ก็ห่างหายไปนาน  กลับมาอีกทีก็ขอนำข่าวคราวพี่น้องม้งลาวที่ บ้านห้วยน้ำขาว มาแจ้งให้ทราบกัน
จากที่ได้มีพี่คนหนึ่งที่เป็นคนในพื้นที่ได้โทรมาหาผม  หลังจากพูดคุยธุระกันเสร็จ  ผมจึงได้ถามต่อเรื่องพี่น้องม้งลาว บ้านห้วยน้ำขาว  ได้รับคำตอบเกี่ยวกับพี่น้องม้งลาว บ้านห้วยน้ำขาว ดังนี้
แต่เดิมจำนวนพี่น้องม้งลาว บ้านห้วยน้ำขาว มีอยู่ประมาณแปดพันกว่าคน  แต่หลังจากเหตุประท้วงเผาศูนย์ฯ ที่ผ่านมา  พี่น้องม้งลาวส่วนหนึ่งจึงได้ถูกส่งตัวกลับประเทศลาว  ซึ่งจำนวนพี่น้องม้งลาวที่ถูกส่งตัวกลับในช่วงเดือนที่ผ่านมานี้  อยู่ที่ประมาณสองพันคน  จึงเหลือพี่น้องม้งลาวในศูนย์พักพิงอีกแค่ราวๆ หกพันกว่าคน  และยังมีบางส่วนที่หลบหนีออกไปยังไม่กลับเข้ามา  เนื่องจากเกรงว่าจะถูกส่งตัวกลับ
จากการบอกเล่า  พี่น้องม้งลาวส่วนใหญ่ไม่ได้เต็มใจกลับ  แต่ก็มีอยู่บางส่วนที่เต็มใจเดินทางกลับประเทศลาวด้วยความสมัครใจ .. ก็ขอสวัสดิภาพจงเกิดแก่พี่น้องม้งลาวทุกๆ คน

นี่เป็นโฆษณาของ ม.รังสิต  โดยการถ่ายทอดผ่านเรื่องราวของ นายแพทย์ กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ นศ.ทุนแพทยศาสตร์ ม.รังสิต  ซึ่งผมเคยเขียนไว้ก่อนหน้านี้แล้ว  อ่านเรื่องราวของ นายแพทย์ กันตพงศ์ ได้จาก  ที่นี่

ตั้งแต่ปี 1912 เป็นต้นมา  มีการพัฒนาภาษาเขียน (ตัวอักษร) ของม้งเราหลายรูปแบบ  โดยผ่านทางการเผยแพร่ศาสนา  และการเมือง  แต่ที่นิยมและยังคงใช้อยู่มีอยู่แค่สองแบบคือ  Hmong Romanized (บ้างเรียก Hmong Latin) และ Pahauh Hmong
แต่ที่จะขอพูดถึงในวันนี้คือตัวอักษรม้งแบบ Pahauh Hmong ซึ่งถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยคุณ Shong Lue Yang ในปี 1959 โดย Shong Lue Yang กล่าวว่าตัวอักษรแบบ Pahauh Hmong นั้น  เป็นการรประทานจากพระเจ้า  เนื่องด้วยพระองค์ทรงเห็นว่าม้งเราไม่มีภาษาเขียน (ตัวอักษร) เหมือนอย่างชาติอื่นเขา
Shong Lue Yang ได้ตระเวณเผยแพร่  Pahauh Hmong พร้อมกับการเผยแพร่ศาสนา  โดยมีผู้ติดตามจำนวนหนึ่ง  Shong Lue Yang เริ่มการเผยแพร่ในเวียดนาม  แต่ภายหลังถูกรัฐบาลคอมมิวนิสต์เวียดนามกล่าวหาว่า  การเผยแพร่  Pahauh Hmong เป็นส่วนหนึ่งของแผนการล้มล้างรัฐบาล  ด้วยความช่วยเหลือของกลุ่มผู้ติดตาม  Shong Lue [...]