เริ่มต้นเขียน ด้วยการเป็นนักเขียนอิสระ

จั่วหัวอาจทำให้หลายคนเกิดคำถามว่า .. แล้วได้เท่าไหร่ กับการจะมาร่วมเขียนกับทาง Hmongasia.com ผมก็ต้องขอบอกไว้ตรงนี้ว่า คนที่จะมาร่วมเขียน หรือส่งบทความมาให้กับทางเรา คงจะต้องเป็นไปด้วยความสมัครใจ และเป็นการเขียนในเวลาที่่ว่างจริงๆ เพราะทาง Hmongasia.com ไม่ได้มีรายได้จากไหนมาจ่ายค่าบทความของท่าน

ที่จริงผมเคยเขียนเชิญชวนพี่ๆ เพื่อนๆ มา่ร่วมเขียนอยู่หลายหนแล้ว อย่างไรก็ตามขอมาเขียนย้ำอีกครั้งหนึ่ง อีกเหตุผลหนึ่งเกี่ยวกับการที่มีพี่ๆ เพื่อนๆ เสนอแนะมา ผมเลยคิดว่าจะเป็นการดีหากจะพูดเรื่องนี้อีกครั้งอย่างเป็นทางการ (ครั้งก่อนก็ทางการนะ)

การจะเขียนบทความเกี่ยวกับม้งลงใน Hmongasia.com แห่งนี้ ผมอยากจะให้พี่ๆ เพื่อนๆ ถือซะว่าเป็นการฝึกหัดในการเขียน และขัดเกลาความคิดความอ่านไปในตัว ประโยชน์แรกที่พึงมุ่งหวังคือการพัฒนาตนเองเท่านั้น รองลงมาคือการให้ประโยชน์แก่ผู้อ่าน

คุณสมบัติโดยคร่าวๆ ของผู้ที่จะมาร่วมเขียนคือ ต้องสุขุม เปิดกว้าง ที่สำคัญคือความเป็นกลาง คุณต้องพร้อมที่จะเขียนถึงทั้งด้านดี และด้านที่ไม่ดีอย่างตรงไปตรงมา เพราะสังคมม้งของเราจำเป็นจะต้องมีตัวสะท้อนภาพที่ดี ไม่ใช้ตัวเลือกในการสะท้อนภาพ

เมื่อคุณเขียนไปแล้วต้องรับผิดชอบตอบคำถามที่ตามมา ซึ่งอาจจะกดดันบ้างในบางครั้ง แต่นั่นจะเป็นการฝึกและทดสอบตัวคุณเอง สำหรับเรื่องของการก่อกวนนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ผม เพราะผมเป็น EdiTor :-)

สำหรับเนื้อหาที่จะเขียนนั้น ผมอยากให้เน้นย้ำเรื่องราวที่เกี่ยวกับม้งเท่านั้น หรือเรื่องอื่นที่มีผลกระทบต่อม้งเรา เพราะถ้าหากเป็นเนื้อหาหรือเรื่องราวอย่างอื่น เช่น เรื่องดารานักร้อง เรื่องเศรษฐกิจ เทคโนโลยี่ ฯลฯ เราสามารถหาอ่านได้ทั่วไป ฉะนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปพูดถึง

อีกอย่างหนึ่งคือ ถ้าหากบทความมีคำสะกดผิดมากจนเกินไป ทางเราขอสงวนสิทธิ์ไม่ปรับปรุง ไม่แก้ไข ซึ่งนั่นหมายความว่าไม่ได้ลง ส่วนความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ นั้นแน่นอนว่าทางเราจะเป็นผู้แก้ไขให้

บทความที่จะได้ลงหรือไม่นั้นทาง Hmongasia.com ขอเป็นผู้พิจรณา เนื่องจากอาจจะีมีมีผู้ส่งมาเป็นจำนวนมาก (หวังไว้อย่างนั้น) ทางเราจึงขอสงวนสิทธิ์ไม่แจ้งผลใดๆ เพียงแต่ให้พี่ๆ เพื่อนๆ ติดตามกันเองว่าได้ลงหรือไม่

วิธีการส่งบทความมายังเรา
– เนื้อหาต้องมีขนาดตั้งแต่ครึ่งหน้ากระดาษ A4 ขึ้นไป
– แจ้ง นามปากกา มาด้วย
– ส่งมาทางอีเมล์ :
Contact Hmong Asia

