อย่าให้ภาพหลอนเก่า ๆ ย้อนกลับมาอีกเลย

Hmong Asia Thailand

ยามที่ได้อ่าน-ฟังข่าวเกี่ยวกับการค้า-เสพยาเสพติด ยิ่งเป็นพี่น้องม้งเราด้วยแล้วใจสั่นทุกครั้งที่ได้ยิน เรื่องยาเสพติดกับคนบางกลุ่มไม่ได้จำกัดว่าเป็นม้ง หรือเชื้อชาติไหน ๆ หรอก ทำไมมันล่อตาล่อใจจนอดไปค้าไปขายไม่ได้เลยหรือไง แม้คนอื่นจะทุกข์ร้อนอย่างไรไม่สนใจ แม้พ่อแม่ต้องจ้างคนมาฆ่าลูกตัวเองก็เพราะติดยางอมแงม แถมทำร้ายพ่อแม่ยามเมายาและอยากได้เงินไปซื้อยาเสพ หลายครั้งที่กรรมสนองคืนอย่างทันตาเห็นสำหรับคนชั่ว

คงเคยผ่านหูผ่านตาที่ จนท.ตำรวจจับยาบ้าได้ แทนที่จะส่งให้ทางการทั้งหมด แต่เม้มไว้ส่วนหนึ่งเพื่อให้ลูกเมียนำไปขายต่อ ผลกรรมก็สนองตามข่าวที่เราท่านทราบไปแล้ว ก่อนหน้ายาบ้าเพิ่งจะซาไปพักเล็ก ๆ ยังไม่ได้ตั้งตัวดีเลยยาเสพติดกลับมาครั้งใหม่และใหญ่กว่าเก่าแถมมีน้องพี่พ่วงมาอีกทั้งไอซ์ทั้งอี เลยยิ่งผวาหนัก

แล้วผู้อ่านใน ม้งเอเชีย เคยมั้ยที่ประสบพบเจอคนเมายาบ้าแบบประชิดตัวบ้าง ผู้เขียนได้ประสบมาตรง ๆ 2 ครั้ง ยอมรับว่ากลัว และเป็นเหตุให้หวาดระแวงคนแปลกหน้าไปพักใหญ่ ๆ ครั้งแรกและต่อเนื่องกับคนเดียวกันนี้มาหลายครั้งจนจะประสาทกิน เพราะมีแฟนรายการขับมอเตอร์ไซค์มาจากบนเขาและบอกว่ามาหาตัวผู้เขียน ครั้งแรกไม่ได้คิดอะไร ไปสอบถามด้วยดี ปรากฏว่าได้รับคำตอบมาแบบงงมาก ๆ

ผู้ชายคนนี้กำลังเมายาและบอกว่าเห็นท่านในหลวงส่งข่าวมาบอกว่าให้ลงมารายงานตัวทำงานที่หน่วยงานที่ผู้เขียนทำงานอยู่ในวันนี้ งง….ถามว่าใครส่งข่าวบอก….ตอบว่าผู้เขียนไงเป็นคนส่งข่าวไปบอก….ยิ่งงง เพราะตอนนั้นไม่มีโทร.มือถือแบบสมัยปัจจุบัน ต้องส่งจดหมายหรือประกาศทางวิทยุเท่านั้น

methamphetamine-paranoid

กว่าจะรู้ว่าเมายาทำเอาผู้เขียนแทบบ้าตาม และผู้ชายคนนี้เทียวมาแทบทุกวันหากเห็นรถมอ…คันนี้มาต้องรีบหลบหนีแทบไม่ทัน และให้ สห. มาไล่หลายครั้ง จนเขาไม่มาอีก และครั้งที่ 2 ไปเยี่ยมผู้ต้องขังที่เรือนจำพิษณุโลก ตอนนั้นนั่งรถประจำทางไป พอขากลับระหว่างรอรถเมล์ที่มีชั่วโมงละคัน มีผู้ชายถือมีดปลายแหลมไม่ใส่เสื้อ ไม่ใส่รองเท้า เดินมานั่งในศาลารอรถ ผู้เขียนกลัวมากถอยไปตั้งหลักอยู่อีกฟาก ผู้โดยสารได้เที่ยวรถก็ไปทีละคน 2 คน จนเหลือผู้เขียนคนเดียว เลยเดินออกมาจากศาลา มันยังตะโกนถามว่ากลัวเหรอ….ผู้เขียนบอก…เปล่ามายืนนอกจะได้มองเห็นรถชัด ๆ .

มันคว้ามีดมาปาดผิวหนังที่ส้นเท้าอันหนาเตอะของมันออกเป็นชิ้น ๆ แล้วหันมาแสยะยิ้มให้ผู้เขียน ซึ่งเราเองก็ระวังอยู่แล้วพอมันลุกขึ้นถือมีดจ้องมาที่เรายืนอยู่ เราวิ่งไปยืนที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งห่างจากจุดเดิมมากพอสมควร ภาวนาให้รถมาเร็ว ๆ เพราะผู้คนไม่มีใครสัญจรมาเลยสักคนหากมันปาดคอเราคงไม่มีใครเห็นแน่ ๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัวหนึ่งนาทีเหมือนหนึ่งชั่วโมง

พระเจ้า…คงมาไม่ทันแล้วเพราะไอ้บ้ามันกำลังลุกและเดินมาที่เรายืนอยู่แล้ว…. เหมือนฟ้าเป็นใจหรือพระมาโปรด รถที่เราต้องการแล่นมาพอดีก่อนที่ปิศาจจะมาถึงตัว เรารีบโบกและวิ่งตามรถไปข้างหน้าอดเหลียวไปมองไอ้บ้านั่นเสียมิได้ มันเดินมายืนที่เราจากมาเมื่อชั่วพริบตาก่อนหน้า แต่เราวิ่งขึ้นรถ และรีบเข้าไปในตัวรถด้วยความกลัว และนับแต่นั้นใครจะเป็นจะตายในเรือนจำ หากไม่มีรถไปเองจะไม่ไปเยี่ยมใครอีกเลยเพราะหากเราตายเขาก็ช่วยเราไม่ได้

แล้วภาพหลอนเก่า ๆ นี้ก็ย้อนกลับมาอีกครั้ง เมื่อยาเสพติดครองเมือง ตอนนี้แม้จะไม่มากนักแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าในสังคมม้งเราจะไม่มียาเสพติดเสียเลย และมีแต่ละครั้งนับล้านเม็ด เลิกเสียทีมาทำดีตอบแทนคุณแผ่นดิน และแทนพระคุณพ่อแห่งแผ่นดินบ้างเถอะนะ ฝันร้ายสำหรับคนไม่ยุ่งยาเสพติดจะกลายเป็นฝันดีบ้าง ใครมีประสบการณ์เช่นนี้เล่าสู่กันฟังได้ค่ะ.

1 Comment

  1. EdiTor (Post author)

    อย่าว่าแต่ผู้หญิงตัวเล็กๆ เลยครับ แม้แต่ผู้ชาย (ตัวเล็กๆ) อย่าง EdiTor ยังรู้สึกใจสั่นทุกครั้งเมื่อเดินผ่านพวกเสียสติดมกาวอยู่ เพราะคนพวกนี้เค้าไม่มีอะไรจะเสีย แต่เราสิ หากเกิดอะไรขึ้นกับเราคนข้างหลังเค้าจะอยู่อย่างไร

    อีกตัวอย่างเรื่องยาเสพติด บทความเก่า “ยาบ้า ยาเสพติด หลอกหลอนไม่สิ้นสุด

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *