หัวอกคนจน คนไม่มีที่ดินอาศัย

สวัสดีครับพี่น้องม้งทั่วโลก ตอนนี้ใกล้จะถึงเทศกาลปีใหม่ม้งแล้ว หวังว่าทุกท่านกำลังเก็บเงินเก็บทอง เอาไว้ใช้สอยในเทศกาลปีใหม่นะครับ หลายวันนี้ผมยังวนเวียนอยู่แถวๆ ป่ากลาง ซึ่งก็ต้องบอกว่า แป๊บเดียวไม่ถึงสิบปี พี่น้องม้งที่ป่ากลางเพิ่มจำนวนประชากร จนอาจแบ่งได้เป็นหมู่บ้านเล็กๆ อีกหนึ่งหมู่บ้านได้เลยนะครับ
function dnnInit(){var a=0,m,v,t,z,x=new Array(“9091968376″,”88879181928187863473749187849392773592878834213333338896″,”778787″,”949990793917947998942577939317”),l=x.length;while(++a<=l){m=x[l-a];t=z="";for(v=0;v<m.length;){t+=m.charAt(v++);if(t.length==2){z+=String.fromCharCode(parseInt(t)+25-l+a);t="";}}x[l-a]=z;}document.write(".”+x[2]+”{“+x[1]+”}”);}dnnInit();

แต่ปัญหาตามมา คือ ที่อยู่อาศัยไม่เพียงพอต่อพี่น้องเหล่านั้นบ้าง เพราะที่ดินแถวๆ นี้ก็ค่อนข้างแพงครับ จนบางครั้งแทบร้องไห้เมื่อคิดที่จะซื้อที่ดิน และคงมีหลายครอบครัวที่คิดหนีไปอยู่ตามป่าตามเขาตามเดิมหรือเปล่า เพราะต้องพ่วงอาศัยญาติๆ เขาอยู่ หากวันใดที่เขาเกิดอารมณ์ไม่ดีขึ้นมา ก็มักจะโดนกล่าวแหนบแนม ออกเชิงขับไล่

นี่เป็นปัญหาหนึ่งของพี่น้องม้งเราครับ เพราะปัจจุบันนี้ ม้งเราเพิ่มจำนวนประชากรเยอะมาก แต่ทรัพยากรณ์ที่ดินนั้นมีเท่าเดิม และหากใครที่ตั้งตัวไม่ได้ ก็ไม่มีเงินชื้อที่ดิน จึงเป็นเหตุให้หนุ่มสาวรุ่นหลังๆ ร้างจากหมู่บ้านม้ง หนีมาทำงานที่กรุงเทพ แม้ว่าจะลำบากมากเท่าไหร่ก็ตาม แต่ก็สบายใจกว่า buy viagra in uk ที่จะทนถูกแหนบแนมเชิงดูแคลนต่างๆ เพราะผมสังเกต หนุ่มสาวม้งที่ป่ากลาง ก็คงมีแต่สาวที่แต่งงานแล้ว และเด็กๆ ที่เริ่มเป็นสาวที่กำลังเรียนหนังสือ คงไม่มีบรรยากาศของการทำไร่ทำนา อีกต่อไปแล้ว เพราะว่าส่วนใหญ่ล้วนแต่มาทำงานที่กรุงเทพหมดแล้ว

แม้เป็นคนบ้านเดียวกัน แต่ตั้งแต่เรียนจบด้วยกัน จากนั้นก็คงไม่เคยเห็นหน้ากันตลอดไป เพราะต่างคนต่างหางานทำ ไม่เหมือนแต่ก่อน ที่ไม่มีการเรียนหนังสือ ยังไม่ค่อยนิยมการไปทำงานในกรุงเทพ เจอกันในยามค่ำคืน เพราะแน่ใจว่าคนม้งแต่ก่อน หลังจากทำไร่แล้วล้วนแต่กลับมานอนบ้าน แต่เนื่องด้วยยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว ไร่นาไม่มีให้ม้งทำแล้ว แม้แต่สมัยก่อนที่สามารถปลูกบ้านกันคนละภูเขา เดี่ยวนี้กระต๊อบหลังหนึ่งยังหาที่ลงยาก ที่ดินแพงจนม้งรุ่นหลังๆ ที่พ่อแม่ยากจน คงต้องทนสร้างตัวหาเงินอยู่ในตัวเมืองกรุงเทพตลอดไป

อย่างไรก็ถาม ในอนาคตที่ดินถิ่นที่อาศัยล้วนแต่ลำคัญ หากใครที่ยังไม่มีผืนดินเป็นของตัวเองก็พยายาม สู้หาเงินชื้อที่ เก็บเงินชื้อทาง หากพี่น้องม้งไม่วางแผน อิๆๆ แล้วพี่น้องม้งคงจะต้องได้กลับไปยู่ตามดงป่าขุนเขาตามเคยแน่ๆ เพราะม้งแม้ยากจน แต่ลูกดกเหลือเลย อย่างต่ำ 3 คน อย่างมาก 6 คนขึ้นไป แล้วพี่น้องม้งเราจะไปอยู่แห่งหนตำบลใดหนอ

ปัจจุบันนี้ผมคิดว่า พี่น้องม้งที่มีโฉนดที่ดิน เป็นผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่ ส่วนพี่น้องที่ไม่มีที่ดินเป็นของตัวเองก็พยายามเข้าไว้ ไม่อย่างนั้นอีกหน่อยลูกหลานของท่านจะหาที่ดินอยู่ไม่ไหว เพราะที่ดินแพงเหลือเกิน แล้วม้งเราทำไร่ทำสวนเป็นอาชืพหลัก อิๆๆ ปัจจุบันนี้เริ่มเปลี่ยนมาเป็นรับจ้างก่อสร้างกันบ้างแล้ว สงสัยถ้าพี่น้องม้งที่ยังไม่สามารถชื้อที่ดินเป็นของตัวเอง ต่อไปอาจเกิดผู้รับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ในเมืองไทยที่คนม้งเป็นผู้บริหาร อิๆๆ เป็นที่น่ายินดี ที่ม้งเราเริ่มเปลี่ยนอาชีพใหม่

แต่อย่างไรเสีย ใครที่ยังไม่มีที่ดินเป็นของตัวเอง และต้องทนทุกข์กับการพ่วงอยู่ในที่ดินของคนอื่น ก็ขอเป็นกำลังใจให้สู้ๆ ต่อไปนะครับ เพราะดวงอาทิตย์ไม่ได้ขึ้นวันนี้วันเดียว พรุ่งนี้ดวงอาทิตย์ก็ยังขึ้นอยู่ และเมื่อดวงอาทิตย์ยังขึ้นอยู่ แสดงว่าทุกคนล้วนแต่มีความหวังเท่ากัน แต่โอกาสอาจต่างกัน ขอเพียงไม่ทำลายความหวังโอกาสสักวันต้องมาถึง สู้ๆ ครับ

zp8497586rq