ยินดีต้อนรับว่าที่นักเขียนม้งทุกท่านครับ ที่นี่จะเป็นจุดเริ่มสำหรับการเขียนที่ดีของท่าน

29 Comments

  1. dome-doi

    อยากอ่านความคิด ความอ่านของคนอื่น ๆ บ้าง จำได้ว่าเคยมีผู้อ่านบอกว่า ผู้หญิงม้ง ที่ทำงานเพื่อสังคมมีมาก เพียงแต่เขาไม่ได้เขียนมาเท่านั้น ประมาณนี้ถ้าจำไม่ผิด…ก็ขอเชิญชวนร่วมกับ Editer ให้เขียนเข้ามาเพื่อจะได้ทราบว่าในแต่ละที่ ที่ม้งเราอยู่ เรามีส่วนพัฒนา ช่วยเหลือ เกื้อกูล หรือ เราทุกข์ยาก ลำบาก และ ฯลฯ ที่เราได้พบเจอ มาแชร์กันอ่าน และแสดงความคิดเห็น นับว่าเป็นการดีนะ ที่น้อง ๆ อยากลองเขียนมาบ้าง

  2. หลักและหลับ

    ขอบใจพี่editor
    ที่เปิดใจกว้าง
    ขอบใจที่ยอมรับข้อเสนอแนะ
    และขอขอบคุณที่ม้งจะมีนักเขียนเกิดขึ้นอีกหลายท่าน

  3. หนุ่มเข็กน้อย

    ผมจะเป็นนักเขียนได้อยางไร….
    ผมจะเขียนเรื่องอะไร…..ข้างหลังผมอาจมีเรื่องราว…..
    ข้างหน้าผมคงมีเรื่องเล่า……ผมจะเล่าอย่างไร………
    เพราะสิ่งที่ผมจะบอกคุณจะมีอะไร…มากมาย….ที่ผ่านมา..
    และที่ผ่านไป….ถ้าหากมีวันหนึ่งที่ผมจะเขียนผมเพียงอยากเขียนคำว่ารัก…
    ฝากมายังคุณ…..บอกคุณว่าผมห่วงใย…..ในทุกย่างก้าว…..

  4. miavyaj

    ในการที่ koj จะเขียนความรักให้กับผ้^หญิงคนหนึ่ง koj ต้องแสดงออกให้เขาร้ด้วย

  5. phaa

    ผมเห็นในหลายเว็ปโดยเฉพาะเว็ปที่เกี่ยวกับข่าวทั้งหลายครับมีความพยายามสร้างให้เป็นชุมชนโดยแบ่งตัวเว็ปออกเป็บล๊อกย่อย ๆ ของสมาชิกแต่ละคนครับสมาชิกท่านใดอยากเขียนอะไรก็ไปเขียนใส่บล๊อกของตนเองแล้วจะมีคนมาคอยตรวจดูว่าบทความนั้นมีความเหมาะสมแค่ไหนที่จะขึ้นไปไว้ที่หน้าแรกครับ ผมว่าถ้าม้งเอเชียทำได้เช่นนี้จะเกิดชุมชนขึ้มาชุมชนหนึ่งครับและทุกคนจะเกาะเกี่ยวกับเหนี่ยวแน่นมากยิ่งขึ้นครับลองดูครับ

  6. *โป๊ยเซียน*

    ผมเห็นด้วยกะคุณ”Phaa” เปงอีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจ
    แต่ม้งเอเชียก็มีไม่ใช่หรือ Editerอย่างเช่นblogของคุณแรนท์
    มันน่าจะเข้าเค้าน๊า…คิว่า?
    ….. แต่สำหรับข้าเจ้าแร้ว ถนัดแต่เสพลูกเดียว(อ่านและวิจารณ์)
    จะค่อยติดตามงานต่างๆของเพื่อนนักเขียนทุๆท่านคับ
    ส่วนบทความ ขอตัวอย่างเช่น
    บทความต่างๆใน M-blogของเมนเนเจอร์ ออนไลน์
    ผมชอบเข้าไปอ่านอยู่บ่อยๆ
    มันก้อเหมือนดังที่คุณPhaaพุด
    มันมีหลากหลายบทความให้คนได้เข้าไปแช่ร์ ทั้งการเมือง
    และความรัก ก็คิดว่าน่าจะคล้ายๆกันนะ
    Thank Alot !

  7. phaa

    ตัวอย่างของผมที่เข้าประจำ คือ เว็บนี้ครับ http://www.blognone.com/

  8. ท้องฟ้า

    ดีจังเลยเพิ่มจะรู้นะว่ามีการให้ฝึกเป็นนักเขียนด้วยอยากเขียนมานานแล้วเขียนก็หลายเรื่องที่ทิ้งไปไม่ได้ส่งไปที่ไหน เพราะว่ามันเป็นความใฝ่ฝันอย่างหนึ่งในชีวิตหนูเลยที่อยากเป็นนักเขียนนิยายม้งบ้านเราให้คนอื่นได้รับรู้

  9. *โป๊ยเซียน*

    เรียนท่าน/Editor/….>>>
    —ท่านน่าจะเอาบทความต่างๆในบ้านม้งหลังนี้ ไปตีพิมพ์ออกมาเปง พ๊อกเก็ตบุ๊ค สักเล่มหนึ่ง เผื่อสักวันในอณาคตข้างหน้า พวกเราชาวม้งเอเชีย.CoM จะได้ร่วมกันนำมาประมูล เพื่อการกุศลให้โครงการดีๆสักอย่าง ได้นะคร๊าบ (ร่วมด้วยช่วยกันทำบุญ?)

    ปล.ท้านน่าจะลงข้อคิดเห้น การตอบ กระทู้ด้วยนะคับ เพื่อจรรโลรรสชาด*

    “Thank Alot”

  10. EdiTor (Post author)

    คุณ phaa ต้องขออภัยที่ตอบช้านะครับ สำหรับการทำเว็บไซต์ในลักษณะ Social หรือเว็บที่ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่นั้น ผมได้เคยพิจรณาแล้ว วิธีการนั้นคงจะไม่ได้สลับซับซ้อนอะไร เีพียงแต่อาจจะต้องมีในส่วนของค่าใช้จ่ายตามมา ค่าใช้จ่ายที่สำคัญคือค่าใช้จ่ายในส่วนของค่าเช่า Server หรือ Hosting ร่วมไปถึงการบำรุงรักษา

    สำหรับตอนนี้ทาง ม้งเอเชีย ยังติดในส่วนของเงินทุน และกำลังคนในการบำรุงรักษา รวมถึงการพัฒนา จึงเกรงว่าหากเปิดบริการลักษณะนี้ไป ไม่อาจแน่ใจได้ว่าจะสามารถให้บริการได้ในระยะยาวหรือไม่ จึงขอทำตัวเนื้อหาในลักษณะเดิมไปก่อน ซึ่งหากพร้อมเมื่อไหร่ผมจะไม่รีรอที่พิจรณาในทันทีครับ

    คุณ โป๊ยเซียน แล้วผมจะเก็บไว้พิจรณาครับ อาจจะคัดเลือกบทความเด่นๆ หรือที่ได้รับความสนใจ (ถ้ารวมจิปาถะทั่วไปด้วยแล้ว ม้งเอเชีย มี 153 บทความ) แล้วปรับปรุงเพิ่มเติมในส่วนของเนื้อหา จากนั้นค่อยให้ทุกคนร่วมกันเสริมให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น หรืออาจจะให้ทุกคนเสนอหัวข้อเพิ่มเิติม แล้วช่วยกันเขียน จากนั้นค่อยมารวมเล่ม เป็นว่าผมจะเก็บไว้เป็นการบ้านละกันนะครับ .. อย่าลืมเตือนถ้าลืมส่งการบ้านนะครับ :)

  11. tom

    ตั้งแต่เอเซียมีเดียพิคเจอร์ได้ผลิตภาพยนตร์ร่วมกับม้ง คนเดือดเสือภูเขา เป็นเรื่องแรกที่ประสพความสำเร็จเป็นเรื่องแรก วันนี้ จ้าวฟ้าหรือหรือสงครามสิ้นแผ่นดินได้ออกสู่ตลาดไทยเป็นเรื่องที่2 โดย j-bicเป็นผู้จัดจำหน่าย
    เป็นหนังอีกเรื่องที่ขายดีอีกเรื่องหนึ่งซึ่งประสพความสำเร็จมากกว่าเสือภูเขา โดยเร็วๆนี้เอเซียมีเดียพิคเจอร์เตรียมที่จะผลิตวังเปานักรบเดนตายเร็วๆนี้ โดยมีกำหนดจะถ่ายทำและตัดต่อให้เสร็จก่อนงานปีใหม่ม้งในปีนี้ หนังม้งเริ่มมีสันณานที่ดี สู่ตลาดที่ใหญ่กว่าเดิมอีกเรื่อง

  12. EdiTor (Post author)

    ขอบคุณ พี่ต้อม สำหรับผลงาน และข่าวคราวความเคลื่อนในวงการบันเทิงม้งครับ ก็ขอเป็นกำลังใจให้พี่และทีมงานสร้างสรรค์ผลงานใหม่ชิ้นต่อๆ ไปครับ

  13. นกพิราบน้อย

    ส่งม้งลาวกลับประเทศ งานท้าทายชุดเฉพาะกิจ (รายงานพิเศษ)

    ปัญหาม้งลาวลักลอบเข้าเมืองที่ตำบลเข็กน้อย อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี 2547 ซึ่งมีจุดเริ่มต้นจากการที่มีกลุ่มม้งลาวถ้ำกระบอก จ.สระบุรี กว่าหมื่นคนถูกรัฐบาลไทยส่งไปตั้งถิ่นฐานในประเทศสหรัฐอเมริกา จึงทำให้ชาวม้งในสาธารณะรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวมีความคิดที่อยากจะได้ไปอยู่อเมริกาบ้าง จึงทยอยลักลอบเดินทางเข้ามารวมตัวกันที่บ้านห้วยน้ำขาว ต.เข็กน้อย ซึ่งปัจจุบันมีจำนวนมากกว่า 8 พันคนแล้ว

    แต่เดิมชาวม้งลาวได้อาศัยพื้นที่ของชาวม้งเข็กน้อยสร้างที่พักพิง แต่เจ้าของที่ถูกจับกุมข้อหาให้ที่พักพิงชาวต่างด้าวหลบหนีเข้าเมือง จนชาวม้งลาวต้องออกมาสร้างที่พักตามสองข้างทาง ต่อมาการแก้ไขปัญหาของทางรัฐบาลไทย ได้มีการจัดตั้งหน่วยเฉพาะกิจผสม พลเรือน ตำรวจ ทหาร เขาค้อ สังกัดกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน กองทัพภาคที่ 3 มีภารกิจควบคุมและจัดระเบียบชาวม้งลาว เพื่อดำเนินการส่งกลับไปยังภูมิลำเนาเดิม ตลอดจนยับยั้งไม่ให้มีการลักลอบเข้ามาของชาวม้งลาวอีก โดยมีการก่อสร้างสถานที่ควบคุมที่บ้านห้วยน้ำขาว ต.เข็กน้อย ซึ่งมีการจัดระบบการป้องกันควบคุมเป็นอย่างดี

    ทั้งนี้ตั้งแต่กลางปี 2550 ที่ผ่านมา ได้มีการชักจูงโน้มน้าวให้ชาวม้งลาวสมัครใจกลับภูมิลำเนา ด้วยนำการเสนอข้อเท็จจริงโดยเฉพาะความจริงใจของรัฐบาลไทยและลาวในการให้คำมั่นว่าหากกลับไปยังภูมิลำเนาจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดี จึงทำให้มีการสมัครใจเดินทางกลับมากขึ้น ล่าสุดมีการส่งกลับแล้วจำนวน 13 ครั้ง 595 ครอบครัว รวม 2,509 คน และยังเหลือชาวม้งลาวที่รอการส่งกลับอีกจำนวน 5,039 คน

    การส่งกลับม้งลาวจะดำเนินการให้เสร็จสิ้นภายในปี 2552 และกำหนดปิดพื้นที่ควบคุมชั่วคราวผู้ลักลอบเข้าเมืองชาวม้งลาว บ้านห้วยน้ำขาว ในวันที่ 30 ก.ย.2552 ซึ่งมวลชนม้งลาวส่วนมากเริ่มเข้าใจสภาพของตนเองว่าไม่สามารถเดินทางไปประเทศอเมริกาหรือประเทศที่สามได้อย่างแน่นอน ที่สำคัญชาวม้งลาวบางกลุ่มมีความเป็นห่วงในเรื่องการศึกษาและความก้าวหน้าของบุตรหลาน จึงทำให้มีการสมัครใจเดินทางกลับเพิ่มมากขึ้น

    แผนการส่งกลับม้งลาวจะบรรลุเป้าหมายหรือไม่ เพราะยังมีปัญหากลุ่มอิทธิพลม้งลาวซึ่งอยู่ในขบวนการหลอกลวงนำพามวลชนม้งลาวเข้าสู่ประเทศไทย และกลุ่มที่หนีคดีมาจากลาว จึงมีการสร้างอิทธิพลทางความคิด มีการข่มขู่ให้ทำตามและมิให้เดินทางกลับ เพื่อเป็นเกาะป้องกันตนเองและเพื่อผลประโยชน์ในการต่อรอง ดังนั้นจึงเป็นโจทย์ที่ชุดเฉพาะกิจจะต้องหาทางออก เพื่อรักษากฎหมายหมาย ระเบียบ และความมั่นคงของประเทศชาติ

    บัณดิษ ประเพชรักษ์

    วันที่ 18/5/2009

  14. เหวง

    ความคิดดีมากเพราะเป็นการเริ่มต้นที่ดี สำหรับการสร้างนักเขียนม้งจ้า
    แต่อยากให้เขียนถึงจิตสำนึกของความเป็นม้งด้วย
    เพราะเราอยู่ห้าง พี่น้องม้งที่อยู่ห้างบางคนกลัวคนอื่น ๆ จะรู้ว่าเป็นม้ง
    ลูกค้าบางกลุ่มที่เป็นม้งเวลาเราทักทายด้วยภาษาม้งแต่เค้ากลับเดินหนี
    แม้แต่คนการศึกษาสูงรับราชการตำแหน่งใหญ่ยังกลัวเราทักเลยจ้าๆๆๆๆๆๆ

  15. เย้าบัว

    คุณ EdiTor คะดิฉันเป็นคนม้งคนนึงที่เข้ามาอยู่ในกรุงเทพแต่ไม่ค่อยได้คลุกคลีกับคนม้งเลยอาจจะเพราะว่าดิฉันมาอยู่กับคนไทยตั้งแต่เด็กจึงไม่ค่อยมีเพื่อนเป็นคนม้ง แต่พอดิฉันได้อ่านการรเขียนบทความของคุณแล้วรู้สึกภูมิใจในความเป็นม้งมากขึ้นและขอชื่นชมในความสามารถของคุณมากค่ะอ่านจากบทความที่คุณเขียนแล้วแสดงคุณเป็นคนที่เดินทางตลอดเวลาใช่ไหมคะดิฉันเองก็เป็นคนเข็กน้อยค่ะแต่ไม่ค่อยได้กลับบ้านสักเท่าไหร่นานมากแล้วคงต้องหาเวลากลับแล้วจะได้รู้ว่าห้องสมุดเข็กน้อยเป็นอย่างไรบ้าง ขอบคุณมากค่ะ

  16. EdiTor (Post author)

    คุณเหวง เรื่องจิตสำนึกนั้นคงจะมีการทะยอยออกมาเรื่อยๆ นะครับ เพราะกรณีตัวอย่างก็มีอยู่พอสมควร

    คุณเย้าบัว ขอบคุณครับ มีอยู่ช่วงหนึ่งของชีวิตที่ต้องเดินทางบ่อยจริง สำหรับความภูมิใจนั้นผมว่ามีอยู่ในตัวคุณ เย้าบัว อยู่แล้ว เพียงแต่ด้วยสภาพแวดล้อมที่ต้องเดินทาง ต่อสู้ไปข้างหน้าเรื่อยๆ ประกอบกับสภาพแวดล้อมรอบข้าง จึงอาจทำให้บางช่วงเวลาของคุณ เย้าบัว หลงลืมอะไรบางอย่างไปก็เท่านั้นเอง .. ตราบใดที่คุณเจอคนม้งแล้วคุณยังรู้สึกอบอุ่นอยู่ นั่นแหละคือจิตสำนึกที่แท้จริงของคุณ และผมก็เห็นแล้วว่าคุณเป็นแบบนั้น

