แม่น้ำโขง หวนรำลึกถึงพี่น้องอดีตศูนย์อพยพห้วยน้ำขาว

สวัสดีครับพี่น้องม้งทั่วโลกครับ ขอให้พี่น้องม้งทุกคนอยู่ดีมีแรง มีสุขภาพแข็งแรงนะครับ สำหรับในช่วงนี้หลายๆท่านอาจกำลังหางานทำ หรือกำลังวุ่นอยู่กับการหาเงินหาทอง ก็ขอให้โชคดีได้งาน ได้เงินได้ทอง ตามต้องความประสงค์ของตัวเองนะครับ

cialis 5 mg buy

ผมเองช่วงนี้ก็ว่างๆ เลยอยากเขียนอะไรเพลินๆ ให้พี่น้องม้งได้แลกทัศนคติกัน ในช่วงต้นเดือนของเดือนนี้ ผมได้แวะไปที่จังหวัดหนองคาย เพราะ ช่วงนั้นผมทำงานที่จังหวัดบุรีรัมษ์พอดี มันไม่ไกลนัก เลยแวะไปที่จังหวัดหนองคาย แท้จริงแล้วผมไปหนองคายเป็นครั้งที่สองแล้ว ไปแล้วเห็นแม่น้ำโขง ก็อดนึกถึงบทความความของพี่ editor ที่เขียนเกี๋ยวกับเรื่องอ่างเก็บน้ำ ภัยแห้ง บวกกับเห็นแม่น้ำโขงแล้ว ก็อดคิดถึงพี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาวไม่ได้ ผมเองอุตส่าห์เดินเท้าเปล่า จากเข็กน้อยไปจนขึ้นภูเขาหลังหมู่บ้านม้งห้วยน้ำขาว ไปเยี่ยมพี่น้องม้งห้วยน้ำขาวที่ศูนย์อพยพ ก็เลยทำให้เมื่อเห็นแม่น้ำโขงแล้วอดนึกถึงฟากโน้น ว่ามีพี่น้องของเราอีกหลายพันชีวิต อยู่ฟากโน้น ซึ่งเป็นตายร้ายดีอย่างไร เราไม่อาจรู้ได้

mekong_river
แม่น้ำโขง สะพานมิตรภาพไทย-ลาว

ที่จริงผมเองก็เคย รู้จักกับ ป้าคนหนึ่งบ้านท่านอยู่ที่ชลบุรี แต่เป็นคนกาญจนบุรีโดยกำเนิด ท่านบอกเล่าให้ผมฟังว่า ที่จริงแต่ก่อนที่ชลบุรีก็มีศูนย์อพยพที่มีพี่น้องม้งเราเคยไปอยู่เป็นจำนวนไม่แพ้กับที่ห้วยน้ำขาว ผมก็ถามว่าแล้วรู้ได้ไง เธอก็ตอบว่าป้ารู้จักกับผู้ใหญ่ในบ้านเมืองนี้ เลยได้รับสัมปทานให้ไปขายของในศูนย์อพยพนั้น viagra canadian pharmacy และแกก็พูดภาษาม้งให้ผมฟังหลายประโยค จึงทำให้ผมเชื่อว่า ที่เธอกล่าวมานั้นจริง แต่ผมก็ลืมชื่อศูนย์อพยพนี้ไปแล้ว เพราะว่าปัจจุบันคงเหมือน ที่ศูนย์วินัย และที่ห้วยน้ำขาวแล้ว ดีหน่อยที่ว่า พี่น้อง ม้งชุดนั้นทั้งหมด ได้อพยพไปอยู่ที่ประเทศอเมริกากันหมด ก็คงจะมีโชคและดีกว่าพี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาวมากมาย ม้งที่ศูนย์อพยพนั้นกลายเป็นม้งอเมริกาไปหมดแล้วนะปัจจุบันนี้ ผมยังเห็นแม่ลูกเวียตนามคู่หนึ่ง ที่แต่ก่อนเคยอยู่ที่ศูนย์อพยพนี้ แล้วไปได้ดีที่อเมริกากลับมาเยี่ยมป้าท่านนี้ด้วยใจที่ชื่นบาน

ผมเองก็เคยทำงานอยู่ปราจีนบุรี ในเขตที่ติดกับจังหวัดสระแก้ว ที่นั่นก็มีศูนย์อพยพตอนนี้ก็เหลือแต่ตอไม้ หญ้า ขึ้นเต็มพื้นที่ไปหมด เหลือไว้แต่ความทรงจำ แต่ที่นี่ไม่ได้มีพี่น้องม้งอยู่นะครับ มีแต่พี่น้องชาวกัมพูชา และชาวบ้านที่ทำงานกับผมท่านหนึ่งบอกกับผมว่า แต่ก่อนที่มีศูนย์อพยพ ที่นี่ ท่านมาเป็นพ่อค้าขายของ ให้กับผู้อพยพ ขอโทษนะครับท่านกล่าวว่า แม้แต่ขายเนื้อ (สุนัข) ก็ยังทำให้รวยได้ ดังนั้น คงจะทำให้หลายท่าน นึกภาพออกนะครับว่า การอยู่ที่ศูนย์อพยพนั้นลำบากขนาดไหน และการเป็นพ่อค้าแม่ขายในศูนย์อพยพ ก็ทำให้หลายๆ ท่านร่ำรวยสร้างตัวไปได้หลายต่อหลายคน

laos_hmong_huai_nam_khao
อดีตศูนย์พักพิงชั่วคราวฯ บ.ห้วยน้ำขาว

คราวนี้ก็ให้กลับมาที่เรื่องแม่น้ำโขงต่อนะครับ แม่ น้ำโขงในช่วงนี้ ตรงใต้ สะพานมิตรภาพไทยลาวนั้น แห้งจริงๆ ครับ แห้งถึงกลางแม่น้ำเลย จนมีชาวบ้านมาทำบ้านเรือนชั่วคราวใน กลางแม่น้ำโขง เปิดร้านอาหาร ทำกิจการค้าขาย จนทำให้พี่น้องม้งหลายท่านนึกไม่ถึงเลยว่า กลางแม่น้ำ โขงที่ว่าทั้งลึก ทั้งกว้าง จะเต็มไปด้วยร้านค้า ในช่วงหน้าร้อน แต่พอหน้าฝนก็ต้องหนีขนย้ายร้านอาหารเหล่านั้นไปที่อื่น เช่นเดียวกับผมก็เช่นกัน ที่เห็นแม่น้ำโขง และมองฟากโน้น แล้วก็อดคิดถึงพี่น้องม้งร่วมเผ่าพันธุ์เดียวกันที่อยู่ฟากโน้นในช่วงขณะจิตหนึ่งไม่ได้

สำหรับหลายๆ ท่านที่เกิดมาแล้วเคยตั้งใจว่า จะไป เห็นแม่น้ำโขงให้ได้ แต่ยังไม่ได้ไปเห็นผมมีรูปมาฝากให้ ได้ชมกันนะครับ ดูแล้วก็ขอให้ทุกท่านได้ส่งความเมตตา ความรัก ความปรารถนาดี ข้ามไปยังฟากฝั่งโน้น ให้กับพี่น้องอดีตที่เคยมาอยู่ที่เมืองไทย แม้ท่านเหล่านั้น ไม่ใช่คนไทย แต่พวกเรา คือ พี่น้องม้งร่วมเผ่าพันธุ์เดียวกัน หวังว่าความเป็นเผ่าพันธุ์ของพี่น้องม้งทั่วโลก คงจะไม่แยกเป็นม้งไทย เป็นม้งลาว เป็นม้งอเมริกานะครับ แต่ให้ระลึกเสมอว่า พวกเราคือพี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์ ที่ได้ชื่อว่า ม้ง

zp8497586rq

7 Comments

  1. pornsawan

    บางทีพี่น้องม้งเหล่านั้นอาจจะโชคดีกว่า พี่น้องม้งในไทยส่วนใหญ่นะคะ ที่ชีวิตความเป็นอยู่ช่างลำบากยากเย็น ยิ่งคนที่อยู่ในถิ่นธุระกันดารด้วยแล้ว แต่พี่น้องม้งห้วยน้ำขาวเหล่านั้น ยังมีทางการลาว และหลายๆภาคส่วนให้ความช่วยเหลือ สร้างบ้านให้ หาที่ทำกินให้ เคยเห็นรายการไปถ่ายทำ ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาสุขสบายดีค่ะ และที่สำคัญ ไม่ต้องมาผจญกับภาวะการเมืองที่วุ่นวายขนาดนี้ คิดๆแล้วยังแอบอิจฉาชีวิตพวกเค้านะคะ แต่ถึงยังไงก็ยังรักเมืองไทยค่ะ

  2. kuv yog hmoob

    ถูกต้องแล้วครับ…
    ไม่ว่าม้งเราจะไปอยู่ที่ประเทศไหน ม้งก็คือม้ง เพียงแต่ม้งเราๆท่านๆแยกกันอยู่คนละประเทศ
    เราเลยเรียกประเทศนั้นๆต่อท้ายเพื่อให้เข้าใจว่ามาจากประเทศไหน
    เช่น ม้งไทย ม้งเมกา ม้งลาว ม้งจีน ฯลฯ เป็นต้น ซึ่งรากเหง้าของเราคือ ชนชาติพันธุ์ม้ง
    เราไม่สามารถปกปิดปฏิเสธรากเหง้าของเราเองได้ เพราะคนม้งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
    ที่เราคนม้งด้วยกันเห็นแล้วรู้ได้ทันทีว่า คนนี้คือ คนม้ง ด้วยตัวเอง
    บางครั้งเราเจอคนม้งด้วยกัน รู้สึกอบอุ่นใจลึกๆนะว่าเอ่อ!เราเป็นม้งเหมือนกัน
    ยิ่งถ้าคุยแล้วเป็นแซ่เดียวกัน เราจะยิ่งรู้สึกว่าเป็นญาติตระกูลเดียวกันใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น
    นี่แหล่ะครับ ความเป็นม้งที่ไม่มีใครเหมือน และไม่เหมือนใคร
    เหมือนอย่างที่นักร้องเพื่อชีวิตวงหนึ่งเคยพูดไว้ว่า “คนเราถ้าลืมรากเหง้าตัวเองแล้วจะเหลืออะไร?” และหนังสือ Dream From My Father ของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บารัค โอบามา เขียนไว้ตอนหนึ่งเกี่ยวกับ คนผิวดำที่ใช้สารเคมีฟอกตัวเองให้ขาว ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่ากำลังพยายามจะ
    ปกปิดตัวเองให้กลมกลืนกับคนหมู่มาก
    ก็อยากฝากให้เพื่อนๆคนม้งช่วยกันคิดนะครับ
    ขอบคุณบทความดีๆนะ ที่จะช่วยส่งเสริมสานให้คนม้งรักกันให้มากๆ และจงเจริญสืบไปนานๆ

  3. boing

    เห็นภาพนี้แล้ว ทำให้อดนึกถึง แม่น้ำโขงเมื่อ ซัก 3 ปีที่แล้วไม่ได้ ตอนนั้น น้ำใต้สะพานมิตรภาพ มีน้ำเยอะมากๆๆ เมื่อ เห็นภาพนี้ แล้วแทบจำไม่ได้ แหน่ะ…

  4. ม้งคนหนึ่ง

    เห้นภาพนี้แล้ว คิดถึงหลายวันที่อยู่ที่บ้านที่ไม่มีน้ำใช้น้ำอาบลำบากจริงๆ

  5. Lee series (Yias Lis)

    มีเรื่องม้งในลาวมาเล่าให้กันฟังม่ะ
    ถ้ามีภาพอ้างอิงด้วยยิ่งดีอ่ะ โดยเฉพาะ
    ภาพความยากลำบาก และมีภาพบรรยากาศ
    อื่นๆ ปนมาด้วยก้อดี จะได้ไม่อินไปข้างใดข้างหนึ่งมากเกินไป

    ม้งไม่มีวันตาย อยู่ที่ไหนขอใจเป็นม้งก้อพอ

    ม้งสู้ตาย…..สู้ๆ…..

  6. เด็กไกลบ้าน...

    เพิ่งไปเสริซ์ ดูภาพของชาวม้งลาว ที่ศูนย์อพยพห้วยน้ำขาวแล้ว …
    เป็นภาพที่สะเทือนใจจัง..ดูแล้วพวกเขาทั้งหลายคงลำบากน่าดู มีเด็กเล็กๆๆ กำลังต้อนหมูน้อยด้วย

    มีการนำหนามมาล้อมด้วยอ่ะ น่าเศร้าจัง…มีภาพๆหนึ่งที่เห็นแล้วสะเทือนใจ(หดหู่ใจด้วย)มากเลย ตอนที่ทหารกำลังจะส่ง ม้งลาวกลับบ้าน(บ้านผาหลัก ใน ลาว) มีชาวบ้าน(ม้งลาว)ร้องให้กัน…พวกเค้าคงไม่อยากกลับบ้าน (เศร้าไปกะ พวกเค้าเลย)

    เคยฟังพี่ๆๆ ที่อยู่เพชรบูรณ์เล่าให้ฟังว่า…ฤดูหนาวอ่ะ ชาวบ้านน่าสงสารมากๆๆ เพราะแทบจะไม่มีผ้าห่ม มาห่มกันเลยทีเดียว ต้องปูที่นอนด้วยผ้าเต็นท์ เสื้อผ้าก็ไม่ค่อยมีจะใส่กัน…

    (เคยเจอมาแล้ว ฤดูหนาวที่เพชรบูรณ์ หนาวเข้ากระดูกเลย ไม่จำเป็นต้องติดแอร์ให้เปลืองเลย )

    แต่เรื่องอย่างงี้คนเราต้องมองดูหลายๆๆ มุมด้วยอ่ะน้อ…
    ว่าการที่ม้งลาวเข้ามาอาศัยอยู่ในไทย แล้วจะส่งผลกระทบต่อ คนอื่นๆๆ ด้วยหรือเปล่าน้อ…

    เธอไม่เคยผิดที่เกิดมา เป็นม้งลาว เพราะเรื่องอย่างนี้เธอ ไม่สามารถเลือกเกิดได้…

    พวก เราทั้งหลายโชคดีขนาดไหนที่เกิดมาเป็น ม้งไทย….

  7. คนด้อยโอกาส

    ..คุง คนบ้านเลขที่ 96 ทำงานหลายที ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะคับ หากพรมแดมไม่เป็นทางกั้นความขอบเขต การไปมาหาสู่กันในหมู่พี่น้องม้งก็คงไม่เป็นป้ญหา การที่พี่น้องม้งห้วยน้ำขาว กลับประเทศลาว หรือได้รับการแก้ไขจากประเทศไทย ด้วยอยุธรรมหรือยุธรรม มันก็ขึ้นอยู่กับมิตรภาพของม้งที่ไม่ได้หายใกลกันเลย คิดว่าพี่น้องม้งจากลาวก็คงไม่ได้ต่างจากพี่น้องม้งไทย ที่ยังหาโอกาสหาเวลา มาเที่ยวหาพี่น้องไทย (ผมเชื่อย่างนั้น) มันเป็นมิติของการเป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกัน เช่น ปีใหม่ม้งปี 2553 ที่ผ่านมาได้ไปร่วมปีใหม่ม้งที่หลวงพระบาง สปป.ลาว พี่น้องม้งลาวก็อยากมาเที่ยวปีใหม่ม้งที่ไทย เหมือนกัน แต่เนื่องด้วยปัจจัยทางขอบเขตของประเทศที่ต้องมีเขื่องไขต่าง ๆ

    วันนี้ได้เจอพี่น้องม้งจากลาวมาเที่ยวที่เชียงราย ได้คุยกันก็รู้สึกว่าได้เจอคนใกลคนเดียวที่ไม่ต่างจากเราที่ได้แลกเปลี่ยนบางเรื่องเกี่ยวกับวัฒนธรรมที่นับวันเริ่มหายไปในสังคมม้งปัจจุบัน ซึ่งมีความเป็นห่วงลูกหลาน ทำอย่างไรพี่น้องม้งรุ่นปัจจุบันมีการร่วมทำนุบำรุงวัฒนธรรม – ให้ดำรงอยู่กับพี่น้องม้ง ไม่ว่าจะอยุ่ประเทศใด สังคมใด ภายใต้กรอบความเป็นชาติพันธุ์ม้ง และสถานการณ์ต่างๆที่ปรากฎ ปะทะกับกรอบวัฒนธรรมม้ง ก็สามารถทำให้ม้งสามารถดำรงฐานความเป็นม้งได้อย่างมั่นคง

Comments are closed.