ช่วงเทศกาลปีใหม่ม้งที่ผ่านมา หากสังเกตุจะพบเห็นความแตกต่างบางอย่างเกิดขึ้น นั่นคือปริมาณการใช้งานอินเตอร์เนตที่เพิ่มขึ้นของม้งเรา (โดยเฉพาะการเกิดใหม่ของเว็บไซต์ม้ง) จนอาจถือได้ว่า อินเตอร์เนต ได้กลายเป็นช่องทางปกติของการติดต่อสื่อสารของพวกเราไปเสียแล้ว แต่เราจะใช้งานอินเตอร์เนตได้อย่างมีประสิทธิภาพ และก่อให้เกิดประโยชน์อย่างแท้จริงได้หรือไม่
หลายปีมานี้ หากใครที่คลุกคลีตีโป่ง เอ้ยตีโมง อยู่กับชุมชนม้งออนไลน์ ก็จะทราบดีถึงความเปลี่ยนแปลงในขวบปีที่ผ่านมา ว่าพฤติกรรมการใช้งานเว็บม้ง มีความแพร่หลายมากยิ่งขึ้น หากมองในแง่มุมทั่วไป แน่นอนว่าเรายังตามหลังคนอื่นอยู่อีกไกล แต่หากหันมามองในแง่มุมของความเป็นชนกลุ่มน้อย ความเป็นชาวเขา คนป่า คนดอย ก็ถือได้ว่าเรามาได้ไกลแล้วระดับหนึ่ง โดยเฉพาะในเรื่องของความเป็น Social Network
สิ่งหนึ่งที่โดดเด่นในรอบปีที่ผ่านมาก็คือ การเผยแพร่รูปถ่ายเทศกาลปีใหม่ม้ง ของชุมชนม้งออนไลน์ ในแต่ละที่ (เว็บม้ง) โดยจะพบว่าทั้งเว็บเก่า และเว็บใหม่ ต่างพร้อมใจกันนำเสนอรูปถ่ายเหล่านี้แบบไม่ซ้ำกัน [...]

ก็เชื่อว่าส่วนใหญ่พวกเราคงกลับมากันแล้ว บางคนไม่ได้กลับมา เพราะไม่ได้กลับไปนั่นเอง ส่วนบางคนก็ถือโอกาสช่วงเทศกาลปีใหม่สละโสดเสียเลย ซึ่งก็ถือเป็นช่วงเวลาที่ดี (หมายสถานะต่างๆ ต้องพร้อมด้วยนะ)
ช่วงก่อนเดินทางกลับต่างจังหวัด มีเพื่อนๆ หลายคนบอกว่า ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องตั๋วรถหรอก ยังไงก็ต้องมีอยู่แล้ว เพราะไม่ใช่ช่วงเทศกาลสำคัญอะไร แต่พอเอาเข้าจริง เพื่อนพวกนี้แหละที่มาบ่นให้ฟังว่า ได้แถวหลังสุดเป็นแถวยาว บ้างก็ได้แถวสอง แถวสาม จากด้านหลัง “เมาชิหาย” พวกมันบ่น
ขากลับก็ไม่แพ้กัน เพื่อนคนหนึ่งจองตั๋วล่วงหน้าหนึ่งวัน คือจองของวันที่ 20 แต่พอไปถึงตั๋วเหลือแค่สามที่สุดท้าย ก็แถวหลังอีกนั่นแหละ
คนมีรถส่วนตัว หรือได้รถอาศัยกลับด้วย ก็สบายไป แต่ในภาวะที่น้ำมันราคาแพงอย่างนี้ เจ้าของรถอาจจะกังวลใจอยู่บ้าง สำหรับคนติดแก๊สก็สบายไป
จากประสบการณ์ส่วนตัว ที่อาศัยอยู่ใน กทม. [...]

เมื่อพูดถึงเทศกาลปีใหม่ม้ง ก็มีอยู่หลายเรื่องที่อยากพูดถึง ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของการอนุรักษ์ประเพณี และวัฒนธรรม การสืบสานพิธีกรรม ปัญหาการชกต่อย ทะเลาะวิวาท รวมถึงเรื่องของเงื่อนเวลาการจัดงาน ที่พวกเรามักยกมาถกกัน
เรื่องที่ไม่อยากพูดถึง และจะไม่ขอพูดถึงก็คือ เรื่องการชกต่อย ทะเลาะวิวาทของกลุ่มวัยรุ่น ดั่งคำโบราณที่ว่า “พูดไปก็เปลืองน้ำลาย สู้นิ่งดูดายสบายใจกว่า” เพราะอะไรน่ะหรือ ก็เพราะว่าไอ้พวกที่ชอบชกต่อย ทะเลาะวิวาทกันนั้น มันไม่อยู่ในวิสัยที่จะว่ากล่าวตักเตือนกันได้ พวกนี้ถ้าไม่ฆ่ากันตาย ก็ต้องคุกเท่านั้น ถึงจะเอาคนพวกนี้อยู่
แต่ยังมีข่าวดี คือ คนพวกนี้อยู่ๆ ไป เดี๋ยวมันก็ดีของมันเอง พออายุเริ่มมากขึ้น (ปัญหาคือ คนพวกนี้แก่ช้า)
เป็นว่าเรามาพูดคุยเรื่องเศรษฐกิจกันดีกว่า (ฟังดูเท่ห์นะ) ถ้าจำไม่ผิดผมเคยเขียนเรื่องนี้ไปแล้วหนหนึ่ง เมื่อนานมาแล้ว เกี่ยวกับดุลการค้าในชุมชนม้งของเรา ที่เรามักจะเสียดุลการค้าให้กับสังคม [...]