ไก่ทอด วิถีทำมาหากินของม้งเรา

20090828-e0b984e0b881e0b988e0b897e0b8ade0b894
ไก่ทอด เห็นแล้วหิว

มีเรื่องที่อยากเขียนมานาน แต่ไม่เขียนสักที อันเนื่องมาจากการรอคอยให้วันพรุ่งนี้มาถึง …แล้วพรุ่งนี้ค่อยเขียน แต่แล้วเมื่อวานเย็นก็ได้มีเหตุดลใจให้มานั่งรื้อฟื้นเรื่องนี้ใหม่ เพื่อที่ว่าจะได้ให้มันเสร็จๆ ไปเสียที

หลายคนอ่านมาถึงตรงนี้อาจคิดไปว่า เฮ้ย คนเล่นหมอก จะเขียนบทความนี้เป็นบทความสุดท้ายแล้วเหรอ ก็เปล่าครับ แค่ให้บทความนี้เสร็จเรียบร้อยเสียที ส่วนการเขียนที่นี่ คิดว่าจะยังผลุบๆ โผล่ๆ อยู่อย่างนี้ จนกว่าเว็บ ม้งเอเชีย แห่งนี้จะปิดตัวลง (ไม่ได้แช่งนะ) ประมาณว่ามี ม้งเอเชีย ก็จะมี คนเล่นหมอก นั่นแหละคร๊าบบ

ก่อนจะเข้าเรื่อง อยากจะถามหน่อยว่า ใครมีญาติขายไก่ทอดบ้าง ? ใครรู้จักคนม้งที่ขายไก่ทอดบ้าง ? ใครเคยได้ยินคนม้งขายไก่ทอดบ้าง ? ถ้าใครตอบ เยส ในคำถามใดคำถามหนึ่งที่กล่าวมาข้างต้น แสดงว่าคุณพร้อมที่จะเม้าท์ปากมันไปกับผมแล้ว

เมื่อวานเย็นไปส่งเพื่อนขึ้นรถที่หมอชิตสอง ได้มีโอกาสพบกับเพื่อนม้งคนหนึ่งที่นั่น (ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่เป็นม้งเรียกเพื่อนหมด) หลังจากทักทายทำความรู้จักกันไปแล้ว ก็มาถึงคราวล้วงลูกกัน จากการพูดคุยเพื่อนคนนี้ทำงานอยู่ฉะเชิงเทรา และกำลังจะไปเที่ยวเชียงใหม่

ด้วยความเป็นคนขี้สงสัย และช่างสังเกตุ ว่า เอ๊ะ… อยู่ฉะเชิงเทราก็น่าจะเป็นงานโรงงาน หรืองานบริษัท แล้วนี่จะลางานเพื่อไปเที่ยวเนี่ยนะ ได้เหรอ … แต่พอคุยกันไปคุยกันมา จึงได้รู้ว่าเพื่อนม้งคนนี้ขายไก่ทอด

ถ้ากรณีเพื่อนม้งคนนี้เป็นการขายไก่ทอดทั่วไป ผมก็คงจะยังยืนยันที่จะดองบทความนี้ต่อไป หากแต่การขายไก่ทอดของเพื่อนม้งคนนี้เป็นการขาย หรือการทำธุรกิจในแบบที่เรียกว่า เจ้าของกิจการ (อ้างอิงตามหนังสือ พ่อรวยสอนลูก #2 เงินสี่ด้าน) กล่าวคือ เพื่อนคนนี้เปิดสาขาแล้วจ้างคนมาขายให้ ส่วนตัวเองก็แค่บริหาร (ให้คนอื่นจัดการ) โอว้ … อะไรจะยอดขนาดนั้น นี่แหละข้อดีของเจ้าของกิจการ มีเงิน มีเวลา

สำหรับกรณีอื่นๆ เกื่ยวกับพี่น้องม้งเราที่ทำธุรกิจขายไก่ทอดนั้นยังมี อย่างกรณีของเพื่อนผม ซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน ขายไก่ทอดมาหลายปีแล้ว ขายอยู่ที่เชียงใหม่ สำหรับเพื่อนคนนี้ก็ทำแบบกึ่ง “เจ้าของธุรกิจส่วนตัว” กึ่ง “เจ้าของกิจการ” กล่าวคือตัวเองดูแลสาขาหนึ่ง ภรรยาดูแลสาขาหนึ่ง ส่วนอีกสาขาจ้างคนมาดูแล

นอกจากนี้แล้วยังมีลูกพี่ลูกน้องผมอีกคน ที่เพิ่งจะเริ่มต้นทำธุรกิจขายไก่ทอดไปเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้เห็นบอกว่าขายไม่ค่อยดี เนื่องมาจากภาวะเศรฐกิจซบเซา และผู้ค้ารายอื่นที่เกิดใหม่ๆ รวมไปถึงผู้ค้ารายอื่นที่ย้ายเข้ามาขายในพื้นที่ทำเลเดียวกัน … ที่สำคัญคือทำเลไม่ค่อยดี หากอยากได้ทำเลดีๆ ก็ต้องจ่ายแพงหน่อย แต่สำหรับคนเริ่มต้น และทุนไม่หนา การใช้ทุนสูงจะกลายเป็นอุปสรรคสำคัญสำหรับการเริ่มต้น

ยังไม่หมดเพียงแค่นี้ครับ ตลาดนัดตอนเย็นใกล้ๆ ที่ผมพัก มีพี่คู่สามีภรรยาที่เป็นม้ง ก็ขายไก่ทอดอยู่ที่นี่มานานแล้วเช่นเดียวกัน เห็นว่าขายดีด้วย เพียงแต่ช่วงต้นปีมานี้ขายได้น้อยลง เนื่องจากลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพนักงานโรงงาน เมื่อเศรษฐกิจแย่ โรงงานถูกปิด หรือไม่ก็เลิกจ้างพนักงาน ทำให้ขายได้น้อยลง … สำหรับช่วงนี้เห็นว่ายอดขายเริ่มกระเตื้องแล้ว เนื่องเศรษฐกิจเริ่มฟื้น ทำให้เกิดการจ้างงานเพิ่ม งานเพิ่ม พนักงานเพิ่ม คนซื้อเลยเพิ่ม

ได้แถมฟรีประจำครับ และพี่แกยังบอกอีกว่า การแถมไก่ให้ผมกินฟรีนั้น พี่แกไม่เคยอิงตามสภาพเศรษฐกิจครับ … เศรษฐกิจดีหรือไม่ดี พี่แกแถมให้อยู่แล้ว (แล้วใครจะรับผิดชอบน้ำหนักผมล่ะเนี่ย)

นี่แหละครับเรื่องราวของไก่ทอดและวิถึทำมาหากินของม้งเรา อาชีพที่เริ่มได้ไม่ยาก ขอเพียงแค่คุณมีทำเลที่ดี ที่เหลือก็แค่ความขยัน และอดทน เพราะเห็นว่าอาชีพนี้เงินดี แถมใช้ทุนไม่มากนัก … เอ้า ไก่ทอดครับ ไก่ทอด

20 comments on “ไก่ทอด วิถีทำมาหากินของม้งเรา

  1. เป็นอาชีพที่มีอนาคตนะครับถ้าทำเป็นเเฟรนไชส์ได้ ก็สุดยอดไปเลยครับ

  2. ใครจะว่าเราเป็นแม้วหรือม้งแต่เราไม่แคร์เราภูมิใจถึงแม้จะเป็นแค่ชนเผ่า
    เล็กๆกลุ่มหนึ่งบนที่รากสูงแต่เราก็มีวัฒนธรรมอันดีงามของเราเองซึ่งวัฒนธรรมของ
    เรานั้นมีหลายอย่างที่คนอื่นเขาไม่มีฉนั้นลูหหลางม้งจนภูมิใจในชาติกำเนิดตัวเองซะดีกว่า
    มามวงแต่อายที่จะตอบเมื่อถูกคนรอบข้างถามหรือเซิวว่าม้งเพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาๆเท่านั้น

  3. หลาน ๆ ก็ขายไก่ทอดอยู่ กทม.จ้ะ แต่เริ่มมาเป็นปีที่ 2 กิจการลุ่ม ๆ ดอน ๆ อย่างคนจับหมอก…เอ๊ย คนเล่นหมอก บอก คือ ตามสภาพเศรษฐกิจน่ะ แต่มีเรื่องอยากเตือนคนค้าขายในเมืองหลวง จะขายอะไรก็ระวังมิจฉา๙พด้วยหลานชายเจอแล้ว ดีที่มันไม่ฆ่า คือ มีคนมานั่งมาแตะระหว่างหลานสาระวนขาย และทอดไก่ทอด แล้วก็เหมือนมีอาการเวียนหัว ไม่สามารถคุบคุมสติสัมปชัญญะได้ คนเหล่านั้นบอกให้เดินตามไป โดยเขาลากแขนไปก็ตามไปและขึ้นรถตู้ไปกับเขาพอนั่งรถเขาสั่งให้ส่งเงินและโทรศัพธ์ให้เขา พอรถไปถึงที่ไม่มีคนเขาก็ให้หลานลงรถ พูดง่าย ๆ คิอ ทิ้งไว้ข้างทาง ตั้งนานกว่าจะสลึมสลือ จำความได้ก็นั่งรถกลับมาที่พัก ปวดหัว อาเจียร วันเต็ม ๆ กว่าจะทุเลา อย่าประมาทไปคนเดียว อย่างน้อยต้อง 2 คนช่วยกันจ้ะ ลูกหลานทั้งหลาย กันไว้ดีกว่าแก้ แย่แล้วแก้ไม่ทันจ้ะ

  4. ขอบคุณพี่ ่โดมดอย ที่บอกเล่าเรื่องเตือนใจให้ทุกคนครับ เรื่องลักษณะเดียวกันนี้เกิดขึ้นที่บ้านผมเช่นกัน โดยคนร้ายใช้วิธีพ่นควันบุหรี่ใส่หน้า แล้วก็สั่งให้เหยื่อส่งเงินให้กับคนร้าย

    คุณนักเรียนโข่ง กำลังแก้ไขอยู่ครับ มีปัญหาเรื่องระบบชำระเงินนิดนึง โอนเงินไม่ผ่านน่ะครับ (เป็นบริการเมืองนอก เลยยุ่งยากหน่อยนึงครับ)

  5. อาชีพไหนๆก็ทำกันเถอะครับ อย่าอายที่จะทำกิน ไม่ว่าจะทำงานอะไร ต่างคน ต่างก็ต้องการเงินเพื่อช่วยเหลือตัวเองและครอบครัวทั้งนั้นแหละ งานอะไรที่เราคิดว่าทำแล้วตัวเองและครอบครัวมีความสุขแล้วคนอื่นไม่เดือดร้อนก็ขอให้ทำไปเถอะ ปัจจุบันผมเรียน ป.ตรี จวนจะจบอยู่แล้วยังไม่รู้จะหางานอะไรทำเลย ไม่แน่ผมอาจจะไปเป็นลูกจ้างคนขายไก่ก็ได้ และก็ไม่แน่อีกนั้นแหละผมอาจจะเป็นผู้บริหารเครือข่ายการขายไก่ทอดในอนาคตก้ได้เพราะผมได้เปรียบคนอื่นๆในด้านความคิดไง

  6. แล้วผมละครับจะทำอะไร สงสัยผมคงเป็นได้แค่คนซื้อเท่านั้นแหละมั้ย 555555555 เพราะมีคนขายเยอะแล้วถ้าหากผมจะขายอีกคนแล้วใครจะมะซื้อ 7….เลยอย่างนี้ ล้อเล่นครับ ทำอะไรก็ได้ครับแค่ห้ามประกอบอาชีพ ค้….ม..ก็พอ
    คุณโดมครับผมอยากทราบเรื่องราวความเป็นอยู่ที่เกี่ยวกับพีน้องม้งของเราที่ห้วยนำขาวหน่อย?
    แล้วคนที่ถูกส่งตัวกลับประเทศลาวจะถูกทหารทางลาวม่ามั้ย?

  7. พี่น้องห้วยน้ำขาว ตอนนี้พี่ไม่ได้ไปเยี่ยมเลย คิดว่าตามคำสั่งคือ ส่วนแรก ๆ ไทยส่งให้ลาว แล้วรัฐบาลลาวส่งไปที่บ้านเขาหลัก หรืออะไรนี่แหละ ส่วนหลัง ๆ ก็ทะยอยส่งไปจนกว่าจะหมด เพราะ usa ไม่มีนโยบายรับผู้อพยพอีกแล้ว ส่วนไทยก็ไม่ถือว่า ส่วนนี้เป็นผู้อพยพ เพราะเขาไม่มีการรบในประเทศ….แต่เรารู้ และเข้าใจพี่น้องเหล่านั้นว่าเพราะอะไร บางคนเขาสงสาร สมเพช เวทนา แต่พี่ว่าไม่เท่ากับเข้าใจพวกเขานะ เพราะสงครามภายใน แม้ม้งส่วนหนึ่งเป็นใหญ่เป็นโตในรัฐบาลลาวแต่ ไม่มีนโยบายอภัยโทษให้อดีต cia ก็ งง งง อยู่จ้ะ

  8. น่าจะมีสูตร ให้ทำตามด้วยนะครับ เป็นแนวทางในการทำมาหากิน เผือ่ใครจะเอาไปทำขาย

  9. 555ไม่มีรัยค่ะ ดีทุกอย่างถ้าสุจริต แค่อยากบอกน่ะ ว่าอยากกินไก่ อิอิ

  10. เป็นอาชีพที่สร้างรายได้ดีครับ ไชยโย ม้งเราสู้ๆ
    ว้าหากว่ามันดีอย่างงี้ ผมคงต้องรีบหา ทุน สักก่อนแล้วล่ะ
    เผื่อจามีกินมีใช้กับเค้ามั้งนะนี่อิอิ

  11. ถ้าพูดถึงไก่นี้ คิดถึงน่องไก่คำโตๆๆ วู๊ดดดดดว์….หิวว์ว์ แร้วง่ะ
    สมัยก่อนพอกะมาบ้านที(ตอนเรียน)แม่มักจะต้มไก่บ้าน(ไก่ดำ)
    กับยาสมุรไพรม้ง “อร่อยมาก” ญาติมิตรพี่น้องนั่งกินกันอร็ยดอร่อยมากมาย

    คิดว่า…สักวันอาจจะหาทำเลดีๆ ทำสูตร “ไก่ดำต้มสมุรไพรม้ง”
    กับข้าวสวยข้าวใหม่ม้ง ร้อนๆ ขาย เพื่อให้นักชิมมาช่วยกันเปิบพิสดาร ฮ้าๆๆ
    แค่คิดก้อมันส์ส์ส์ แร้วเรา สูตรนี้มีเพื่อนคนไทยกินแร้วติดใจคับ

    ขอบอก !

  12. คุณโป๊ยเซียน เรื่องเมนูไก่ต้มยาม้ง กับข้าวใหม่ม้งนั้น เคยมีเพื่อนคุยให้ฟัง แต่ยังไม่เห็นมีใครทำ .. ทำก่อนได้เปรียบนะครับ

  13. แหม คุณโป๊ยเซียนผมว่าเริ่มเลยไหมครับ อยากชิมจัง

  14. เพื่อนผมก็ขาย แล้วก็เพื่อน แล้วก็เพื่อน สรุปคือมีเพื่อนหลายคนขายน่ะ รวยแล้วครับมีรถดีๆ ขับกันก็สงสัยอยู่รายได้ดีมากหรอ แหม กะว่าเรียนจบปริญญาจะไปขายไก่ทอดเหมือนกันหว่า ฮ้าๆๆ เฮ้อน้อ พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ยังมีที่เหลือให้ผมมั้ยเนี่ย เผื่อจะมีปัญญาซื้อเก๋งขับบ้าง เหอะๆๆ

  15. ผมก็อยู่กรุงเทพฯมาสี่ปีตั้งแต่เรียนจนเดี๋ยวนี้ทำงาน ยังไม่เคยเจอพี่น้องม้งเลยสักคน
    ใครอยู่แถวใหนบ้างแนะนำตัวกันหน่อยครับ ผมอยู่แถวน่าน้ำนนท์

  16. ทำไรก้รวยคับผม ขอแค่พยายาม อย่ายอมแพ้ และทำแต่ละวันให้คุ้มค่าที่สุด

  17. ทุกชีวิตต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด ต้องทำมาหากินแต่ผมกลับรู้สึกว่าตัวเรานี้บางห้วงแห่งเวลาก้เบื่อทุกๆๆสิ่ง อยากหาทางส่วางแห่งทางธรรม เพื่อขัดเกลา อัสวะกิเลสให้หมดไปจากใจนี้เพื่อไม่มาเกิดในวัฏฏะสงสารนี้อีกแล้ว แม้นว่าการขัดเกลากิเลสจะยากยิ่งกว่า การเขนโขลกขึ้นภูเขาก็ตามแต่จะเอาแรงศรัธาเป็นที่ตั้งและสู้ต่อไป

  18. มีเพื่อนที่ขายไก่ทอดเล่าให้ฟังว่า ถ้าเป็นคนม้งจะขายไก่ทอดพื้นที่เดียวกันไม่ได้ ซอยข้างๆยังไม่ได้เลย คนที่ขายอยู่เดิมจะมาพาพวกมาไล่ ถ้าไม่ยอมก็มีเรื่องกันเลยทีเดียว แต่ทำไมไม่กล้าไปไล่คนไทยที่ขายไก่ทอดเหมือนกัน

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>