เทศกาลกินข้าวใหม่

ไม่ทันไรก็ได้กินข้าวใหม่อีกแล้ว รู้สึกว่าเพิ่งเขียนเรื่องข้าวใหม่ของปีที่แล้วไปหยกๆ (กินข้าวใหม่ วิถีชีวิตแห่งสายสัมพันธ์ชาวม้ง) มาพรุ่งนี้ก็จะได้กินอีกแล้ว อะไรจะไวปานนั้น

ไอ้คนรอกินฟรีไม่ยอมออกแรงกับเค้า ก็ดูเหมือนว่าแป๊บเดียวได้กินอีกละ แต่คนที่ทำสิ กว่าเค้าจะถางหญ้าถางพงเสร็จ กว่าจะปลูกเสร็จ ปลูกเสร็จก็ต้องถางหญ้าใส่ปุ๋ย ฉีดยาฆ่าแมลง ระหว่างนั้นก็ต้องลุ้นฝนด้วยความเหนื่อยใจ พอฝนมา มาแบบมืดฟ้ามัวดิน จนท้องฟ้าไม่เปิดต้นข้าวก็แคระแกรน ใบเป็นโรคไหม้ ..เหนื่อยใจอีก

โอเค ..ข้าวสุกรวงแล้ว ทีนี้ก็ต้องเหนื่อยเกี่ยว เหนื่อยเก็บ ..อ้าวฝนยังตก เหนื่อยใจอีก

พอนั่งคิดได้อย่างนี้ก็เลยคิดจะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินข้าวใหม่ของตนเอง จากที่นั่งรอให้ทางบ้านส่งมาให้ ผมจึงตัดสินใจกลับไปกินข้าวใหม่ที่บ้าน ก็ไม่รู้ว่ากลับมาแบบนี้จะมีปัญหาแย่งน่องไก่กับหลานๆ หรือเปล่า จำได้ว่าตอนเด็กแย่งน่องไก่กับน้องชาย น้องชายเป็นคนได้น่องไก่ไปและถือมันซ่อนไว้ทางด้านหลัง หมาที่นอนอยู่ใกล้ๆ นึกว่าน้องชายยื่นให้ มันเลยคาบไป แ..ก

นี่แหละที่มาของหมาคาบไป แ..ก (ไม่ใช่แจกนะ)

hmong-rice-2010
ที่อยู่ในกระทะเรียกว่า “จอบ” ครับ เดี๋ยวจะ งง ..ภูมิปัญญาชาวบ้าน

สรุปคือตอนนี้ผมอยู่บ้านแล้วนะครับ นี่เป็นบทความแรกที่อัพจากแดนใกล และผมจะยังอยู่ที่ ป่ากลาง จนถึงวันที่ 5 ตุลาคมนี้ ใครว่างๆ ก็แวะมาเที่ยวหาที่บ้านได้ ..พิษณุโลก เชียงราย เชียงใหม่ไม่ต้องแวะก็ได้นะครับ มันไกล