    มีโอกาสก็กลับเยี่ยมบ้านบ้างละกันนะครับ

  17. หนึ่ง

    รักม้งคนทุกคนนะ

    ขอให้ม้งทุกคนรักกันไว้

    ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

  18. โจแอน

    มีเพื่อนเป็นม้งแถวๆถ้ำกระบอก คือไม่ว่าจะม้งหรือไม่ม้งก็คงไม่สำคัญสักเท่าไหร่ แต่ละคนก็ต่างจิตต่างใจ นิสัยใจคอก็แตกต่างกัน ม้งบางคนก็แสนดีเหลือเกินคอยประจบเอาใจ มีอะไรก็ให้เราตลอด ม้งบางคนก็มีแย่เหมือนกันขายยาบ้าอย่างนั้น
    ทุกคนก็มีดีมีชั่วอยู่ในตัวนั่นแหละ ไม่ว่าจะเชื้อชาติไหนๆก็ตาม บางคนคิดแต่ว่าตัวเองดีที่สุด ก็เพราะคิดอย่างนี้สิถึงได้ไม่รู้จักชั่วเป็นอย่างไรน่ะ
    ม้งถ้ำกระบอกคือชนกลุ่มน้อยซึ่งอพยพหลี้ภัยสงครามจากประเทศลาวมาสู่ประเทศไทย ผลแห่งเพลิงสงครามทำลายวิถีความเป็นอยู่ของชาวม้ง คงไม่มีใครไม่รักบ้านเกิดเมืองนอนของตนเองหรอก พวกเขาเหล่านั้นคงไม่อยากจากบ้านเกิดเมืองนอนสักเท่าไหร่แน่ๆ
    เอาแค่นี้ก่อน คราวหน้าจะหาข้อมูลมาลงให้ละเอียดให้ได้เกร็ดความรู้เล็กน้อยมาฝาก.

  19. นาติน

    ก่อนอื่นต้องสวัสดีน่ะค่ะ ดิฉันสนุกกับการเขียนมากค่ะตอนนี้พยายามเขียนนิยายอยู่ค่ะแต่นาตินคิดว่างานที่เราทำยังไม่สำเร็จ เกี่ยวกับ การใช่ภาษาค่ะ ตอนนี้ใช่ภาษาที่คนอ่านเข้าใจค่ะ นาตินเชื่อว่าการจินตนาการของเรากว่าจะได้มันต้องทนถึงที่สุด ราคาไม่สำคัญ ความรู้สึก ความรู้ นาตินต้องการแค่ให้คนอื่นอ่านนิยายที่นาตินทำ ถึงแม้ไม่ถูกใจคนผู้อ่าน หรือว่าคุณ นาตินรับได้กับคำพูดของคุณ หรือบางทานจะแนะนำให้นาตินแก้ไข ด้วยความยินดีค่ะ และขอขอบคุณที่เสียสละเวลามาอ่านความรู้สึกของ นาติน

  20. นาติน

    hello เพื่อนๆทุกคน สบายดีทุกคนหน้าไหม ตอนนี้งานเขียนฉันใกล้จะจบแลว แต่ยังไม่รู้ว่าจะไปส่งสถานที่ไหน แต่บางความรู้สึกกลับไม่อย่าส่ง คุณค่ะแนรู้สึกสับสนตัวเองจังเลยค่ะ คุณค่ะฉันอยางถามคุณอย่างหนึ่งค่ะ ว่าแรงบันดาลใจกับงานเขียนคุณจังเลยค่ะ และเพื่อนๆทุกคนด้วยน่ะค่ะ

  21. EdiTor (Post author)

    คุณนาติน ที่คุณสับสนอาจเป็นเรื่องปกติที่เวลาเราทำอะไรใหม่ หรือทำมันเป็นครั้งแรก เราอาจไม่มั่นใจว่ามันดีพอหรือเปล่า ทั้งนี้เป็นเพราะเราไม่มีตัววัดนั่นเอง และตัววัดที่ดีก็คือผลงานเก่าของเรา

    ถ้าถามผมเรื่องแรงบันดาลใจ ครั้งแรกที่ผมทำเว็บแห่งนี้ ผมเขียนเพราะผมอยากเขียน เพราะโดยส่วนตัวผมรู้สึกว่าผมอ่านสิ่งที่คนอื่นเขียนมานานแล้ว ทำไมผมไม่ลองเขียนให้คนอื่นอ่านบ้าง และมันก็ทำให้ผมเกิดแรงบันดาลใจใหม่ๆ คืออยากเป็นผู้สร้างแรงบันดาลใจเสียเอง :D

    เรื่องที่ผมเขียนมักจะเป็นเรื่องทั่วไป ฉะนั้นจับประเด็นไหนได้ผมก็เอามาเขียน (หรือบันทึกหัวข้อนั้นไว้เขียนทีหลัง) แต่หากต้องการแรงบันดาลใจเพื่อการเขียนจริงๆ ต้องออกไปข้างนอกครับ เดินเล่นบ้าง เที่ยวบ้าง ปล่อยวางความคิด แล้วเดี๋ยวความคิดที่ดีกว่าจะเข้ามาเองครับ

  22. washiravit

    ขอบคุณมากครับ
    ขอน้อมรับและศ฿กษาแนวทางที่พี่ได้เขียนไว้ครับ

  23. ม้งเมกา

    เป็นครั้งแรกที่ได้เข้ามาดูเว็บนี้ ดีมากครับที่ทางทีมงานได้เปิดโอกาสให้คนม้งได้แสดงความคิดความอ่านได้ที่นี้ เราก็คนม้งคนหนึ่งที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาและก็อยากจะคึกษาเพิ่มเติมด้านภาษาไทย และการเป็นนักเขียนนิทานอยู่พอดี เราขอเข้าร่วมเขียนด้วยคน ตั้งใจจะฝึกเขียนเกี่ยวกับเรื่องราวของคนม้งที่เอกามาฝากให้เพื่อนๆที่สนใจได้อ่านและจะได้รู้ว่าที่นี้ม้งเขาทำอะไรกันบ้าง…ขอให้กำลังใจแก่ทีมงานในโอกาสนี้โดยครับ

  24. EdiTor (Post author)

    คุณม้งเมกา ขอต้อนรับด้วยความยินดีครับ คนเขียนยิ่งเยอะเนื้อหาก็จะยิ่งหลากหลาย รวมถึงจะช่วยให้ม้งเรามีเนื้อหาสำหรับอ่านมากขึ้น ลำพังนักเขียนปัจจุบันมีแค่สองสามคน และแต่ละคนก็มีบทความออกมาไม่สม่ำเสมอ จึงเป็นการดีถ้าเราจะมีคุณม้งเมกาเข้าร่วมด้วยอีกคน

  25. suwannee

    ด้วยรัก

    เป็นนวนิยายที่อยากเขียนมานานมาก มันอาจมากเกินไปแต่ไม่เกินความจริงสำหรับ เรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับทุกคน บางครั้งความรักก็ไม่ได้ทำให้ใครต่อใครเห็นแก่ตัว แต่ว่าความรักสร้างความเจ็บปวด มากมาย เกินพรรณา หากอยู่ได้เพราะว่าคิดว่าเป็นเวรกรรมแต่ปางก่อน จึงทำให้คลายเสียใจ

    ข้าพเจ้าจะเริ่มเล่าในวันถัดไป แล้วมาดูว่าความเป็นนักเขียนจะเป็นไปได้หรือไม่

    หนูไร่

  26. นภัสรา

    อยากทราบรายละเอียดเกี่ยวกับการทำสัญญาระหว่างผู้เขียนกับสำนักพิมพ์ ว่าต้องเป็นอย่างไรบ้าง

  27. Zuang//Gee

    อยากเขียนนิยายตลกเรื่องมนต์รักเรือด่วนเจ้าพระยา ( ไทย ๆ ของเรา ) และก็มนต์รักอะไรอีกมากมาย

  28. Zuang//Gee

    อยากเขียนนิยายตลกเรื่อง “มนต์รักเรือด่วนเจ้าพระยา” วิถีไทย ๆ

  29. ทวนทอง

    มั้งนี้คือ อะไรอะ ชนเผ่าไช่ปะ

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *