ขอพูดต่อจากเรื่องที่่ EdiTor ได้เขียนเอาไว้ใน “ภัยแล้ง และแหล่งน้ำในชุมชน”
ในอดีตที่ผ่านมา เมื่อเราพูดถึงเรื่องน้ำแห้ง น้ำแล้ง เราก็มักจะพุ่งเป้าไปที่เรื่องของป่าไม้ ว่าทรัพยากรณ์ป่าไม้เหลือมากน้อยแค่ไหน และตัวเลขของพื้นที่ป่า ก็จะกลายมาเป็นคำตอบสำคัญให้กับเหล่านักวิเคราะห์ และนักวิชาการ ที่จะนำมาอธิบายขยายความถึงที่มาที่ไปของวิกฤติการณ์ภัยแล้ง ในแต่ละห้วงเวลา ในแต่ละยุคสมัย
แต่ปัจจุบันได้เป็นที่ประจักษ์แล้วว่า ยังมีปัจจัยอื่นๆ อีก ที่เป็นที่มาของปัญหาภัยแล้ง ไม่ว่าจะเป็นการใช้น้ำเพื่อการเกษตรในปริมาณที่มากเกินไป การสร้างเขื่อนเพื่อกักเก็บน้ำ หรือเพื่อผลิตพลังงานไฟฟ้า รวมไปถึงปรากฏการณ์เอลนินโย่ (ปรากฏการณ์ไหลย้อนกลับของกระแสน้ำอุ่น บริเวณเส้นศูนย์สูตรของมหาสมุทรแปซิฟิก)
วันนี้จึงขอมาพูดคุยเพื่อทำความเข้าใจ กับแนวความคิดความเชื่อบางอย่างที่กำลังจะถูกเปลี่ยนไป แม้วิกฤตการณ์ภัยแล้ง ยังคงมีเรื่องของป่าไม้เป็นปัญหายืนพื้น แต่ก็ได้เกิดปรากฎการณ์ใหม่ๆ ที่เราสามารถนำมาอธิบายเรื่องของปัญหาภัยแล้งได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น
สิ่งหนึ่งที่หลายคนอาจจะคาดไม่ถึง นั่นก็คือ เศรษฐกิจดีทำให้เกิดภัยแล้ง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะได้เกิดขึ้นกับเมืองไทยแล้ว ถ้าใครได้ติดตามข่าวสารในช่วงนี้ก็จะทราบว่า เวลานี้รัฐได้พยายามเน้นย้ำ [...]

แม้จะเป็นเรื่องเก่า แต่ก็เป็นเรื่องเก่าที่ยังคงทันสมัยอยู่เสมอ ผมกำลังพูดถึงเรื่องของยาบ้า หรือยาเสพติดอื่นๆ ที่มีผลต่อวิถีชีวิต รวมถึงการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของพวกเรา และพวกเค้า …
เหตุจูงใจให้ต้องมาเขียนเรื่องที่แสนจะน่าเบื่อนี้ ก็สืบเนื่องจากว่ามีคุณป้าบ้านอยู่ติดกันนั้น กำลังวิตกกังวลกับเรื่องที่สามีของคุณป้าท่านนี้กำลังจะพ้นโทษออกจากคุก ที่จริงแล้วควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่กับกรณีของคุณป้าท่านนี้ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็คงหนีไม่พ้นที่จะต้องกังวล
ท้าวความกลับไปเมื่อสิบปีที่แล้ว สามีของคุณป้าท่านนี้โดนจับข้อหาฆ่าคนตาย และคนที่ถูกฆ่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน พี่ชายของสามีของคุณป้าเอง สรุปคือน้องชายฆ่าพี่ชาย
ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุน้องฆ่าพี่นั้น สามีของคุณป้าผู้เป็นน้อง มีอาการหลอน วิตกจริต จากการเสพยาบ้า จากอาการดังกล่าว ทำให้สามีของคุณป้าชอบระแวงว่าคุณป้าจะแอบไปมีชู้ และไม่ยอมให้คุณป้าท่านนี้ออกไปไหนใกล แถมมีบางครั้งก็ระแวงถึงขั้นลงไม้ลงมืออย่างไร้เหตุผล
จนมีอยู่ช่วงหนึ่งคุณป้าท่านนี้ต้องหนีไปอยู่กับญาติต่างจังหวัด (จากการแนะนำของคนรอบข้าง) จนสามีของคุณป้าหาไม่เจอ สามีของคุณป้าจึงหันมาระแวงพี่ชายตัวเอง [...]

แม้การส่งกลับชาวม้งลาว ศูนย์ฯ บ.บ้านห้วยน้ำขาว จะกลายเป็นผลงานชิ้นโบแดงของทางรัฐบาลไทยไปเสียแล้ว (น่าแปลกใจ ดำเนินการโดยทหาร แต่ผลงานเป็นของรัฐบาล) เมื่อกลายเป็นผลงาน เมื่อมีการมอบโล่ห์ แสดงว่างานเลี้ยงได้จบลงไปแล้ว
เมื่อวานเย็น ได้นั่งดูรายการ เจาะข่าวเด่น ของคุณ สรยุทธ ซึ่งเป็นการเชิญรองผู้ว่า กทม. และผู้เชี่ยวชาญในการเลี้ยงนกพิราบ มาพูดคุยในประเด็นการเคลื่อนย้ายนกพิราบจากสนามหลวงไปที่อื่น
เมื่อฟังดูแล้วก็รู้สึกหดหู่ใจ เพราะเรื่องการย้ายถิ่นฐานนกพิราบที่สนามหลวง และเรื่องการส่งกลับกลุ่มชาวม้งลาว บ.ห้วยน้ำขาว นั้น มีทั้งความเหมือน และความแตกต่างที่น่าเศร้า
การที่รัฐบาลไทยไม่ต้อนรับ และส่งกลับกลุ่มม้งลาว ก็เหมือนกับเหตุการณ์ที่ชาวจังหวัด ราชบุรี ต่อต้านการนำนกพิราบจากสนามหลวง มาปล่อยในเขตจังหวัด ราชบุรี
เรื่องที่แปลกและน่าเศร้าคือ เรื่องของนกพิราบดูเหมือนจะได้รับการปฏิบัติอย่างมีมนุษยธรรมกว่า และเคารพในการมีชีวิตของนกพิราบมากกว่า
หรือจะเป็นเพราะเรื่องม้งลาวรับผิดชอบโดยรัฐบาล แต่เรื่องนกพิราบรับผิดชอบโดย กทม. แนวทางการปฏิบัติถึงได้แตกต่างกันลิบลับแบบนี้
การปฏิบัติต่อนกพิราบมีความโปร่งใสกว่า มีการแจกแจงออกทางสื่อ นสพ. วิทยุ โทรทัศน์ อย่างถึ่ยิบ [...]