เว็บม้งไทย วิวัฒนาการสั้นๆ ช้าๆ

การท่องไปตามเว็บม้ง รวมถึงเว็บโซเชียลเนตเวิร์กที่เป็นกลุ่มคอมมูนิตี้ม้ง จะเห็นได้ว่ามีม้งเราใช้งานอินเตอร์เนตอยู่ไม่น้อย แต่ก็น่าแปลกใจ เพราะม้งเราอีกเป็นจำนวนมากยังไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของเว็บไซต์ม้ง

หรือตามสถิติของเว็บ ม้งเอเชีย เอง จะสังเกตุเห็นว่า ในแต่ละวันมีผู้เข้ามาอ่านเป็นจำนวนหลายร้อยครั้ง และแต่ละคำค้นหรือเนื้อหาที่ผู้ใช้ค้นหามาจากเว็บไซต์ กูเกิ้ล ก็ล้วนแล้วแต่เป็นคำที่เกี่ยวข้องกับม้งโดยส่วนใหญ่ จึงทำให้เชื่อได้ว่าผู้ที่เข้ามาอ่านส่วนใหญ่เป็นคนม้ง แล้วทำไมม้งผู้ใช้อินเตอร์เนตทั้งหลายถึงยังไม่ค่อยรู้จักกับเว็บม้งเท่าไหร่นัก

สิ่งที่ทำให้ผมเอะใจว่า ทำไมผู้ใช้ถึงยังไม่ค่อยรู้จักกับเว็บม้งนั้น ก็เนื่องมาจากหลายๆ เหตุการณ์ที่ผมได้ประสบมา อย่างกรณีล่าสุดที่ผมเจอคือ น้องคนหนึ่งใน เฟซบุ๊ค ซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน ถามผมว่า มีเว็บไซต์ม้งด้วยเหรอ เค้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าเราก็มีเว็บม้งกับเค้าเหมือนกัน

อีกกรณีหนึ่งคือ ที่งานปีใหม่ม้ง เข็กน้อย ผมได้ถ่ายรูปน้องๆ หลายคนเพื่อมาลงในเว็บนี้ ตอนที่ผมบอกว่าขอถ่ายรูปเพื่อนำมาลงในเว็บไซต์ม้ง ซึ่งส่วนใหญ่ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “..พี่ เว็บไซต์ม้ง มีด้วยเหรอ..”

แต่ก็ยังดีนะ ที่บางคนยังตอบว่ารู้จักแต่เว็บม้ง Tojsiab.com

แต่กรณีที่ร้ายแรงกว่านั้นก็คือ ผมเคยคุยกับสาวม้งเมกา และผมบอกเค้าไปว่าผมเป็นหนุ่มม้งรูปหล่อจากเมืองไทย เค้าตอบสวนกลับมาทันทีว่าไม่เชื่อ เพราะเท่าที่เค้ารู้ก็คือประเทศไทยยังไม่เจริญเท่าที่ควร โดยเฉพาะคนม้งยังอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ไม่มีไฟฟ้าใช้ด้วยซ้ำ แล้วจะเอาคอมพิวเตอร์จากไหนมาใช้ ..ที่สำคัญเค้าไม่เชื่อว่าผมหล่อนี่สิ แย่สุดๆ

แม้ผมจะพยายามอธิบาย (เผื่อฟลุ๊ค) กับสาวม้งเมกาคนนั้นไปว่า ตอนนี้ผมมาอยู่ใจกลางเมืองหลวงของไทยที่เรียกว่า บางกอก ที่ๆ มีไฟฟ้ามีอินเตอร์เนตใช้ แต่เค้าก็ยังยืนกรานว่าผมโกหก เพราะแม้คนม้งจะอยู่ใน บางกอก ก็ตาม คงไม่มีปัญญาเข้าถึงบริการอินเตอร์เนตหรอก

นี่อาจเป็นความเข้าใจผิดของม้งรุ่นใหม่ที่ไปเติบโตในประเทศสหรัฐฯ เค้ามักจะคิดว่าประเทศไทย คือ ประเทศลาว

จากหลายๆ เหตุการณ์ทำให้ทราบได้ว่า แม้ทุกวันนี้เว็บม้งจะผุดขึ้นมามากมายราวกับดอกเห็ด แต่การที่จะทำให้ม้งผู้ใช้อินเตอร์เนตรับรู้ถึงการมีอยู่ของเว็บม้งนั้นยังไม่ใช่เรื่องง่าย ทั้งนี้อาจมาจากสาเหตุดังต่อไปนี้

วิวัฒนาการและประสบการณ์สั้นๆ ผมจำได้ว่าผมเองรู้จักอินเตอร์เนตและใช้มันเป็นเมื่อประมาณปี 2539 และน่าจะเป็นม้งเพียงไม่กี่คนในโรงเรียนที่ใช้อินเตอร์เนตเป็นในเวลานั้น (ธรรมดาคนชนบท) จนกระทั่งเว็บไซต์ Hmongthailand.com เปิดตัวประมาณปี 2543 และจำได้ว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งที่เว็บ ม้งไทยแลนด์ บูมเอามากๆ ซึ่งผมเองก็มักจะใช้เวลา (ออนไลน์) ส่วนใหญ่ขลุกอยู่ในนั้น (ประมาณปี 2545-2547) กับเพื่อนฝูงกลุ่มหนึ่ง ..ซึ่งถือเป็นรุ่นบุกเบิกของ ม้งไทยแลนด์ เลยก็ว่าได้ เดี๋ยวคงมีมาแสดงตัว

ส่วนเว็บ Zoosiab.com และ Tojsiab.com น่าจะเปิดหลัง Hmongthailand.com เพียงไม่กี่ปี ซึ่งทั้งหมดก็ล้วนแล้วแต่เป็นเว็บม้งรุ่นแรกๆ ที่ทำให้ม้งผู้ใช้อินเตอร์เนต ได้รู้จักกับสังคมม้งออนไลน์ ..ส่วนจำนวนเว็บม้งในปัจจุบันนั้น อันนี้ไม่ใหวจะพูด

ที่กล่าวมานี้ เพื่อต้องการชี้ให้เห็นว่า แม้การเริ่มต้นของเว็บม้งในไทยนั้นมีมากว่าสิบปีแล้วก็ตาม แต่การเข้าถึงอินเตอร์เนตของม้งเราในเวลานั้นยังถือได้ว่าน้อยมาก ตอนหลังแม้เราจะเข้าถึงอินเตอร์เนตได้มากขึ้น (จากที่เรียน และที่ทำงาน) แต่ก็ใช่ว่าเราส่วนใหญ่จะสามารถกระโดดเกาะเว็บม้งได้ในทันที เพราะตอนนั้นเว็บม้งยังไม่เป็นที่รู้จักเท่าที่ควร อีกทั้งส่วนใหญ่ที่ใช้อินเตอร์เนตเวลานั้นก็เพื่อการหาคู่แชทเท่านั้น (จำพวก irc) ..และเราส่วนใหญ่ก็หลงอยู่ในนั้นเสียนาน

อีกเรื่องที่ผมเคยเขียนเอาไว้ “เว็บม้ง ฉึกๆ ก้าวย่างที่เชื่องช้า

นี่คงเป็นเหตุผลโดยรวมที่ว่า ทำไมทุกวันนี้วัยรุ่นนักเรียนนักศึกษาม้งบางส่วนยังไม่รู้จักเว็บม้งเท่าใดนัก ปัจจุบันโลกอยู่ในยุค 4g (4.0) ไทยเราแค่ 2g (2.0) ..ม้งเราคงจะแค่ 0.5g

เว็บม้ง นอกจากมีช่วงวิวัฒนาการที่สั้นๆ แล้ว ยังเป็นวิวัฒนาการที่เป็นไปอย่างช้าๆ (ไม่รู้จะใจเย็นถึงไหน) เรายังไม่มีเว็บที่เป็นเนื้อหาสาระเท่าที่ควร เรายังไม่มีเว็บข้อมูลข่าวสาร (ทั้งสังคมและบันเทิง) ที่อัพเดทพอ จึงยังไม่มีแรงจูงใจใดๆ ที่จะทำให้ผู้ใช้หันกลับมาให้ความสนใจกับเว็บม้ง ..จะมีบ้างก็คงเป็นเรื่องการหาคู่เดทที่เป็นม้งด้วยกัน

การที่เราจะทำเว็บข้อมูลข่าวสารที่ดีได้นั้น ปัจจัยสำคัญอยู่ที่เงินทุน และเท่าที่รู้เว็บมาสเตอร์ (ม้ง) ส่วนใหญ่ยังต้องดิ้นรนปากกัดตีนถีบมือจิกอยู่ ..คำว่านักเขียนใส้แห้งจึงยังเป็นจริงอยู่เสมอ อย่างน้อยก็ผมคนนึงแหละ

แต่ผมก็ยังเชื่อว่าด้วยเทคโนโลยีที่ทำให้ต้นทุนเข้าใกล้ศูนย์ เราอาจไม่จำเป็นต้องใช้เงินเสมอไป

โดย EdiTor

2013 โปรเจคใหญ่ยักษ์มโหฬารระทึก

19 comments on “เว็บม้งไทย วิวัฒนาการสั้นๆ ช้าๆ

  1. ใครไม่เชื่อว่าพี่ไม่หล่อ แต่ผมเชื่อนะครับว่าพี่ Editor หล่อจริงๆ

  2. ผมชอบเข้าเวปนี้ เพราะมีบทความหลายๆอย่างเกี่ยวเรื่องของต้วเอง มีพี่ๆ น้องๆ แสดงความคิดเห็นต่อบทความ มันน่าสนใจ เรื่องที่ว่า เว็บม้งไทย วิวัฒนาการสั้นๆ ช้าๆ ผมว่าเกิดขึ้นบนอินเตอร์เน็ตนี้ ถือว่าเป็นจุดประกายจุดหนึ่งของความทันสมัย ที่จะนำเรื่องเล่า เรียนราวไปสู่ข้างนอก ถึงแม้คนอื่นจะมองว่า เว็บม้งไทย วิวัฒนาการสั้นๆ ช้าๆ แต่ผมว่าถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นก็แถอะ แต่บางสิ่ง บางอย่าง ก็ไม่ได้มองว่าจะเสียไปทั้งหมด กลับกันยังทำให้คนอย่างผม ได้เรียนรู้ตัวเองมากขึ้นจากการอ่านบทความ ขอบคุณคับ

  3. พี่เพิ่งจะเริ่มเข้าเน็ตเป็นประมาณ ปี 2547-8 เพราะก่อนหน้าไม่มีเน็ตความ้ร็วสูง มักใช้ เบอร์บ้านเข้าเน็ต แต่ช้ามาก เลยไม่มีความอดทนพอที่จะรอ จนหลัง ๆ ต้องใช้ทำงาน หน่วยงานจึงเริ่มติดเน็ตความเร็ว จึงเริ่มศึกษา ทุกวันนี้ก็งู ๆ ปลา ๆ อยู่ แต่พอเปิดอ่านได้บ้าง แต่ยังไม่ค่อยรู้เวปม้งอื่น ๆ เท่าไหร่ ส่วนใหญ่ก็เข้ามาที่ม้งเอเชีย เพราะเป็นภาษาไทย อ่านง่าย เข้าใจกว่า ภาษาม้งก็พอได้ แต่เสียเวลาสะกดอ่าน และยอมรับว่าพี่เองยังล้าหลังอยู่เกี่ยวกับโลกออนไลน์ หากเวปม้งที่ชื่อไม่มีคำว่า ม้ง – hmoob – hmong อยู่ด้วยก็ไม่รู้จักจริง ๆ อย่างที่น้องเขียนบทความนี้

  4. Banhmong.com ไม่แน่ใจว่าหล่อหรือเปล่า แต่จะรับคำชมไว้ก่อน

    คุณคนด้อยโอกาส ถ้ามองในแง่ดี อย่างน้อยเราก็มีชุมชนออนไลน์กับเค้าแล้วเหมือนกัน แม้จะดีไม่เท่าก็เถอะ และก็ไม่รู้ว่าจะดีให้เท่ากับคนอื่นไปทำไม ..เสียอัตลักษณ์เปล่าๆ

    พี่โดมดอย เพราะอย่างนี้ไตเติ้ลหน้าแรกผมจึงใส่ทั้ง “hmong”, “hmoob” และ “ม้ง” เพื่อเป็นการบอกทางให้ให้กับผู้อ่านทุกท่าน :)

    พักหลังนี้ก็ได้กำลังใจจากผู้อ่านทุกท่านนี่และครับ รวมถึงพี่โดมดอย และคนบ้านเลขที่ 96 ที่คอยจี้ก้นตลอด หยุดเขียนไม่ได้เลย หยุดเป็นแซง ..เดือนนี้จะยังยุ่งทั้งเดือน แต่จะไม่ยอมให้เว็บนิ่งแน่ครับ

  5. “….จนกระทั่งเว็บไซต์ Hmongthailand.com เปิดตัวประมาณปี 2543 และจำได้ว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งที่เว็บ ม้งไทยแลนด์ บูมเอามากๆ ซึ่งผมเองก็มักจะใช้เวลา (ออนไลน์) ส่วนใหญ่ขลุกอยู่ในนั้น (ประมาณปี 2545-2547) กับเพื่อนฝูงกลุ่มหนึ่ง ..ซึ่งถือเป็นรุ่นบุกเบิกของ ม้งไทยแลนด์ เลยก็ว่าได้ เดี๋ยวคงมีมาแสดงตัว…”

    เข้ามาเพื่อแสดงตัว!

    ป.ล.อย่าพูดถึงเรื่องวันวานบ่อยๆ เดี๋ยวคนเค้าจะเดาอายุได้ว่ารุ่นไหนแล้ว

  6. นับหนึ่งที่ ช.ช้าง ละกัน ส่วนเรื่องอายุน่ะปลงแล้ว ถ้าขืนไมีรีบพรรณนาชีวิตช่วงนั้นออกมาตอนนี้ เกรงว่าอีกสักพักจะแก่เกินกว่าจะจำชีวิตช่วงนั้นได้อีก ..เป็นว่าขอ แก่ไป เล่าไป ละกัน

  7. ถ้า น้องEdiTor แก่ พี่โดมดอย ไม่เป็นคุณยายเลยรึ อายุไม่สำคัญ หากช่วงเวลานั้น มีสิ่งดี ๆ ผ่านมาน่าจดจำก็เล่าเถิด อย่ากลัวแก่ เพราะหนีไม่พ้น แต่หากไม่เล่าวันเวลาผ่านไปลืมแล้วลืมเลยนะ…..

  8. สวัสดีครับ ผมเปนคนหนึ่งที่ชอบเข้าเวบไซต์เกี่ยวกับ วิชาการ มากครับ เพราะผมโตขึ้นอยากเปนนักวิชาการ หรือนักวิจัย+อาจารย์สอนหนังสือ ไม่อย่างใดก้ออย่างหนึ่ง แต่ผมเขียนเวบไม่เก่ง แต่ผมอยากให้มันเกิดขึ้นมากๆครับ เพราะส่วนมากเวบม้งจะเปนลักษณะเหมือนๆกันหมด ซึ่งถ้าผมเข้ามา 10 เวบ ซึ่งมีความใกล้เคียงกันหมด ผมก้อสามารถคาดการณ์เวบที่ 11 ได้ จริงไหมครับ?? ความน่าสนใจ ความหลากหลาย ความอยากรู้อยากเหนก้อลดลง *อาจไม่เปนจริงทั้งหมดนะครับ ก้อเปนเพียงแค่คิดเห็นหนึ่งครับ

    ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน นศ.ป.โท คณิตศาสตร์ประยุกต์ ม.เชียงใหม่

  9. พี่โดมดอย ถูกครับ ความแก่คือกระบวนการหนึ่งที่จะดำเนินการไปเรื่อยๆ ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งได้ ฉะนั้นจึงไม่สำคัญว่าเรากำลังอยู่ในวัยไหน แต่สำคัญที่ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่

    คุณ Lee Yia น่ายินดีครับที่ได้เห็นคนม้งเรียนสาขาวิชานี้ในระดับสูง และขอเป็นกำลังใจให้คุณ Lee Yia ตั้งใจเรียนจนสำเร็จ เพราะความสำเร็จของคุณจะกลายเป็นกำลังใจสำหรับนักศึกษาม้งคนอื่นๆ ..ข้อคิดเห็นเป็นเพียงแค่ข้อเท็จจริงไม่มีผิดถูกครับ ตราบใดที่เราไม่ได้ไปพาทย์พิงใครหรือสิ่งใดโดยตรงและทำให้เค้าเสียหาย

  10. ขอบคุณครับ พี่ Editor ผมก้อหวังเช่นนั้นครับว่าพี่น้องม้งรุ่นหลังๆจะมีความสนใจในด้านนี้มากขึ้น เอาไว้ผมเรียนจบ Doctor ผมจะมาเล่าสู่กันฟัง /แต่จะพูดไปชีวิตผมก้อมีแค่ 2 อย่างเอง คณิตศาสตร์กับประวัติศาสตร์ม้ง เป็น 2 อย่างที่ชอบมากและศึกษามาตลอด โดยคณิตศาสตร์เป็นตัวหลัก ประวัติศาสตร์ม้งไว้อ่านเวลาว่าง ก้อเกือบๆทุกวันอ่ะนะ

  11. มาพูดถึงเรื่องเว็บไซต์ ..ผมเองเป็นคนที่ชอบท่องเว็บและค้นหาเว็บมาตั้งแต่ปี 2544 ตอนที่มีอินเตอร์เน็ตใหม่ ๆ (ในวิทยาลัย)เท่าที่จำได้..ผมเจอเว็บม้งดอดคอม (hmoob.com)หลัง ๆ มาก็มีเว็บม้งเกิดขึ้นมาอีกหลายเว็บเช่นกัน…ผมเคยชอบ Hmongthailand.com เมื่อก่อนเวลาเข้าเน็ตทีไร..จะแวะเข้าไปก่อนทุกที..หลัง ๆ มาผมไม่ค่อยชอบเสียเท่าไหร่แล้ว(ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน)ต่อมาก็ไปฟังเพลงที่ hmoobvwj.com เขาก็ทำได้ดีนะครับ ส่วนะ tojsiab.com ผมชอบเป็นช่วง ๆ บางช่วงผมก็ไม่ค่อยอยากเข้าเหมือนกันครับ..โดยภาพรวมผมก็ยังให้ความสนใจและความสำคัญให้กับทุกเว็บที่เป็นของคนม้ง

    เท่าที่จำได้เคยได้ฟังรายการวิทยุออนไลน์..ภาษาม้งเช่นกัน…(ผมเป็นนักจัดรายการด้วยภาษาม้ง ที่ จ.น่าน วนเวีนยไปหลายสถานนี มา 3 ปี แล้วครับ..แต่ตอนนี้มีปัญหาก็เลยเลิกจัดไป)ส่วนวิทยุออนไลน์ภาษม้งที่จัดสด ๆ โดยคนรุ่นใหม่..ผมยังไม่ได้ฟังสักทีครับ ผมอยากเห็นในเว็บแห่งนี้หรือ tojsiab zoosiab hmoobthai ฯลฯ

    ที่ผมได้กล่าวมานั้น เพราะผมเองก็ทำเว็บเช่นกัน มีทั้งของหน่วยงาน ชมรมและส่วนตัวครับ..ผมเองไม่ได้จบมาด้านนี้โดยตรงแต่ด้วยหน้าที่การงานจึงต้องศึกษา…ก็พอทำได้แบบงู ๆ ปลา ๆ เท่านั้นเอง ลองดูครับ http://www.nansdc.go.th, dekdoinan.com และ sapanpleang.com

    สิ่งที่ผมจะนำเสนอในวันนี้ก็คือ ผมอยากหาเพื่อนม้งที่รักด้านนี้มาร่วมทำวิทยุออนไลน์ด้วยกัน…เว็บที่ผมทำวิทยุติดด้วยก็คือ sapanpleang.com และที่สำคัญ ผมมีพอร์ทราคาถูก (ของเพื่อน)ใช้งบแค่ 1,000 บาท ขอย้ำ แค่หนึ่งพันบาท เท่านั้น (ค่าเช่าพอร์ท 1 ปี)ถ้าท่านไดอยากร่วมกับผม สามารถติดต่อ มาได้ที่ msn patipun_nan@hotmail.com โทร 087-1904936 ปฏิพล แซ่ว่าง

  12. คุณ neeb x.vaj ยินดีที่ได้รู้จักครับ เรื่องวิทยุนั้นต้นทุนคือเรื่องหนึ่ง แต่ที่สำคัญคือเนื้อหาและเวลาที่ต้องใช้ ซึ่งหากใครทำวิทยุออนไลน์ ม้งเอเชีย ก็พร้อมสนับสนุนในด้านเนื้อหาตามกำลังที่มีครับ

  13. น้อง EdiTor กับน้อง Neeb vaaj ความจริงพี่ก็คุย ๆ กับน้อง EdiTor แต่เรื่องเวลานั้นลงตัวยาก เพราะทุกคนมีหน้าที่การงาน neeb อยากลองทำดูก็ดีพี่จะคอยฟังจ้ะ เพราะพี่ก็ชอบเหมือนกัน แล้วจะโทรไปคุยนะยามว่าง

  14. ยินดีที่รู้จักเช่นกันครับ สำหรับท่าน EdiTorและโดมดอย จริงอย่างที่ท่านบอกครับ…มันติดที่เวลาในการจัด…ส่วนเนื้อหานั้น ถ้าจะทำเป็นกิจจะลักษณ์จริงก็ต้องกำหนดและตกลงกันอีกที…จากประสบการณ์ในการจัดวิทยุ..ผมเชื่อว่ามีคนม้งและคนเมืองสนใจติดตามรายการเป็นอย่างมากเลยทีเดียว…มีอยู่ครั้งหนึ่งใน 1 ชม. ที่ผมจัดรายการ มีพี่น้องม้งโทรเข้ารายการมากกว่า 20 สาย จนผมต้องยกหูออกเพราะรับไม่ทัน ..แต่ก็อย่างว่าแหละ..รายการผมโดนแบน ทั้ง ๆ ที่มีแต่คนเสียดายและอยากฟังอีกแถมยังมีสปอนเซอร์ที่คอยมาให้การสนับสนุน…ส่วนทางอินเตอร์เน็ตในบ้านเรา(ประเทศไทยในชนบท)ยังเข้าถึงอินเตอร์เน็ตค่อนข้างน้อย ที่จะมาฟังกันจริง ๆ ก็คนที่เข้ามาอยู่ในเมืองหรือหมู่บ้านที่อยู่ในเขตพื้นราบหรือมีปัญญาติตตั้งเน็ต (แม้ทุกวันนี้ tot จะติดเน็ตให้ฟรี)..หากพูดถึงความคุ้มค่า มักอาจไม่คุ้ม..แต่ผมคิดว่าถ้าเราเริ่มต้นแล้วจะมีสิ่งที่ตามมาที่ดี ๆ อย่างแน่นอนครับ อย่างเว็บนี้ที่มีข่าว บทความดีดีให้ติดตาม

    ส่วนคนจัดนั้น.เท่าที่ผมได้สอบถามจากคนที่รู้จัก..ก็มีบ้างที่สนใจแต่ยังขาดการรวมตัวที่จริงจัง…และลงมือทำจริง ๆ (ผมเคยทดลองพอร์ทฟรี เปิดเพลงม้ง มีคนสนใจมาฟังเยอะเหมือนกัน)

    เอาเป็นว่าผมมีความตั้งใจทำมาก ๆ แต่ยังรอเพื่อน ๆ พี่น้องม้งที่จะมาร่วมกันทำอย่างจริงจังครับ…

  15. คุณ neeb x.vaj ถ้าจะพูดในแง่ของภาษาการตลาด ผู้บริโภคหรือกลุ่มผู้ฟังม้งเรานั้นถือได้ว่ามีมากพอที่จะเปิดบริการด้านนี้มารองรับ และไม่ต้องไปแข่งแย่งตลาดกับใครด้วย หนำซ้ำผู้ัฟังที่เป็นม้งเรายังสามารถแบ่งย่อยลงไปอีกว่า จะออกบริการสำหรับกลุ่มผู้ใหญ่ (ชนบท วิทยุออนแอร์) หรือจะออกบริการสำหรับกลุ่มวัยรุ่น (เมือง วิทยุออนไลน์)

    หากคุณ neeb x.vaj มีโอกาสได้ทำตรงนั้น ม้งเอเชีย ก็พร้อมให้การสนับสนุนครับ

  16. อืม…ผมคิดอยู่นานเหมือนกันในแง่การตลาดหรือกลุ่มผู้ฟังครับ…เมื่อเย็นวานนี้(4-4-54) มีเสียงโทรศัพท์จากผู้ดูแลเว็บ http://www.nconcokoj.com โทรเขามาหาผม แล้วสิ่งที่ผมตั้งใจก็มาถึงครับ…คุณคิง ได้เปิดตัววิทยุออนไลน์เป๋นที่เรียบร้อยแล้วครับ นอกจากนั้นยังชวนผมร่วมจัดรายการด้วย…(มีหรือผมจะปฏิเสธ)รีบรับทันที….

    ในช่วงกลางวันก็คงต้องเปลี่ยนการเปิดเพลงไปก่อนครับ..ส่วนช่วงเย็นหรือเช้า..ที่สามารถทำได้ก็จะจัดสด..(พูดด้วย)

    เพื่อนม้งทุกท่านสามารถเข้าไปฟังกันได้ที่ เว็บหลักคือ http://www.nconcokoj.com และ http://www.dekdoi-nan.com (เว็บที่ผมทำให้กับกลุ่มเด็กดอยที่น่านครับ)

    หรือท่านที่จะนำวอทยุอันนี้ไปแปะที่แว็บของท่านก็นำโค๊ดนี้ไปได้เลยครับ

    ติดต่อผม E-mail/MSN : patipun_nan@hotmail.com Tel. 087-1904936

  17. คุณ neeb x.vaj ยินดีด้วยครับที่เปิดบริการได้เสียที ต่อไปใครเหงาๆ เศร้าๆ ก็จะได้เข้าไปฟัง เป็นกำลังใจให้ทั้งคุณ คิง และ คุณ neeb x.vaj ทำหน้าที่ตรงนี้เพื่อม้งออนไลน์ทุกคนครับ

    ไปฟังมาแล้วครับ เน็ตซิม (edge) ฟังได้นะครับ ..เน็ตอื่นคง ชิวๆ

  18. เรามีอาชีพเป็นครูหนะ เราอยูอยุธยา เราไม่เข้าใจเลย มีนักศึกษามาจากเชียงรายลงมาเรียนถึงอยุธยา มาเรียนไกลจัง เป็นกระแสหรืออย่างไร

  19. จริงๆเว็บม้งหลายๆเว็บค่อนข้างจะอินเตอร์พอสมควรดีกว่าเว็บม้งเมกาด้วยซ้ำอันนี้ไม่ได้เว่อร์แต่ผมมองอย่างงั้นเพราะผมค่อนข้างเข้าเว็บบ่อยมากๆวันๆหนึ่งอยู่หน้าคอมฯก็ไม่ต่ำกว่า 6 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย อ่านเว็บม้งเกือบทุกเว็บแต่ก็อย่างว่าปัญหาคือพี่น้องม้งส่วนใหญ่ยังไม่สามรารถเข้าถึงโลกไซเบอร์ได้มากนักจะมีบางกลุ่มเท่านั้น…และที่สำคัญคนม้งหลายๆคนไม่เห็นความสำคัญของอินเตอร์เน็ตอันนี้สำคัญครับ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>