู่บ้าน เก้าบู่ (Zos Gou Bu) ส่วนราชการจีนบังคับให้ม้งจ่ายค่าควายที่หายให้แก่คนจีนเจ้าของควาย มีผู้นำม้ง 2 คนชื่อ ฉือ หมั่น หยี และ หลง ก๊วง หยิน (Shi Man Yi thiab Long Guang Yin) ได้เป็นตัวแทนม้งไปไกล่เกลี่ย แต่จีนไม่รับฟัง ส่งทหาร 1,300 นาย เข้ามายิงประชาชนในหมู่บ้านเก้าบู่ ทำให้ชาวม้งล้มตายจำนวนมากเลือดนองไหลปานสายน้ำหลาก ส่วนที่ถูกจับได้มี 130 คน รวมถึง ฉือ หมั่น หยี และ หลง ก๊วง หยิน จีนทรมานผู้นำม้งทั้งสองด้วยการเฉือนเนื้อทีละชิ้น ๆ จนตาย เมื่อเดือน 5 ขึ้น 19 ค่ำ ส่วนประชาชน อีก 100 กว่าคน ถูกจีนจับโยนใส่กองไฟ ไหม้ตายทั้งหมดที่เมือง เฟง หวง (Feng Huang) นับว่าเป็นเรื่องที่เศร้าสลดสำหรับชาวม้ง

ตั้งแต่ ปี 1787 ? 1795 เป็นเวลา 8 ปี มีผู้นำม้ง 100 กว่าคน ได้ปรึกษาหารือกันหลายครั้ง ในการที่จะแก้แค้นคืน (pauj kua zaub ntsuab) ให้กับ ฉือ หมั่น หยี และ หลง ก๊วง หยิน รวมถึง การป้องกันชาวม้งไม่ให้ได้รับการกระทำอันโหดเหี้ยม ทารุณจากจีน และต้องการยึดที่ทำกินชาวม้งคืนกลับมาจากชาวจีน

ในปี ค.ศ. 1794 เดือน 12 ขึ้น 26-28 ค่ำ กลุ่มผู้นำม้งได้มาหารือกันที่โบสถ์ ในหมู่บ้าน เชง ฮู่ ชอ (Qing Hu Shao) และ หยาง ป๊อ ไจ้ (Yang Bo Zai) โดยดื่มเลือดสาบานเพื่อร่วมมือร่วมใจกันต่อสู้กับจีน หลังจากนี้ 7 วัน คือ ปี 1795 เดือนอ้ายขึ้น 4 ค่ำ กลุ่มผู้นำม้งได้ร่วมกันหารืออีกครั้งที่หมู่บ้าน หวง กั๊วะ ไจ้ (Huang Guo Zai) ซึ่งเป็นหมู่บ้านของ ฉือ ซ้าง ป๋อ (Shi San Bao หรือ Swv Xaab Pov )

ณ ที่นี้ผู้นำทุกคนเห็นชอบยกให้ ฉือ ซ้าง ป๋อ เป็นกษัตริย์ ( Huab tais Swv Xaab Pov) และแต่งตั้งให้ วื่อ ป้า เยีย (Wu Ba Yue หรือ Vwj Paj Yias) เป็นผู้ส่งสาร์นท้ารบ และขับไล่ชาวจีนออกไปจากประเทศของม้ง โดยหนังสือฉบับนี้มีใจความบางตอนดังนี้ ? ทุกวันนี้ที่ทำกินของชาวม้งถูกชาวจีนเข้ามายึดครองจนหมด หากม้งร่วมมือร่วมใจกันขับไล่ชาวจีนออกไปจากแผ่นดินของเรานอกจากเราจะมีที่ทำกินแล้ว เรายังมีอิสระเสรีไม่ได้อยู่ใต้ปกครองของใคร เราจะปกครองประเทศของเราโดยคนของเราเอง?

ช่วงเวลานี้ในหมู่บ้านม้งแทบทุกหมู่บ้านมักถูกจีนเข้ามารุกราน หาความสุขสงบมิได้เลย เมื่อมีผู้เสนอเป็นผู้นำม้งลุกขึ้นเพื่อต่อสู้กับจีน ทุกหมู่บ้านจึงให้ความร่วมมืออย่างเป็นเอกฉันท์ โดยมีคำกล่าวว่า ?รอดก็รอดทั้งก๊ก ตายก็ตายทั้งเหล่า? ?Ciaj ua ib pab; tuag ua ib pawg?

นับเป็นประวัติการณ์ที่ม้งได้รวมตัวกันอย่างเหนียวแน่นที่สุดจนเป็นกลุ่มก้อนใหญ่กว่าสงครามครั้งไหน ๆ ม้งที่อยู่ในเสฉวน และฮูเบ ( Sichuan thiab Hubei ) โดยม้งทุกที่จัดตั้งกองกำลังป้องกันดินแดนที่ติดกับเขตของจีน โดยผู้นำม้งได้กำหนดจะเปิดศึกสงครามกับจีน ซึ่งตรงกับ เดือนอ้ายขึ้น 18 ค่ำ เวลา 3 นาฬิกา

แต่น่าจะมีข่าวรั่วหรือโดยบังเอิญ กองกำลังของจีนเข้ามากวาดล้างกองกำลังม้ง ในวันขึ้น 16 ค่ำเดือนอ้ายเสียก่อนที่เมืองซ่งเทา (Song Tao) จังหวัดจี๋โฉ่ Guizhou โดยมี ฉี เหลียว เต้ง (Shi Liu Deng) ผู้นำกองทัพม้งเข้าต้านกองกำลังจีนที่เข้ามารุกราน วันขึ้น 18 ค่ำ กษัตริย์ฉือ ซ้าง ป๋อ เปิดสงครามกับจีนที่เมืองยองซุย (Yong Sui) ขึ้น 23 ค่ำ วื่อ ป้า เยีย เปิดศึกกับจีนที่เมืองกิงโซ ( Qing Zhou)

ม้งสามารถสู้รบกับจีน จนทำให้ทหารจีนล้มตายลงจำนวนมาก จนไม่มีใครกล้าออกมานอกค่ายเลย กองกำลังม้งก็ไม่ย่อท้อพยายามทำลายกำแพงค่ายจีนทุกวิถีทางแต่ก็ไม่แตกจน วื่อ ป้า เยีย ได้นำดาบประจำกายของเขาทะลวงประตูค่ายทางทิศตะวันตกจนเป็นรูโหว่ (ดาบของวื่อป้าเยีย ทุกวันนี้ยังอยู่ในพิพิธภัณฑ์ เมืองจี๋โฉ่ ซึ่งไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพ มีประวัติว่าดาบที่แท้จริงของ วื่อ ป้า เยีย ใหญ่และหนักกว่าดาบเล่มที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ นี้หลายเท่าทีเดียว โดยหนักถึง 45.5 กิโลกรัม หรือ 100 ปอนด์ คนธรรมดาอย่างเรา ๆ ท่าน ๆ ไม่สามารถที่จะยกดาบอันหนักหน่วงนี้ฟาดฟันต่อสู้กับศัตรูได้เลย) …

…ติดตามตอนต่อไป เร็วๆ นี้

อ่านย้อนหลัง ประวัติศาสตร์ม้ง โดยพี่ DomeDoi: