อยากดูทีวีไม่ใช่เรื่องง่าย

p>ผมต้องสวัสดีพี่น้องม้งทุกท่าน generic viagra us ที่ผมหายไปจากการเขียนบทความไปหลายวัน เหตุผลง่ายเพียงนิดเดียว มันเนื่องเพราะผมไม่ค่อยได้อยู่ในสังคมม้ง มันก็เลยเป็นการยากสักหน่อยกับที่ผมจะต้องมาเขียนบทความเกี่ยวกับพี่น้องม้งแต่อย่างไรเสียก็คงไม่ใช่ปัญหา ที่จะเขียนบทความขึ้นมา แต่บทความอาจจะโบราณหน่อย เพราะผมต้องนึกถึงตัวเองเมื่อยังเยาว์วัย ดังนั้นบทความนี้จะถอยหลังไปอีก 20 ปี อาจยากต่อการเข้าใจ แต่นั้นเป็นความรู้สึกที่คนสมัยนั้นต้องไม่ลืมแน่นอน

huntsville payday loans

ผมเคยเดินทางไปเยี่ยมพี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาว เมื่อหลายเดือนที่แล้ว ภาพๆ หนึ่งที่ผมนึกเวทนาตัวเองและนึกถึงตัวเอง คือภาพที่พี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาว (เฉพาะที่ศูนย์อพยพ) มายืนเบียดกันเต็มไปหมด บ้างก็อยู่ในร่ม บางก็ล้นออกมาตากแดด โดยทั้งหมดจ้องไปในที่แห่งเดียวกัน ตอนแรกผมก็นึกในใจว่า เกิดการประท้วงอะไรขึ้นมาหรือเปล่า แต่แท้จริงแล้ว สายตานับร้อยคู่ กำลังจ้องมองทีวีจอเดียว เด็กๆบางคนถึงกับขี่คอพ่อแล้วจึงจะมีโอกาสได้ดูทีวี

ผมก็เลยนึกถึงสมัยเด็กๆ เมื่อ 20 ปีแล้ว ที่ทีวียังมีน้อย หลายคนในที่นี้อาจนึกภาพออกว่า บ้านม้งในสมัยแต่ก่อนจะสร้างด้วยไม้ไผ่ ที่สับเป็นแผ่นแล้วมาทำเป็นฝาผนังบ้าน ผมก็ยอมรับตัวเองว่าผมเป็นเด็กม้งคนหนึ่ง ที่บ้านไม่มีทีวี ต้องไปดูทีวีบ้านคนอื่น เพราะตอนนั้นทีวีแทบจะไม่มีในหมู่บ้านม้ง บ้านไหนมีทีวี บ้านนั้นรวยครับ

ภาพจากการเห็นพี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาว จึงทำให้ผมนึกถึงตัวเองเมื่อสมัยที่ยังต้องไปดูทีวีบ้านคนอื่นอยู่ โดยเขาไม่ให้เข้าไปในบ้านของเขานะ แต่เด็กม้งเหล่านั้นรวมทั้งผมด้วย ต่างอาศัยรูช่องไม้ไผ่ที่เป็นรูตามฝาผนังบ้านของม้งทีมีทีวีนั้น มองผ่านรูนั้นเข้าไป ทุกคนล้วนแต่มีเป้าหมายคือ จอทีวีที่ตั้งอยู่ในบ้าน และจะมีเสียงเอ็ดดุเป็นระยะๆ ของเจ้าของบ้าน เห็นยังมีบางครั้งที่แย่งรูฝาผนังบ้านดูทีวีจนต้องทะเลาะชกต่อยกัน หากมองจากในบ้านออกมาที่ฝาผนัง จะมีดวงตาที่น่าเวทนาน้อยๆ ของเด็กม้งเต็มฝาผนังไปหมด

ปัจจุบันนี้ ทีวีมีเกือบทุกบ้านของพี่น้องม้งแล้ว ภาพอันนาเวทนานี้ คงจะหาดูยากสักหน่อย แต่ผมเชื่อว่าทุกคนก็คงไม่อยากนึกเห็นตัวเองต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ยิ่งมาเห็นภาพในอดีตของตัวเองแล้วก็ยิ่งสะท้อนใจ ที่ตัวเองก็นึกว่าภาพเหล่านี้มันหมดไปจากชุมชนม้งแล้ว แต่กลับมาพบเจออีกก็ยิ่งไม่สบายใจ และนึกสงสารตัวเอง และพี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาว

ผมก็เคยนึกถามตัวเองเหมือนกันว่า ดูทีวีไปทำไมหนอ ต้องไปนั่งรอจนกว่าเขาจะเปิดทีวี และบางทีเขาเห็นเราแอบอยู่หลังบ้านเขา เขาก็ปิดทีวีให้เด็กม้งเหล่านั้นไปก่อน แล้วค่อยเปิดทีวีดูต่อ แถมยังได้เพียงแค่อาศัยช่องฝาผนังในการดูทีวีเท่านั้น แต่ก็อย่างว่านั้นนะ ทีวีมักเสนออะไรใหม่ เด็กม้งก็อยากรู้อยากเห็น อยากมีการพัฒนาตามเขาบ้างแม้ต้องลำบากหน่อย แต่ขอเพียงสุขใจ ได้ชื่นชมได้เห็นหน้าตาตัวละคร หนังเรื่องที่ตัวเองชอบ ก็เป็นสุขใจยิ่งแล้ว

ดังนั้น หลายท่านอาจโทษว่า เจ้าของบ้านที่มีทีวีใจร้ายต่อเด็กเหล่านั้น แต่ตอนนั้นเด็กม้งที่เฝ้าดูทีวี เพียงแต่นึกภาวนาให้เจ้าของบ้านที่มีทีวีรีบเปิดทีวีเถิด รีบเปิดเถิด และเมื่อเปิดก็นับว่าใจดีมากแล้ว สำหรับเด็กม้งเหล่านั้น
หากวันใดใครก็ตามที่มีโอกาสขึ้นเขาไปหาเยี่ยมพี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาว ถ้ามีจิตเมตตาปราณี หรือที่บ้านมีทีวีหลายเครื่อง ก็ช่วยขนไปให้พี่น้องม้งห้วยน้ำขาวด้วยครับ พี่น้องม้งเหล่านั้น จะได้ไม่ต้องยืนตากแดดดูทีวี ไม่ต้องเบียดกันจนแทบเหยียบกัน และที่สำคัญจะได้ลบภาพในใจของหลายๆ ท่านที่เคยแอบดูทีวีบ้านคนอื่น ตามฝาผนังบ้านออกไปจากใจไปด้วย ฮ้าๆๆๆๆ