ไก่ทอด วิถีทำมาหากินของม้งเรา

20090828-e0b984e0b881e0b988e0b897e0b8ade0b894
ไก่ทอด เห็นแล้วหิว

มีเรื่องที่อยากเขียนมานาน แต่ไม่เขียนสักที อันเนื่องมาจากการรอคอยให้วันพรุ่งนี้มาถึง …แล้วพรุ่งนี้ค่อยเขียน แต่แล้วเมื่อวานเย็นก็ได้มีเหตุดลใจให้มานั่งรื้อฟื้นเรื่องนี้ใหม่ เพื่อที่ว่าจะได้ให้มันเสร็จๆ ไปเสียที

หลายคนอ่านมาถึงตรงนี้อาจคิดไปว่า เฮ้ย คนเล่นหมอก จะเขียนบทความนี้เป็นบทความสุดท้ายแล้วเหรอ ก็เปล่าครับ แค่ให้บทความนี้เสร็จเรียบร้อยเสียที ส่วนการเขียนที่นี่ คิดว่าจะยังผลุบๆ โผล่ๆ อยู่อย่างนี้ จนกว่าเว็บ ม้งเอเชีย แห่งนี้จะปิดตัวลง (ไม่ได้แช่งนะ) ประมาณว่ามี ม้งเอเชีย ก็จะมี คนเล่นหมอก นั่นแหละคร๊าบบ

ก่อนจะเข้าเรื่อง อยากจะถามหน่อยว่า ใครมีญาติขายไก่ทอดบ้าง ? ใครรู้จักคนม้งที่ขายไก่ทอดบ้าง ? ใครเคยได้ยินคนม้งขายไก่ทอดบ้าง ? ถ้าใครตอบ เยส ในคำถามใดคำถามหนึ่งที่กล่าวมาข้างต้น แสดงว่าคุณพร้อมที่จะเม้าท์ปากมันไปกับผมแล้ว

เมื่อวานเย็นไปส่งเพื่อนขึ้นรถที่หมอชิตสอง ได้มีโอกาสพบกับเพื่อนม้งคนหนึ่งที่นั่น (ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่เป็นม้งเรียกเพื่อนหมด) หลังจากทักทายทำความรู้จักกันไปแล้ว ก็มาถึงคราวล้วงลูกกัน จากการพูดคุยเพื่อนคนนี้ทำงานอยู่ฉะเชิงเทรา และกำลังจะไปเที่ยวเชียงใหม่

ด้วยความเป็นคนขี้สงสัย และช่างสังเกตุ ว่า เอ๊ะ… อยู่ฉะเชิงเทราก็น่าจะเป็นงานโรงงาน หรืองานบริษัท แล้วนี่จะลางานเพื่อไปเที่ยวเนี่ยนะ ได้เหรอ … แต่พอคุยกันไปคุยกันมา จึงได้รู้ว่าเพื่อนม้งคนนี้ขายไก่ทอด

ถ้ากรณีเพื่อนม้งคนนี้เป็นการขายไก่ทอดทั่วไป ผมก็คงจะยังยืนยันที่จะดองบทความนี้ต่อไป หากแต่การขายไก่ทอดของเพื่อนม้งคนนี้เป็นการขาย หรือการทำธุรกิจในแบบที่เรียกว่า เจ้าของกิจการ (อ้างอิงตามหนังสือ พ่อรวยสอนลูก #2 เงินสี่ด้าน) กล่าวคือ เพื่อนคนนี้เปิดสาขาแล้วจ้างคนมาขายให้ ส่วนตัวเองก็แค่บริหาร (ให้คนอื่นจัดการ) โอว้ … อะไรจะยอดขนาดนั้น นี่แหละข้อดีของเจ้าของกิจการ มีเงิน มีเวลา

สำหรับกรณีอื่นๆ เกื่ยวกับพี่น้องม้งเราที่ทำธุรกิจขายไก่ทอดนั้นยังมี อย่างกรณีของเพื่อนผม ซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน ขายไก่ทอดมาหลายปีแล้ว ขายอยู่ที่เชียงใหม่ สำหรับเพื่อนคนนี้ก็ทำแบบกึ่ง “เจ้าของธุรกิจส่วนตัว” กึ่ง “เจ้าของกิจการ” กล่าวคือตัวเองดูแลสาขาหนึ่ง ภรรยาดูแลสาขาหนึ่ง ส่วนอีกสาขาจ้างคนมาดูแล

นอกจากนี้แล้วยังมีลูกพี่ลูกน้องผมอีกคน ที่เพิ่งจะเริ่มต้นทำธุรกิจขายไก่ทอดไปเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้เห็นบอกว่าขายไม่ค่อยดี เนื่องมาจากภาวะเศรฐกิจซบเซา และผู้ค้ารายอื่นที่เกิดใหม่ๆ รวมไปถึงผู้ค้ารายอื่นที่ย้ายเข้ามาขายในพื้นที่ทำเลเดียวกัน … ที่สำคัญคือทำเลไม่ค่อยดี หากอยากได้ทำเลดีๆ ก็ต้องจ่ายแพงหน่อย แต่สำหรับคนเริ่มต้น และทุนไม่หนา การใช้ทุนสูงจะกลายเป็นอุปสรรคสำคัญสำหรับการเริ่มต้น

ยังไม่หมดเพียงแค่นี้ครับ ตลาดนัดตอนเย็นใกล้ๆ ที่ผมพัก มีพี่คู่สามีภรรยาที่เป็นม้ง ก็ขายไก่ทอดอยู่ที่นี่มานานแล้วเช่นเดียวกัน เห็นว่าขายดีด้วย เพียงแต่ช่วงต้นปีมานี้ขายได้น้อยลง เนื่องจากลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพนักงานโรงงาน เมื่อเศรษฐกิจแย่ โรงงานถูกปิด หรือไม่ก็เลิกจ้างพนักงาน ทำให้ขายได้น้อยลง … สำหรับช่วงนี้เห็นว่ายอดขายเริ่มกระเตื้องแล้ว เนื่องเศรษฐกิจเริ่มฟื้น ทำให้เกิดการจ้างงานเพิ่ม งานเพิ่ม พนักงานเพิ่ม คนซื้อเลยเพิ่ม

ได้แถมฟรีประจำครับ และพี่แกยังบอกอีกว่า การแถมไก่ให้ผมกินฟรีนั้น พี่แกไม่เคยอิงตามสภาพเศรษฐกิจครับ … เศรษฐกิจดีหรือไม่ดี พี่แกแถมให้อยู่แล้ว (แล้วใครจะรับผิดชอบน้ำหนักผมล่ะเนี่ย)

นี่แหละครับเรื่องราวของไก่ทอดและวิถึทำมาหากินของม้งเรา อาชีพที่เริ่มได้ไม่ยาก ขอเพียงแค่คุณมีทำเลที่ดี ที่เหลือก็แค่ความขยัน และอดทน เพราะเห็นว่าอาชีพนี้เงินดี แถมใช้ทุนไม่มากนัก … เอ้า ไก่ทอดครับ ไก่ทอด