วันเวลา และสายน้ำ กับเยาวชนม้ง

ปัญหาเศรษฐกิจ และ สังคมในชุมชนม้งเราไม่ต่างกับไทยพื้นราบสักเท่าไหร่เลย เป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจมากเมื่อเห็นเด็กสาววัยน้อยยังไม่ทันได้ถ่ายบัตรประชาชน แต่ต้องออกหาเงินเพื่อสนองความต้องการของตนแล้ว ยอมหนีเรียน ยอมหนีพ่อแม่เข้าเมืองใหญ่ และสำคัญมากคือยอมขายของสงวนที่แม่ให้มาเพื่อแลกกับเงิน เพื่อนำมาซื้อโทรศัพท์มือถือ เสื้อผ้าสวย ๆ และจิปาถะ ที่เจ้าหล่อนอยากได้

เรื่องนี้เกิดขึ้นแล้วในสังคมม้งเรา โดยเฉพาะหมู่บ้านชุมชนม้งใหญ่ ๆ เด็กสาวเหล่านี้คิดหรือเปล่าว่าวัยเพียง 14 , 15 ปีของเขาเปรียบเสมือนดอกไม้แรกแย้ม ต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะเบ่งบาน ผลิดอก และออกผล จนถึงเวลาร่วงหล่นโรยรา ทำไมดอกไม้แรกแย้มจะต้องโรยราก่อนเวลาอันควรเพราะไม่เห็นคุณค่าแห่งตนเอง ยอมให้คนอื่นเด็ดดอมเพียงชั่วครู่แล้วโยนทิ้ง…..น่าเสียดาย

เห็นน้อง ๆ คนที่พ่อแม่พอมีอันจะกิน พยายามเก็บเงินส่งให้ลูกเรียน แต่ลูกไม่ได้เรียนดังที่พ่อแม่หวัง ซ้ำนำเรื่องอัปยศอดสูกลับมาประจานหน้าพ่อแม่ ดูแล้วช่างต่างกันลิบลับกับสมัยของฉัน แม้พ่อฉันเสียตั้งแต่ฉันเรียน ป.3 พอจบ ป.4 จากโรงเรียน ที่มีครูคนเดียวสอน ป.1 ? ป.4 และ ป.1 มองเห็นทุกชั้นจนถึง ป.4 ก็ตาม ฉันอ่านออก เขียนได้ลุ่ม ๆ ดอน ๆ ตามอัตภาพ ฉันอยากเรียนต่อมาก ยิ่งในชุมชนม้งดำแล้ว ( Hmoob leeg หรือ Hmoob ntsuab ) ไม่นิยมให้ลูกสาวเรียนหนังสือ ต่างกับม้งขาว ที่ยินดีให้ลูกสาวไปโรงเรียน

Hmong Children

ที่โรงเรียนฉัน มีสาวม้งดำคนเดียว นอกนั้นสาวม้งขาวหมด ฉันเลยต้องพูดภาษาม้งขาวกับเขาไปด้วย หลายคนคิดว่าฉันเป็นม้งขาว แต่แท้จริงม้งดำต่างหาก แต่ยอมเป็นแกะขาวในฝูงแกะดำ (หรือแกะดำในฝูงแกะขาวก็ไม่รู้) แม้ฉันจะได้ที่ 1 หรือ 2 ตลอดมา ตั้งแต่เรียนชั้นประถมศึกษา แต่เพราะฉันไม่สวยกระมังเลยไม่ได้รับคัดเลือกให้ไปเรียนที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ แต่คนที่เรียนได้ที่รองจากฉันได้รับคัดเลือกไปเรียนแทน

ฉันแอบน้อยใจว่าครูช่างลำเอียง แต่ต่อมาฉันต้องขอบคุณคุณครูที่ไม่เลือกฉัน หากครูเลือกฉันไปเรียนศึกษาสงเคราะห์วันนั้น อาจไม่มีฉันในวันนี้ก็ได้ เพราะเพื่อนที่ได้รับคัดเลือกไปเรียน กลับเรียนไม่จบแม้ประถมปลายต้องออกมาเลี้ยงลูกแทน ฉันไม่ได้สมน้ำหน้าเพื่อน แต่ฉันสงสารเพื่อน และตำหนิชายที่เป็นสามีเพื่อนว่าทำไมชิงสุกก่อนห่าม

ในที่สุดฉันก็สมหวัง ฉันได้เดินทางไกลหลายร้อยกิโลเมตรครั้งแรกในชีวิตของเด็กดอยที่บินจากรังมาเพื่อศึกษาต่อโดยพักอาศัยในสถานสงเคราะห์เด็กหญิงบ้านราชวิถี กรุงเทพมหานคร หากนับชาวม้งแล้ว ฉันเป็นรุ่นแรกที่ได้เข้ามาเรียนที่นี่ แต่รุ่นพี่ ๆ ที่เป็น เย้า กะเหรี่ยง มูเซอร์ อีก้อ เขามาเรียนหลายรุ่นแล้ว รุ่นพี่ ๆ กำลังเรียนครูที่ วิทยาลัยครูจันทร์เกษม (ชื่อตอนนั้น) ตอนนี้เป็นคุณครู อยู่ในเชียงราย เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน แต่ฉันไม่เจริญรอยตามรุ่นพี่ กลับผ่าเหล่ามาทำอาชีพอื่น และไม่เสียดายแต่ประการใด เอ๊ะ……หรือเราแก่จนต้องรำลึกความหลังให้ฟัง……

แต่เพราะ ?เวลา? ผ่านไปไวเหมือนสายน้ำ ที่ไหลแล้วไม่ย้อนกลับ เฉกเช่นเดียวกับชีวิตคนเรา ในช่วงเวลาจากครรภ์มารดาสู่เชิงตะกอน ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วและวันคืนไม่มีวันย้อนกลับมา เช่นเดียวกัน ขอให้น้อง ๆ ที่หลับ หรือสลึมสลือ อยู่จงตื่นเถิด เพราะชีวิตเราจะว่ายาวก็ยังยาวไกล แต่จะว่าสั้นก็สั้นนัก
ที่กล่าวมาเพียงจะบอกน้อง ๆ ที่หนีเรียน ไม่อยากเรียนหนังสือว่า มีคนอย่างพวกพี่ ๆ ที่เคยฟันฝ่าอุปสรรคนานัปการเพื่อให้ตนเองได้เรียน ให้มีความรู้ทันกลุ่มชนอื่น จะได้ไม่ถูกหลอก สามารถยืนด้วยลำแข้งของตน ไม่ยืมจมูกใครหายใจ และที่จำไม่ลืม ก็คือลบข้อครหาว่า…….ผู้หญิงเรียนไปทำไม เดี๋ยวก็ท้องกลับมา แล้วแต่งงาน พ่อแม่ไม่ได้กินแรง พ่อแม่อุตส่าห์เลี้ยงจนโต ส่งเสียให้เรียน แต่เลี้ยงให้คนอื่นเขาเอาไปเป็นเมีย…..

ฉันสามารถลบข้อครหานี้ได้ แม้ไม่มีใครชมฉัน แต่อดภูมิใจนิด ๆ ที่คนดูถูกฉันเอาไว้หน้าหงายไม่เป็นท่า สะใจเหมือนกัน ฉันจึงตั้งปณิธานว่า หากมีโอกาสฉันต้องช่วยน้อง ๆ แม้ไม่ใช่สายเลือดแต่หากเขาเป็นม้ง ฉันจะช่วยให้เขาได้มีที่เรียน และเรียนให้มีอาชีพ หรือแล้วแต่ความสามารถของเขา เช่นขณะนี้ที่ฉันทำ อาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น

นับเป็นเวลา 14 ปีแล้วที่ฉันได้ช่วยชาวม้งที่ประสบปัญหาเศรษฐกิจ และ สังคม เพราะทำให้มีผลกระทบถึงเด็ก เยาวชนที่ยากจน และกำพร้าไม่สามารถเรียนต่อได้ โดยผู้ปกครองมาหาฉันให้หาสถานที่ให้บุตรหลานพวกเขาเข้ารับการศึกษาต่อ ในช่วงนั้นฉันได้รับการติดต่อจาก พันตรีสังเวียน คชรินทร์ ซึ่งเป็นนายทหารจากกองบัญชาการกองทัพไทย กำลังหาเด็ก เยาวชน ไปบวชเรียน ฉันจึงเรียนท่านว่ามีที่ที่จะรับเด็กเหล่านี้ทั้งที่บวชและไม่บวชไปศึกษาได้หรือไม่ ท่านจึงรับเด็กเหล่านั้นไปอยู่กับหลวงพ่อ พระมหาเหมือน วัดศักดิ์ ต.ศาลาลอย อ.ท่าเรือ จ.พระนครศรีอยุธยา จำนวนมาก

ปัจจุบันเด็กและเยาวชนเหล่านี้ได้รับการศึกษา มีที่พักและมีการดูแลเป็นอย่างดี จากหลวงพ่อพระมหาเหมือน และพันตรีสังเวียน ฯ ซึ่งขณะนี้ท่านเกษียณอายุแล้ว มาช่วยหลวงพ่อดูแลอีกแรงโดยมาช่วยสอนหนังสือ และดูแลเด็กหลายรุ่นแล้ว ผลบุญที่หลวงพ่อได้อุปการะและให้การศึกษาเด็กม้งจำนวนมากนี้ ส่งผลให้หลวงพ่อ ซึ่งจากเจ้าอาวาสวัดศักดิ์ มาเป็น พระปริยัติยาธิคุณ เจ้าคณะอำเภอท่าเรือ พระนครศรีอยุธยา ในปัจจุบัน หากใครที่อยู่ใกล้ก็แวะไปหาน้อง ๆ ได้ หรือจะนำอาหารไปเลี้ยงเนื่องในวันเกิด หรือเวลาถูกหวยรวยเบอร์ก็ดี

มีเด็กบางคนเรียนดีและจบมีงานทำ หลวงพ่อบอกว่าช่วงทอดกฐิน น้องคนนี้นำกองผ้าป่าไปถวายที่วัดศักดิ์ทุกปี หลวงพ่อและผู้พันเขาดีใจที่น้องคนนี้มีความกตัญญู รู้คุณ ต้องขอโทษที่จำชื่อน้องไม่ได้ แต่จำไม่ผิดคงทำงานที่บางปะอินนี่แหละ ส่วนน้อง ๆ ที่กำลังศึกษาอยู่ หากเรียนดี ทางบริษัทอาปิโก้ ประเทศไทย จำกัด สนับสนุนทุนการศึกษาให้จนสำเร็จระดับปริญญาตรี หรือแล้วแต่จะสอบอะไรได้เช่น ได้นายร้อย จปร. นายร้อยตำรวจ เขายินดีส่งเสียให้ น่ายินดีกับน้อง ๆ ด้วย ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ

15 Comments

  1. เคาะสนิม

    ขอขอบคุณข้อมูลที่เป็นประโยชน์ครับ และขอบคุณผู้ที่ให้การสนับสนุนพี่น้องม้งเราครับ
    อืม ว่าแล้ววัดที่ทำเช่นนี้ยังมีอีก หลายวัด ครับ เท่าที่ทราบมานะครับ อย่างเช่นที่ ชลบุรี
    วัดทุ่งเหียง ตำบลหมอนนาง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี มีเด็กม้งจำนวนมากครับ

  2. EdiTor (Post author)

    พี่โดมดอย ถ้าผมทักใครว่าพี่ ก็ให้รู้ตัวเลยว่าแก่แล้วนะครับ :)

    ผมเองก็เคยไปอยู่วัดสระแก้วสมัยเรียน ป.2 ได้ประมาณสองเดือน พอแม่มาเยี่ยมแค่นั้นแหละหนีมากับแม่เลย (ไม่อยากบอกเลยว่าตอนไปถึงใหม่ร้องไห้เป็นอาทิตย์)

  3. ดำแดง

    ผมก็เคยบวชเณรเรียนมาก่อน
    แต่ผมเรียนอยู่ที่วัดสว่างภพ
    ต.คลองสี่ อ.คลองหลวง จ.ปทุมธาณี
    แต่ก่อนที่นี่เต็มไปด้วยม้งเท่านั้น80%
    แต่ปัจจุบันไม่มีแล้ว
    หลวงพ่อท่านในดีรับเลี้ยงเด็กม้ง
    และใหโอกาศแก่เด็กม้งเหล่านั้น
    จนในที่สุดแม้แต่ตำเหน่งเจ้าอาวาสท่านก็ไม่อาจรักษาไว้ได้
    เพราะเด็กม้งค่อนค้างดื้อและมมีปัญหาภายใน
    แต่ท่านไม่เคยบอกว่าคนม้งไม่ดีเลยนะ
    ท่านรักม้งมาก
    แต่ปัจจุบันท่านมรณะแล้ว
    หลวงพ่อเสวงเป็นผู้มีพระคุณของม้งอีกท่านหนึ่งจริงๆๆ
    และผมมีวันนี้ได้ก็เพราะได้มีโอกาสในการเรียนหนังสือในครั้งนั้น
    และมีหลายๆๆท่านที่ได้ดีเพราะโอกาสจากจุดนี้อีกมากหลายท่าน
    อย่างไงม้งส่วนใหญ่ที่ยากจนล้วนแต่เติบโตมาจากวัดจริงๆๆ
    และม้งที่เป็นใหญ่เป็นโตทุกวันนี้ส่วนใหญ่ล้วนกินข้างก้นบาตร
    หรือถูกเลี้ยงมาด้วยคนไทยใจพุทธทั้งนั้น
    อย่างไรเสียหากมีโอกาสอย่าลืมทดแทนคุณนะครับ

  4. หนุ่มเข็กน้อย

    ถ้าหากว่าเราเป็นเช่นเมล็ดพันธ์ที่ถูกหว่านลงบนผืนดิน…เราคงจะถามต่อว่าผืนดินที่เราตกลงไปนั้นเป็นดินเช่นไร เราจะเติบโตบนผืนดินนั้นได้อย่างไรปุ๋ยและน้ำที่จะรดมายังเรามีเพียงพอใหม…?
    หากเราเป็นเมล็ดที่หว่านไปแล้วตกบนผืนดินที่แห้งแร้งหรือบนก้อนหินที่ไม่มีแม้ก้อนดินตากแดดและคงไม่มีแม้โอกาศที่จะแตกหน่อแทงรากและแตกใบเพื่อเติบโตเป็นต้นไม้ที่สมบูรณ์
    พี่โดมดอยเองอาจเป็นเมล็ดพันธ์ที่หว่านออกไปและตกอยู่บนก้อนหินแต่อาจโชคดีที่มีลมและฝนมาพัดไปตกบนดินที่ดีจึงเติบโตแตกยอดเป็นต้นไม้ที่ให้ร่มเงา…..
    แต่เมล็ดพันธ์ที่จะเติบโตได้ดีแม้มีดินปุ๋ยและน้ำอุดมสมบูรณ์หากเมล็ดนั้นไม่สมบูรณ์ก็ไม่อาจเติบโตจนให้ร่มเงากับต้นไม้ต้นอืนได้…..
    ผมเห็นพี่โดมดอยตั้งแต่ผมยังเด็กไม่กล้าแม้เข้าไปคุยมารู้จักและคุยกับพี่ก็บนโลกอินเตอร์เน็ตนี่แหละครับ ผมเองก็เติบโตได้เพราะมีลมและฝนมาพัดให้ตกลงบนผื่นดินที่ดีครับ ตอนเด็กมีบาทหลวงฝรั่งส่งไปเรียนที่เมืองเลยชื่อโรงเรียนมหาไถ่ศึกษาเลย..รุ่นคุณพ่อคุณแม่จะเรียกท่านว่าคุณพ่อเฮนรี่ท่านเป็นนักบวชที่ใจดีและช่วยเหลือชาวม้งมาโดยตลอดปัจุบันทราบข่าวว่าท่านเสียแล้วครับ..
    ***น้องๆเยาวชนม้งที่มีโอกาศในการศึกษาเล่าเรียนอย่าลืมว่าเราเป็นส่วนน้อยมากในคนม้งส่วนใหญ่ที่ไม่มีแม้โอกาศในการศึกษาขอให้ตั้งใจเรียนและตามหาฝันของตนเองให้เจอนะครับและที่อย่าลืมคือเราต้องช่วยคนม้งด้วยกัน..ความเป็นผู้รู้และมีสติรวมถึงคิดดีนั้นคือทางออกครับ

  5. นางฟ้าน้อย

    เยี่ยมจัง………..ทำไมฉันท้อแล้ว

  6. *โป๊ยเซียน*

    ______ตั้งแต่ได้ติดตามบทความต่างๆของคุณ(โดมดอย)บทนี้ก็นับว่า
    เปงอีกบทความหนึ่งที่ผมชอบมาก มันสะท้อนถึงปัญหาปัจุบันได้ดี
    โลกยุคเปลียน สังคมก็แปลงทำให้คนเรา เห้นร่างกายมนุษย์เราเปงแค่
    ของเล่นชิ้นหนึ่ง ที่คอยสนองความสูขได้ตามอารมณ์…หัวเราะคิๆคักๆ
    แต่หลังจากนั้น ปัญหาคือสิ่งที่ทิ้งให้สังคม?

    แม้ผมจะไม่มีโอกาศได้ใช้ชีวิตเปงเด็กวัดมาก่อน แต่เข้าใจว่า คนที่
    ได้ใช้ชีวิตแบบนี้ คือ คนที่พึ่งตนเองได้ จะอยุ่รอดได้ในทุสังคม
    แต่สำหรับคนที่ไปไม่ถึงดวงดาวนั้น คือผู้ที่ถูกคัดสรรจากสังคมแร้ว

    ถ้าพูดถึง”บ้านราชวิถี” ผมก้อมีพี่สาวและพี่สาว(ลุกพี่ลุกน้อง)หลายคน
    อดีตได้เคยอาศัยเรียนอยู่กินที่นี้เช่นกัน บ่อยครั้งที่ผมได้มีโอกาศนั่งรถ
    ผ่านไปแถวนั้น ผมมักจะชะโง้กมองดูอยุ่เนื่อยๆ

    ผมชอบติดตามอ่านบทความต่างๆ โดยเฉพาะบทความควมเปงส่วนตัวของคน
    ชอบอ่านความคิด+อ่านของพวกเค้า ว่า แต่ละคนมีความคิดดีแตกต่างเช่นไร
    แร้วนำมาปรับใช้กะชีวิตของข้าเจ้าบ้าง พอหอมปากหอมคอ

    ปล..คุณโดมดอย ท่านน่าจะออกเปงเพ๊อเก็ตบุ๊คเล็กๆ สักเล่มน๊า เพื่อเปง
    ขวัญใจนักเขียน ให้พี่น้องมังเราๆได้ติดตามอ่าน นะคนสวย?

  7. dome-doi

    ได้อ่านข้อความคิดเห็นทุกคนแล้วชื่นใจมาก มีกำลังใจมากที่สุด แต่น้องหนุ่มเข็กน้อย ไม่ต้องน้อยใจนะ อาจเป็นเพราะอายุที่ต่างกัน น้องเลยไม่กล้าทักพี่ แต่พี่ไม่เป็นพิษและเป็นภัยต่อใครเลย ทุก ๆ คนเข้ามาหาพี่ พี่จะมีความรู้สึกดีมาก ๆ ที่เขาไว้วางใจและมาพูดคุย มาขอความช่วยเหลือ มาถามสารทุกข์สุขดิบ หากพี่ไปที่ไหนที่เขาไม่มายินดียินร้ายมาทักมาทาย รู้สึกน้อยใจ หดหู่หัวใจมากที่สุด นั่นหมายถึงเขาไม่ไว้ใจเรา เขาไม่ยินดีรับเราเป็นมิตรค่ะ พี่คิดอย่างนี้นะ…
    ***น้องโป๊ยเซียน….พี่อยากเขียนพ็อกเก็ตบุค เรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ แต่จะขายได้ไหมล่ะ กลัวต้องมาอ่านเรื่องของตนเองเสียเองน่ะ…อายนะ…อย่างไรเสียก็ยังยืนยันว่าให้กำลังใจน้อง ๆ ที่กำลังท้อ ให้ตั้งใจเรียนเพื่อวันของเรานะคะ

  8. nee น่ารัก

    ดีใจจังที่ได้เจอคนม้งด้วยกัน

  9. ขอทานน้อย

    ขอนอกเรื่องหน่อยนะพี่โดมดอย (พี่เขียนดีเช่นเดิมเลยนะ)

    สวัสดีครับพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆม้งทุกคน

    วันนี้ผม คนใกล้ตัว

    ขออนุญาตประชาสัมพันธ์ข้อมูลดังต่อไปนี้หน่อยครับพอดีเห็นว่าเป็นประโยชน์สำหรับพี่น้องม้งเรา

    ต้องขออภัยหากรบกวนเวลาทุกท่าน
    ขออภัยหากเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ผิดระเบียบกฏ

    พอดีว่าตอนนี้ ผมและทีมงานม้งได้ร่วมงานธุรกิจกับทางบริษัท วินวินเวิลด์ไวด์ (บริษัทคนไทย) ในการขายและส่งเสริมการใช้สารเร่งการเจริญเติบโตของพืชและสัตว์ ด้วยผลิตภัณฑ์นิวเคลียร์-c.o.s + ออมเงิน ผลิตภัณฑ์สารชีวภาพ นวัตกรรมระดับนาโนเทคโนโลยี ตอนนี้ผมและพี่ๆรวมทั้งน้องม้งหลายๆคนได้ศึกษาและทดลองใช้ตัวผลิตภัณฑ์ของทางบริษัทแล้ว เห็นผลดีมากๆ และเห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อพี่น้องม้งเรา ในฐานะที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรโดยตรง ไม่ว่าจะเป็นการส่งเสริมการเกษตร การทำเกษตรเองโดยตรง หรือการที่ได้มีโอกาสเกี่ยวข้องกับกลุ่มเกษตรกร ผมจึงขอแจ้งรายละเอียดและขอประชาสัมพันธ์ข้อมูลมา ณ ที่นี้

    -เผื่อว่ามีใครสนใจที่จะนำตัวผลิตภัณฑ์ไปใช้กับพืชและสัตว์ ในสวน นา ไร่ ฟาร์ม ของครอบครัวตนเองหรือของญาติพี่น้อง

    -เผื่อว่ามีใครสนใจที่จะทำเป็นอาชีพค้าขาย ส่งเสริมรายได้เพิ่มเติม

    -เผื่อว่า ใครที่สนใจเรียนรู้ความรู้และเทคโนโลยีด้านการเกษตรใหม่ๆจะได้ศึกษา

    สำหรับผลิตภัณฑ์ตัวนี้ยังมีการใช้ไม่แพร่หลายมากนัก แต่มีการนำไปใช้แล้วในสถานที่สำคัญๆดังนี้

    1. สวนปกาศิต สวนเกษตรอินทรีย์ของทางทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ที่ อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่

    2. โครงการวิจัยและพัฒนาผลิตกล้วยไม้เชิงอุตสาหกรรมในพระดำริ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ฯ ที่จังหวัดลำพูน

    3 สวนส้มบางส่วนที่ฝาง เชียงใหม่ ใช้ได้ผลดีมากๆ

    4. แหล่งปลูกผักตามหมู่บ้านม้งต่างๆ(บางพื้นที่เท่านั้น) ในเชียงใหม่ เห็นผลเร็ว ผลผลิตงามมากๆ

    5. แหล่งปลูกดอกไม้ที่อินทนนท์ เชียงใหม่

    6. สวนเกษตรอินทรีย์ของอาจารย์รังสสรค์ ที่อำเภอแม่วาง และกำลังกระจายในหมู่กลุ่มผู้ผลิตพืชปลอดสารเคมี ในเชียงใหม่

    7. เชียงใหม่ พี่น้องม้งเราเริ่มใช้กันแล้วที่หมู่บ้าน แม่โถ โหลงปง ดอยคำ บวกจั่น หนองหอย ดอยปุย และกระจายใช้แบบบางๆในบางหมู่บ้าน หากแต่ว่าขาดการส่งเสริมและขาดการบอกต่อของเกษตรกรม้ง ทำให้มีการใช้อย่างจำกัด

    8. ที่ตาก มีการนำไปส่งเสริมใช้แล้ว ตอนนี้ผลิตภัณฑ์ติดตลาดแล้ว แต่ขาดคนในพื้นที่ที่จะส่งเสริมและทำธุรกิจค้าขาย จึงมีการใช้อย่างจำกัดเท่านั้นในบางพื้นที่ คือ แถวๆบ้าน11-12 ที่พบพระ,บ้าน รวมไทย,บ้าน44 และบางพื้นที่

    9. ที่เชียงราย กำลังนำไปใช้ในบางหมู่บ้านอย่างน้อยมากๆ

    ตอนนี้ที่จังหวัดอื่นแทบจะยังไม่มีการนำไปใช้เลย ในหมู่พี่น้องม้ง (เท่าที่รู้)

    ซึ่งผมเห็นว่า ผลิตภัณฑ์ตัวนี้ดีมากๆ ใช้แล้วผลผลิตดี ต้านทานโรค ราคาก็ไม่แพง ช่วยลดต้นทุนปุ๋ยยา

    จึงประชาสัมพันธ์ให้ทราบโดยทั่วกัน เพื่อให้ทุกคนนำไปส่งเสริมในชุมชนของตนเอง ในครอบครัวของตนเอง

    ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีของพี่น้องม้งแล้วครับ ว่าจะใช้สินค้าหรือจะทำอาชีพเสริม

    ทั้งนี้ทีมงานของพวกเรา(ม้ง)ต้องการตัวแทนพี่น้องม้งในพื้นที่ต่างๆเพื่อประสานงานและร่วมมือกันกระจายความรู้และผลิตภัณฑ์ที่ดีสู่สังคมม้ง (ต้องการตัวแทนทุกหมู่บ้าน โดยเฉพาะ แถวเชียงราย น่าน เพชรบูรณ์ ตาก พะเยา)

    “ถ้าคุณมีความฝัน

    ถ้าคุณอยากใช้เวลาให้เป็นประโยชน์

    ถ้าครอบครัวคุณเป็นครอบครัวเกษตรกร
    ถ้าคุณอยากช่วยเหลือสังคมม้ง

    คุณควรจะเรียนรู้ และ รับรู้ กับเรา”

    มาช่วยกันส่งเสริมให้ผลผลิตเกษตรกรม้งดี มีคุณภาพ ต้านทานโรคและแมลง ลดต้นทุนการผลิต และปลอดสารเคมี เกษตรกรม้งจะได้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น มีกินมีใช้ ลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ นำไปสู่ชุมชนพอเพียง ชุมชนที่ยั่งยืนสืบไป
    ตอนนี้มีพี่น้องม้งสมัครเป็นสมาชิกเป็นร้อยคน แต่หาคนมาเรียนรู้และทำธุรกิจ หรือเป็นคนส่งเสริมน้อยคน

    สนใจรายละเอียดเพิ่มเติม ทั้งข้อมูลและวีซีดีตัวผลิตภัณฑ์ วิธีการใช้ หรือต้องการเป็นตัวแทนจำหน่าย ส่งเสริม หรือทำเป็นธุรกิจ ติดต่อได้ที่

    (เสก) โทร. 081-111-9758 อยู่เชียงใหม่

    Emill: sasannakub@hotmail.com

    ข้อมูลและรายละเอียดเพิ่มเติม http://sasannakub.blogspot.com/

    ดูตัวอย่างผลผลิตจากการใช้นิวเคลียร์ c.o.s ในหมู่บ้านม้งและที่อื่นๆhttp://sasannakub.spaces.live.com/

    ถ้าสนใจเครื่องสำอาง http://primakukaivana.spaces.live.com/

    บริษัท http://www.win-winworldwide.com/

    “อย่าปฏิเสธในสิ่งที่คุณยังไม่รู้จริง ๆเพราะคุณอาจปฏิเสธสิ่งที่คุณค้นหามาทั้งชีวิต?

    “สังคมดีไม่มีขาย อยากได้ต้องร่วมกันสร้าง”

  10. คนด้อยโอกาส

    ขอบคุณพี่ โดมดอย ที่ได้ข้อคิดดีๆในชีวิตที่ทำให้เรามีแรงสู่ และก้าวต่อไป
    แม้บางครั้งในชีวิตมีบ้าง ที่มีความรู้สึกท้อและยอมแพ้ แต่เราก็มีรุ่นพี่ๆ ม้ง
    ที่เป็นตัวอย่างในความสำเร็จในชีวิตเนื่องมาจากการศึกษา จึงทำให้เรามีความหวัง
    แม้ความหวังนั้นจะเล็กๆ ภายใต้ความรู้สึกของหัวใจเธอปวดร้าวและเสียงกระซิบ
    จากเบื้องลึกของหัวใจที่น้อยใจนิดๆว่าเราด้อยโอกาสกว่าคนอื่นก็ตาม
    **************************
    ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา…
    จงบินเอาเท่าที่เราจะบินไหว
    ท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร
    แค่บินไปให้ถึงฝัน เท่านั้นพอ

  11. Dear doi like you

    ทำไมเราไม่ชอบเลยกับการประณามเด็กที่เรียนไม่จบของคุณ
    ก่อนที่เราจะประณามว่าเด็กชิงสุกก่อนห่ามเนี๊ยะ เราต้องไปดูพืนฐานทางสังคมก่อนนะ
    เราเองตอนนี้เรียนมหาวิทยาลัยปี 3 เรื่องพวกนี้เราก็เข้าใจดี
    เราคุณน่าจะเสนอหนทางที่จะช่วยให้น้องๆได้เปลี่ยนทัศนคติดีกว่านะ

  12. dome-doi

    คุณทำได้ก็ดีมากแล้ว ไม่ได้ประนาม แต่เป็นเรื่องที่ต้องหันมามองว่า เขาพลาดเพราะสังคมหรือเพราะเขาเอง…สังคมไม่ดี เรารู้ว่าไม่ดี เหมือนของสกปรกเรารู้ทำไมต้องไปเกลือกกลั้ว ห่างไกลไม่ได้หรือ..แต่แล้วแต่จะคิดนะ เป็นสิ่งที่เราคิดว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่สมควรเอาอย่างเลยนำมาแสดงให้ได้แสดงความคิดเห็นกันหากไม่ถูกใจคุณ คุณก็แสดงสิ่งที่คิดว่าเป็นทางออก ที่จะช่วยให้เขาได้เปลี่ยนทัศนคติดีกว่า ก็เชิญจ้ะ….ไม่มีใครว่า Editer เขาเชิญชวนอยู่แล้วจ้ะ เพื่อเป็นแนวทางแก้ไขสังคมม้งเราไง…

  13. ครูม้งเมืองน่าน

    โอกาสทางการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการพัฒนาเด็ก ๆ ชาวม้ง ขอชื่นชมเยาวชนม้งรุ่นใหม่ที่มี จิตวิญญาณและมีพลังทางความคิดอย่างสูงส่งในการพัฒนาตนเอง และไม่ลืมที่จะร่วมพัฒนาน้อง ๆ ม้งรุ่นใหม่ต่อไป จะเอาบทความวันเวลาและสายน้ำ กับเยาวชนม้ง ให้นักเรียนที่โรงเรียนได้อ่าน อย่างน้อยจะได้ปลุกจิตสำนึกของความใฝ่ดีได้บ้าง ขอบคุณมาก ๆ จ๊ะ

    ครูม้งเมืองน่าน

  14. EdiTor (Post author)

    คุณครูม้งเมืองน่าน ขอบคุณที่คุณครูแวะมาพูดคุยกับชาวม้งเอเชียครับ สำเนียงของคุณครูเหมือนอาจารย์แม่เลย (อาจารย์ประจำชั้นสมัยมัธยม)

    ขอขอบคุณพี่โดมดอยด้วย ที่พี่แกแบ่งปันเรื่องราวดีๆ เสมอมาครับ รวมถึงนักเขียนจากทางบ้าน และชาวม้งเอเชียทุกคนที่คอยช่วยกันเติมเต็มชุมชนแห่งนี้ ขอบคุณครับ

  15. Dome-doi

    ขอบคุณ คุณครูม้งเมืองน่าน มาก ๆ และยินดีที่คิดว่าบทความนี้มีค่าพอที่จะเป็นบทเรียนนอกตำราให้น้อง ๆ ได้ศึกษา เคยรู้จักครูม้งเมืองน่านท่านหนึ่ง “พี่ประชา Xyooj) ไม่รู้พี่เขาสอนที่ไหน เราเป็นน้องอยู่หลายปี แต่ยังจำพี่เขาได้ หากใครรู้จักบอกพี่ประชาด้วยยังระลึกถึงนะคะ

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *