แม้จะเป็นเรื่องเก่า แต่ก็เป็นเรื่องเก่าที่ยังคงทันสมัยอยู่เสมอ ผมกำลังพูดถึงเรื่องของยาบ้า หรือยาเสพติดอื่นๆ ที่มีผลต่อวิถีชีวิต รวมถึงการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของพวกเรา และพวกเค้า …
เหตุจูงใจให้ต้องมาเขียนเรื่องที่แสนจะน่าเบื่อนี้ ก็สืบเนื่องจากว่ามีคุณป้าบ้านอยู่ติดกันนั้น กำลังวิตกกังวลกับเรื่องที่สามีของคุณป้าท่านนี้กำลังจะพ้นโทษออกจากคุก ที่จริงแล้วควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่กับกรณีของคุณป้าท่านนี้ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็คงหนีไม่พ้นที่จะต้องกังวล
ท้าวความกลับไปเมื่อสิบปีที่แล้ว สามีของคุณป้าท่านนี้โดนจับข้อหาฆ่าคนตาย และคนที่ถูกฆ่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน พี่ชายของสามีของคุณป้าเอง สรุปคือน้องชายฆ่าพี่ชาย
ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุน้องฆ่าพี่นั้น สามีของคุณป้าผู้เป็นน้อง มีอาการหลอน วิตกจริต จากการเสพยาบ้า จากอาการดังกล่าว ทำให้สามีของคุณป้าชอบระแวงว่าคุณป้าจะแอบไปมีชู้ และไม่ยอมให้คุณป้าท่านนี้ออกไปไหนใกล แถมมีบางครั้งก็ระแวงถึงขั้นลงไม้ลงมืออย่างไร้เหตุผล
จนมีอยู่ช่วงหนึ่งคุณป้าท่านนี้ต้องหนีไปอยู่กับญาติต่างจังหวัด (จากการแนะนำของคนรอบข้าง) จนสามีของคุณป้าหาไม่เจอ สามีของคุณป้าจึงหันมาระแวงพี่ชายตัวเอง [...]

แม้การส่งกลับชาวม้งลาว ศูนย์ฯ บ.บ้านห้วยน้ำขาว จะกลายเป็นผลงานชิ้นโบแดงของทางรัฐบาลไทยไปเสียแล้ว (น่าแปลกใจ ดำเนินการโดยทหาร แต่ผลงานเป็นของรัฐบาล) เมื่อกลายเป็นผลงาน เมื่อมีการมอบโล่ห์ แสดงว่างานเลี้ยงได้จบลงไปแล้ว
เมื่อวานเย็น ได้นั่งดูรายการ เจาะข่าวเด่น ของคุณ สรยุทธ ซึ่งเป็นการเชิญรองผู้ว่า กทม. และผู้เชี่ยวชาญในการเลี้ยงนกพิราบ มาพูดคุยในประเด็นการเคลื่อนย้ายนกพิราบจากสนามหลวงไปที่อื่น
เมื่อฟังดูแล้วก็รู้สึกหดหู่ใจ เพราะเรื่องการย้ายถิ่นฐานนกพิราบที่สนามหลวง และเรื่องการส่งกลับกลุ่มชาวม้งลาว บ.ห้วยน้ำขาว นั้น มีทั้งความเหมือน และความแตกต่างที่น่าเศร้า
การที่รัฐบาลไทยไม่ต้อนรับ และส่งกลับกลุ่มม้งลาว ก็เหมือนกับเหตุการณ์ที่ชาวจังหวัด ราชบุรี ต่อต้านการนำนกพิราบจากสนามหลวง มาปล่อยในเขตจังหวัด ราชบุรี
เรื่องที่แปลกและน่าเศร้าคือ เรื่องของนกพิราบดูเหมือนจะได้รับการปฏิบัติอย่างมีมนุษยธรรมกว่า และเคารพในการมีชีวิตของนกพิราบมากกว่า
หรือจะเป็นเพราะเรื่องม้งลาวรับผิดชอบโดยรัฐบาล แต่เรื่องนกพิราบรับผิดชอบโดย กทม. แนวทางการปฏิบัติถึงได้แตกต่างกันลิบลับแบบนี้
การปฏิบัติต่อนกพิราบมีความโปร่งใสกว่า มีการแจกแจงออกทางสื่อ นสพ. วิทยุ โทรทัศน์ อย่างถึ่ยิบ [...]

ช่วงเทศกาลปีใหม่ม้งที่ผ่านมา หากสังเกตุจะพบเห็นความแตกต่างบางอย่างเกิดขึ้น นั่นคือปริมาณการใช้งานอินเตอร์เนตที่เพิ่มขึ้นของม้งเรา (โดยเฉพาะการเกิดใหม่ของเว็บไซต์ม้ง) จนอาจถือได้ว่า อินเตอร์เนต ได้กลายเป็นช่องทางปกติของการติดต่อสื่อสารของพวกเราไปเสียแล้ว แต่เราจะใช้งานอินเตอร์เนตได้อย่างมีประสิทธิภาพ และก่อให้เกิดประโยชน์อย่างแท้จริงได้หรือไม่
หลายปีมานี้ หากใครที่คลุกคลีตีโป่ง เอ้ยตีโมง อยู่กับชุมชนม้งออนไลน์ ก็จะทราบดีถึงความเปลี่ยนแปลงในขวบปีที่ผ่านมา ว่าพฤติกรรมการใช้งานเว็บม้ง มีความแพร่หลายมากยิ่งขึ้น หากมองในแง่มุมทั่วไป แน่นอนว่าเรายังตามหลังคนอื่นอยู่อีกไกล แต่หากหันมามองในแง่มุมของความเป็นชนกลุ่มน้อย ความเป็นชาวเขา คนป่า คนดอย ก็ถือได้ว่าเรามาได้ไกลแล้วระดับหนึ่ง โดยเฉพาะในเรื่องของความเป็น Social Network
สิ่งหนึ่งที่โดดเด่นในรอบปีที่ผ่านมาก็คือ การเผยแพร่รูปถ่ายเทศกาลปีใหม่ม้ง ของชุมชนม้งออนไลน์ ในแต่ละที่ (เว็บม้ง) โดยจะพบว่าทั้งเว็บเก่า และเว็บใหม่ ต่างพร้อมใจกันนำเสนอรูปถ่ายเหล่านี้แบบไม่ซ้ำกัน [...]