หนึ่งปีที่แสนสั้น เรียน งาน เงิน

ในฐานะ EdiTor ซื่งมีหน้าที่เป็นภารโรงประจำเว็บม้งเอเชียแห่งนี้ ก็ต้องขออภัยที่ปล่อยประละเลย ให้เว็บไซต์แห่งนี้แลดูเงียบเหงาไปบ้าง ก็อย่าได้ถือโทษโกรธกันเลยนะครับ ใกล้สิ้นปีแล้วคงจะมีอะไรเด็ดๆ มาบอกเล่ากันถี่ขึ้น ก็หวังว่าจะพอชดเชยกันได้นะครับ

ที่ลุกขึ้นมาเขียนเรื่องนี้ในวันนี้ ก็ไม่ใช่เพราะลมหนาวที่ทำให้ผมต้องเขียน หากแต่เป็นเพราะคิดถึงชุมชนเล็กๆ (ที่ยิ่งใหญ่) แห่งนี้ และด้วยสำนึกได้ว่า ตัวผมเองได้ร้างลาไปนาน ไม่ได้นำเสนออะไรใหม่ๆ ผ่านเว็บม้งแห่งนี้อีกเลย .. แต่ก็ไม่ได้ไปไหนไกล วนเวียนอยู่แถวนี้แหละ

Hmong Thai Village

หลายวันมานี้ ไม่ทราบว่าที่อื่นสภาพอากาศเป็นอย่างไรบ้าง แต่แถวนี้ (อยุธยา) อากาศเริ่มหนาวแล้ว และคงจะหนาวยาว เข้าสู่ฤดูหนาว บรรยากาศอะไรต่างๆ ก็พลอยดีขึ้นตามไปด้วย ไม่ต้องเปิดพัดลมให้เปลืองไฟ แต่อาจจะเปลืองค่าโทรศัพท์มากขึ้น เพราะบรรยากาศชวนให้คิดถึงคนนั้น คนนี้ .. และคนที่อยู่ทางโน้น

จริงอย่างที่คนแก่เค้าพูดกัน ที่ว่าเมื่ออายุมากขึ้น เวลาก็มักจะผ่านไปไว (ไม่โกหก) เข็มนาฬิกาก็ยังคงหมุนเร็วคงที่ หากแต่สิ่งที่เราต้องการทำนั้นมีมากมายเหลือเกิน จนบางครั้งเรารู้สึกว่า อันนี้ยังไม่เรียบร้อย อันนั้นยังไม่ได้ทำ แต่ก็หมดไปอีกปีแล้ว

ในวัยเด็กอาจจะไม่มีความรู้สึกเหล่านี้ คงเป็นเพราะว่า วัยเด็กนั้นเราไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมากมาย หนักหน่อยก็แค่เรื่องของการเรียน และงานบ้านเล็กน้อย ซึ่งก็แค่ทำวันต่อวัน ไม่ต้องทำเป็นเดือน ไม่จำเป็นต้องวางแผนให้มันสลับซับซ้อน ไม่จำเป็นต้องมีการประเมินผลใดๆ ที่สำคัญไม่ต้องคอยแก้ปัญหาอะไร เพราะอย่างนี้เอง หนึ่งปีของวัยเด็กจึงผ่านไปอย่างไม่เร่งรีบ

แต่สำหรับชีวิตวัยทำงานแล้ว มันต่างออกไป ใครทำงานประจำก็จะมุ่งมั่นเก็บเงินเก็บทอง เพื่อไว้ซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น และหากเป็นไปได้ ตอนสิ้นปี ก็อยากจะมีเงินเหลือเก็บสักก้อนหนึ่ง .. หรืออย่างน้อยก็ไม่ต้องใช้เงินโบนัสไปซื้อของเหล่านั้น

ฉะนั้น เมื่อสิ้นปีหากสิ่งที่อยากได้ แต่ไม่ได้ เงินที่อยากมีเก็บก็ไม่มีเก็บ จนอาจทำให้รู้สึกว่า เวลาหนึ่งปีนั้นมันสั้นเหลือเกิน สั้นจนไม่อาจทำอะไรได้เลย

สำหรับคนทำธุรกิจส่วนตัวแล้ว ต้องรับผิดชอบตัวเองมากขึ้น ต้องคอยหาแนวคิดใหม่ๆ ต้องวางแผนงาน วางกรอบเวลา เพื่อประเมินผลงาน และต้องคอยแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่เสมอๆ เช่นเรื่องยอดขาย ทำเลที่ตั้ง วิธีการจัดจำหน่าย และอีกต่างๆ นาๆ

เป้าหมายของพวกที่ทำธุรกิจส่วนตัว จึงมักจะเป็นสิ่งที่ตัวเองพยายามทำอยู่ คือต้องขายให้ได้มากขึ้น กำไรต้องมากขึ้น ปรับปรุงกิจการให้ดีขึ้น ที่สำคัญต้องชำระหนี้สินได้ (หากมี) แต่หากเวลาผ่านไปหนึ่งปี กิจการไม่ก้าวหน้าไปไหน อีกทั้งเศรษฐกิจยังซบเซาอีก ก็แน่นอนว่าจะเป็นอีกปีที่หนักหนาเอาการ .. ผู้ประกอบการก็คงจะบ่นเป็นเสียงเดียวกัน “หมดไปอีกปีแล้วเหรอเนี่ย”

แล้วพี่ๆ เพื่อนๆ ละครับ ใครทำอะไรอยู่ พึงพอใจกับผลงานของตัวเองในรอบหนึ่งปีมานี้หรือไม่ สำหรับตัวผมเองแล้วนั้น ยังไปไม่ถึงไหน พอได้ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเมื่อไหร่ ก็เป็นอันต้องได้ก้าวถอยหลังกลับมาอีกหนึ่งก้าวเสมอ ไม่ได้เมาหรอกครับ แต่พอเป็นอย่างนี้นานๆ เข้า ก็ชักจะเริ่มมึนๆ เหมือนกัน

สำหรับเป้าหมายของ ม้งเอเชีย แห่งนี้นั้น เบื้องต้นอาจจะมีการปรับเปลี่ยนหน้าตาในช่วงสิ้นปี จากนั้นอาจจะหาอะไรสนุกๆ มาให้พวกเราได้ทำกัน .. หน้าหนาวแล้ว รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ

4 Comments

  1. NGV

    เห็นด้วยกับคุณ EdiDor และขอเป็นกำลังใจให้ม้งทุกคนค่ะ —> พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้ …และวันนี้ต้องผ่านไปอย่างมีค่า ความหวังยังไม่ไกล หากใจจะคว้า ขอเพียงอย่าท้อแท้

  2. เด็กด้อยอยู่ในสภาพของเวลาแห่งความทุกข์ท่ามกลางวันแห่งความสุข

    วันทุกวันนั้นมันสั้นเหลือเกิน 1 ปี เหมือนกับพริบตาเดี่ยวเท่านั้น ยังไม่อยากให้ถึงปีใหม่เลยครับ
    ซึ่งในแต่ปีนั้นเมื่อเห็นภาพที่สวยงามมากมายเลย เห็นทุกคนที่แต่งชุดที่สวยงาม และสนุกร่าเริงตลอดเวลาทั้งช่วงปีใกม่ แต่เมื่อมองเข้าไปในอีแด้นหนึ่งของสังคมแล้วเป็นสิ่งที่น่าเศร้ามากเลย เพราะว่าจะเห็นกับคนที่ยังไม่มีเสื้อผ้าที่สวยงามมาใส่ ต้องหาเพียงได้ผ้ามาเพื่อปกปิดร่างกายเท่านั้น และต้องอดข้าวหรือหาอะไรมาประทานชีวิตแทบจะไม่ได้เลย
    เมื่อถึงปีใหม่แต่ละปีแล้วจะอดคิดถึงเรื่องเหล่านี้ไม่ได้เลย
    และสิ่งที่สำคัญที่สุดเลย ก็คือ เมื่อเราที่อยู่ในช่วงวัยรุ่น เราก็เที่ยวตามใจตัวเอง ทำอะไรก็ตามแต่ใจของตัวเอง และต้องทำในสิ่งที่ไม่ดีบ้าง แต่บอกให้รู้ว่า ยังมีอีกกลุ่มหนึ่งที่ยังรอคอยอยู่ครับ คือพ่อแม่ไงครับ ที่ยังรออยู่ทุกเวลาว่า เมื่อถึงปีใหม่แล้วลูกๆๆๆจะกลับไปหาครอบครัวไหม
    อย่าลืมว่า…………..วันที่ 5 เป็นวันพ่อ ซึ่งเป็นวันที่เราต้องแสดงความยินดี แต่ก่อนอื่นก็โทรไปหาคุณพ่อก่อนนะครับ

  3. ม้งคนหนึ่ง

    ใช่ หนึ่งปีช่างสั้นจริงๆ มีความฝันมากมายที่อยากจะทำ แต่ยังไม่ทำสักอย่างเลย

  4. เคาะสนิม

    อืม อย่างที่ว่ากันอ่ะนะ บางสิ่งบางอย่างที่เคยไว้ตั้งใจไว้ว่าจะทำแต่ก็ยังไม่ได้ทำเลย แหมผ่านอีกปีล่ะ
    ปีหน้าตั้งใจไว้ทำให้ได้ อิอิ ว่าเช่นนั้นครับพี่น้อง วันเวลาและวารี ไม่เคยคอยผู้ใดหรอกครับพี่น้อง

    เอาใจช่วยทุกคนครับ อย่าลืมเอาแรงใจช่วยผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *