หลวงพ่อเสวงพระผู้มีพระคุณต่อพี่น้องม้ง (พระครูปทุมกิจโกศล)

หวัดดีครับ หวังว่าทุกท่านมีความสุขสบายดีนะครับ หลายวันนี้ผมไปงานศพบ่อยมาก ทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด เพราะเพื่อนๆ ผมที่ทำงานด้วยกันล้วนแต่เป็นคนไทยพื้นราบ ก็เลยต้องไปงานศพอย่างไม่มีว่างเว้นเลย จึงทำให้ผมนึกถึงพระเถระรูปหนึ่ง ที่ผมเองก็เป็นลูกศิษย์ของท่าน และท่านก็เป็นที่รู้จักของพี่น้องม้งในวงกว้างด้วย ท่านได้มรณภาพไปประมาณ 3 ปีแล้ว แต่ถ้าไม่กล่าวถึงท่านเลย ก็อาจทำให้พี่น้องม้งเราเป็นคนที่ไม่รู้จักคุณคนไปได้ เพราะท่านเป็นผู้มีพระคุณของพี่น้องม้งหลายต่อหลายคนในที่นี้จริงๆ รวมทั้งผมด้วย

nolvadex dosage

เมื่อนึกถึงเรื่องเด็กวัดเด็กวา การบวช หรือเป็นสำนักวัดเรียน หลายท่านคงนึกได้ที่วัดสระแก้วจังหวัดอ่างทอง และวัดศรีโสดา จังหวัดเชียงใหม่ หรือบางคนอาจนึกเตลิดไปถึงโรงเรียนศึกษาสงค์เคราะห์ต่างๆ ไม่ว่าจะ เป็นที่น่าน ที่เชียงราย และที่จังหวัดตาก พวกเราพี่น้องม้งคงปฏิเสธไม่ได้ว่า พวกเราบางส่วนที่ได้ดิบได้ดี อ่านออกเขียนได้ ได้มีการมีงานมีการทำ ก็เพราะได้รับการสนับสนุน ได้รับโอกาสจากอริยสงฆ์ในสังคมไทยเหล่านี้ จนทำให้พวกเรามีจุดยืนในแผ่นดินไทยแห่งนี้

ย้อนไปเมื่อปีพ.ศ.2539 – 2543 หลายคนที่เป็นพี่น้องม้งบ้านปางแก มณีพฤษณ์ น้ำสอด buy viagra with discount รวมถึงปางป๋วยด้วย ตลอดจนป่ากลางด้วย ในสมัยนั้นมีพี่น้องม้งหลายร้อยชีวิต ลองจินตนาการดูนะครับ ว่ามีเด็กม้งที่ใส่เสื้อผ้าเก่าๆ ตัวมอมแมม ไม่รู้ประสีประสาอะไร ได้นั่งรถบัสที่แสนจะร้อน เพราะ อัดมาเกินอัตรา รถก็เป็นรถพัดลม บางคนรวมทั้งผมด้วยพ่อแม่ ร้องห่มร้องให้เหมือนลูกไปแล้วจะไม่กลับมา แม้ด้วยความรักลูกมากเพียงใด แต่ด้วยความที่คิดว่า การขึ้นรถบัสคันนั้น จะพาลูกน้อยของตัวเองที่ตัวเองก็ไม่มีเงินทองเลี้ยง ไม่มีเงินส่งเสียให้ได้มาเป็นคนมีการศึกษาในกรุงเทพ แม้แสนจะคิดถึงประการใด แต่ขอให้มีโอกาสพี่น้องม้ง เราก็ต้องมองเห็นประโยชน์ตรงนี้เป็นสำคัญ ผมยัง เห็นเด็กน้อย ที่อายุประมาณ 7 ปี ขึ้นรถคันนี้มาด้วยหลายคน

sawangbhop-temple
วัดสว่างภพ

หลายคนชักสงสัยว่า แล้วตกลงรถบัสคันนั้นพาเด็กๆ เหล่านั้นไปไหน คนบ้านเลขที่ 96 นี่มักเขียนอะไรให้สงสัยอยู่เรื่อยเลย ก็ต้องบอกว่ารถบัสหลายคันนั้น ได้พาเด็กเหล่านั้นมาบวชเรียนอยู่ที่วัดสว่างภพ ต.คลองสี่ อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี สถานที่แห่งนี้แม้ไม่ใหญ่นัก แต่พี่น้องม้งเราก็อยู่ร่วมหลายร้อยชีวิต บวชเป็นสามเณรเรียนหนังสือกัน ก็ได้ หลวงพ่อเสวง หรือพระครูปทุมมกิจโกศล นี่แหละครับ เป็นคนหาเลี้ยงพี่น้องม้งหลายร้อยชีวิตนี้ ให้ทั้งการศึกษา ให้ทั้งการเป็นอยู่ จนเดี๋ยวนี้ผมคิดว่าลูกศิษย์ม้งของ หลวงพ่อเสวงไปอยู่ทุกมุมโลกแล้วครับ

ผมยังจำได้ เนื่องจากพี่น้องม้งเราค่อนค้างยากจน แน่นอนที่บ้านตามป่าตามเขาอย่าง ปางแก มณีพฤษร์ นี่คงยังไม่มีไฟฟ้าเมื่อสิบกว่า ปีที่แล้วนะ ดังนั้นจึงไม่ค่อยมีโอกาสดูทีวี แต่ เมื่อพวกเราเหล่าพี่น้องม้งมากมายหลายร้อยชีวิตนี้ ได้ มาอยู่ที่นี่ หลวงพ่อท่านก็ใจดี https://SocialTrusts.com ให้ทีวีที่ ห้องโสตสื่อเครื่องหนึ่งให้เป็นกองกลาง วันเสาร์วัน อาทิตย์ที่โรงเรียนปิด ก็ไปเช่าวีดีโอมาให้ดู ก็นึกไปแล้วก็ยังสุขใจ เพราะว่าม้งเราไม่ค่อยมีทีวีดู ดังนั้นพอวันเสาร์วันอาทิตย์ ก็มีคนมารออยู่ที่หน้าห้องโสตสื่อเพื่อรอดูหนังตั้งแต่เช้ามืดแล้ว และวิ่งแย่งกันเข้าไปในห้องโสตสื่อ เพื่อจะจองข้างหน้าจอทีวี อย่างสนุกสนามแสนดีใจอย่างยิ่ง และผมคิดว่าปัจจุบันนี้ทุกคนยังจำความรู้สึกสุขใจนี้ได้

หลายคนหลายท่านมี โอกาสมาในแผ่นดินภาคกลาง ก็เพราะท่าน บางท่านหลังจากบวชเรียนอยู่วัดสว่างภพ เรียนจบแล้ว กลับบ้านและก็ไม่ได้กลับมาในดินแดนภาคกลางอีกเลยตลอดชีวิตก็เยอะ พวกเราเหล่าพี่น้องม้ง ที่ได้รับการอุปถัมภ์จากหลวง พ่อเสวง ล้วนแต่สำนึกในพระคุณของท่านสุดล้นพ้น แม้บางครั้งพี่น้องม้งหลายคนมาทำงานในกรุงเทพ ก็อดไปกราบไปขอพรจากท่านไม่ได้ เป็นต้องไปกราบท่านอยู่ล่ำไป เหมือนกับว่าท่านเป็นพ่อเป็นแม่ และเป็นทั้งญาติผู้ใหญ่ คนเดียวของพี่น้องม้ง ที่มีอยู่ในดินแดนภาคกลางแห่งนี้

phra-khru-saweng
ร่างของหลวงพ่อเสวง (พระครูปทุมกิจโกศล) ในเรือนแก้ว

จนในที่สุดในวัน ที่ 23 สิงหาคม 2550 พระครูปทุมกิจโกศล หรือหลวงพ่อเสวง ท่านก็ได้ละสังขาร ทำการมรณภาพไป ผมเองก็ไปฟังพระอภิธรรมอยู่คืนสองคืน ลูกศิษย์ต่างๆ ของหลวงพ่อท่าน ทยอยมากราบท่าน มาทำบุญให้กับท่าน บางคนมาไม่ได้ ก็ได้ส่งใจมาด้วยความระลึกถึงในพระคุณที่หลวงพ่อท่านมีความเมตตาต่อพี่น้องม้ง ในงานก็มีคนม้งที่อยู่ในกรุงเทพก็มาร่วมงานมากเหมือนกัน เพราะอะไร ก็อย่างที่บอกว่า หลวงพ่อเป็นพระสงฆ์องค์แรก ที่รักและเอ็นดูพี่น้องม้งเรามากและผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ในวัดต้องบอกว่ามีคนม้งเกือบ 80% เวลาปิดเทอมก็เป็นหลวงพ่อท่านอีกแหละ เหมารถบัสไปส่งที่บ้าน เลย เวลาเปิดเรียน ก็ท่านอีกแหละเหมารถบัสมารับถึงที่เช่นกัน นี่ไม่เรียกว่า เมตตาเอ็นดูแล้วจะเรียกว่าอะไร

ปัจจุบันนี้ท่านได้จากพวกเราเหล่าพี่น้องม้งไปแล้ว คราวนี้มาทำงานกรุงเทพ ถึงคราวทุกข์ใจมีปัญหา จะไปปรึกษา ท่านก็ไม่ได้อีกแล้ว เพราะท่านได้จากเราไปแล้ว แต่เนื่องจากท่านมีลูกศิษย์ลูกหาเยอะ ก็เลยยังไม่ได้ทำการ ฌาปนกิจท่าน เอาไว้ให้ลูกศิษย์ลูกหา จากทุกสารทิศมากราบมาอธิฐานขอพรจากท่าน อย่างไรเสีย ปัจจุบันนี้ ร่างของท่านยังอยู่ที่วัดสว่างภพ หากพี่น้องท่านใด ยังไม่ได้มากราบร่างของหลวงพ่อเสวง ก็ขอ ให้มากราบท่านนะครับ อย่างน้อยก็เสดงถึงความกตัญญูที่เรามีต่อท่าน หรือท่านใดที่ยังไม่ได้ทราบข่าวก็ถือโอกาสนี้ประชาสัมพันธ์แจ้ง ข่าวต่อๆ กันนะครับ

อย่างไรก็ตามแต่ ไม่เพียงแต่หลงพ่อเสวงผู้มีพระคุณต่อพี่น้องม้งเราเท่านั้น https://dvakotla.com.ua/ หากว่าจะเป็นใครก็แล้วแต่หากมีพระคุณมีความรักความเอ็นดู เมตตาต่อพี่น้องม้งเรา ก็ขอให้พี่น้องม้งทุกท่านหาโอกาสตอบแทนพระคุณนะครับ ผมเชื่ออย่างยิ่งว่า ผมเองถ้าไม่มีหลวงพ่อเสวง หรือพระครูปทุมกิจโกศล ผมเองก็คงเป็น แค่ชาวบ้าน ชาวไร่ทำไร่อยู่บนป่าบนเขา วันๆ คงเอาแต่ทำนาทำไร่เลี้ยงสัตว์ ไม่รู้จักกับคำว่าศิวิไลหรอกครับ ผมจากบ้านมาอยู่กับหลวงพ่อท่านด้วยตัวมอมแมมดูเหมือนเด็กหมดอนาคต แต่ท่านไม่ได้มองพี่น้องม้งเราเช่นนั้น ท่านเมตตายื่นเมตตาธรรมค้ำจุนโลกกับพี่น้องม้งเรา ถ้านับแล้วหลายร้อยหลายพันชีวิตได้มีโอกาสมายืนอยู่ในเส้นทางชีวิตใหม่ ท่านเป็นผู้เมตตาชี้เส้นทางแห่งชีวิตใหม่ให้กับพี่น้องม้งเรา และยังมีอีกหลายที่หลายสถานศึกษา ที่หยิบยื่นโอกาสให้พี่น้องม้งเรา พวกเราเหล่าพี่น้องม้งจะจดจำพระคุณเหล่านั้นอย่างมิลืมเลือน

zp8497586rq