รูปม้งตาก และวันของเด็กๆ

ก็ตามสัญญานะครับว่าเช้านี้จะอัพรูปทริปตากให้ชมกัน สำหรับทริปนี้ก็พยายามให้ได้รูปหลากหลายหน่อย แต่ยังไงเสียคงไม่สามารถลงรูปทั้งหมดได้ จึงขอเลือกลงเฉพาะบางส่วนเท่านั้นนะครับ

รูปที่จะได้ชมด้านล่างนี้จะมีอยู่ด้วยกันสามส่วนใหญ่ๆ (จากจำนวนรูปอันน้อยนิด) คือ รูปบรรยากาศภายในงานปีใหม่ รูปของสภาพชุมชนม้งที่นี่ และรูปงานวันเด็กที่เพื่อนๆ เค้าจัดให้กับเด็กๆ แถวบ้าน

ลองคลิกแล้วอ่านคำบรรยายใต้ภาพดูครับ ..ie6 ลงไปอาจไม่เห็นคำบรรยายใต้ภาพ แนะนำใช้ Firefox, Google Chrome หรือ ie7 ขึ้นไป

แต่ถ้าไม่เห็นคำบรรยายกันจริงๆ ก็ให้ลองโทรมา เดี๋ยวจะบรรยายเป็นภาพๆ ไป

3 Comments

  1. ช.ช้าง

    ไป 44 แค่วันเดียว (9 ม.ค.) แต่ไปไม่ถึง Tshaav Pob บ้านห้า เนื่องจากบ้านพี่ชายฆ่าหมู ต้องช่วยทำงานงกๆ เสร็จงานก็ต้องรีบกลับ (ส่งพ่อปั๋วแม่ปั๋วกลับบ้าน) แ้ล้วก็มาทำงานต่อวันจันทร์

    เป็นปีแรกที่ได้เห็นปีใหม่ดอยมูเซอ จัดแบบงบน้อยๆ คนน้อยๆ เรียบง่าย ฉากบนเวทีก็หาวัสดุจากในหมู่บ้านเอา บ้านใครมีอะไรก็เอามาช่วยๆ กัน คนละไม้คนละมือ ดูอบอุ่นดี คนในหมู่บ้านด้วยกันเองทั้งนั้น ไม่มีคนต่างหมู่บ้านมาเที่ยวซักคนเดียว ก็ดีไปอีกแบบ กิจกรรมที่นี่ทุกคนให้ความร่วมมือกันดี ไม่มีเกี่ยง ไม่มีเขิน ไม่มีอาย เนื่องจากคนกันเอง ใครเป็นใครรู้จักกันหมด โดยเฉพาะวันเสาร์ที่ 8 ซึ่งตรงกับวันเด็กด้วย มีอาสาสมัครใจดีหลายท่านมาแจกไอติม ขนม ลูกอม ลูกโป่ง ขนมจีน สมุด หนังสือ ให้เด็กๆ ด้วย รวมถึงทหารอาสาก็เอารถทหารมาให้เด็กๆ ได้ชม

    มานึกย้อนไปถึงสมัยที่ยังชอบเที่ยวงานใหญ่ๆ ซึ่งงานใหญ่ๆ ยอมรับว่าเงินสะพัดแน่นอน (ถ้าเราเป็นพ่อค้าแม่ค้าที่ไปขายของที่นั่น) แต่ก็มีหลายอย่างที่ดูๆ แล้วก็ไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหน ความเป็นระเบียบก็ไม่มี คนโยนลูกช่วงก็ไม่ใช่ว่าจะมีเยอะ ส่วนใหญ่เป็นคนที่เดินไปเดินมา ดูการแสดงบ้าง ดูสินค้าบ้าง หาคู่บ้าง อวดแฟชั่นและความร่ำรวย บางทีต้องเสี่ยงชีวิตไปกับวัยรุ่นยกพวกตีกัน บลา..บลา.. (หรือว่าเราปลงกับชีวิตเกินไปหว่า)

    หากใครอยากสัมผัสงานแบบกันเอง ก็อยากให้ลองมาดอยมูเซอดู แล้วจะรู้ว่าที่นี่ก็สนุกไม่แพ้ที่อื่นเหมือนกัน

  2. ช.ช้าง

    ป.ล.ถ้ารู้ว่า editor ไป 44 ด้วย จะไปชวนมากินข้าวที่บ้าน ไม่ได้เจอกันนาน ขับรถผ่านหน้า้บ้านเหมือนกัน เห็นรถวีโก้จอดอยู่หน้าบ้าน เห็นคนแก่ๆ คนนึงอุ้มเด็กตัวน้อยๆ อยู่ น่าจะเป็นแม่ของฉาง แต่ไม่ได้จอดทัก เรื่องของเรื่องคือ จอดไม่ทัน

  3. EdiTor (Post author)

    ช.ช้าง ก็ลืมโทรถามว่ากลับหรือเปล่าจะได้ถ่ายรูปด้วยกัน เจอพวกเราสองสามคนในงาน ก็ถ่ายรูปด้วยกันเยอะอยู่ วันนั้นในกลุ่มยังพูดถึง ช.ช้าง อยู่เลยนะ ถึงจะไม่ได้กินข้าวบ้าน ช.ช้าง แต่ก็ขอบคุณสำหรับน้ำใจนะ เอาไว้ถ้าไปแถวนั้นอีกจะโทรหา

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *