คำเดียวที่ไม่เคยลืม ”แม่” บทความวันแม่
บทความโดย คนบ้านเลขที่96
ผมเป็นคนหนึ่งที่ในบางช่วงของชีวิตไม่ได้อยู่ใกล้พ่อแม่เพราะต้องไปอยู่ต่างแดน ในวันนี้ผมขอเป็นคนหนึ่งในบรรดาคนหลายๆ คนเหล่านั้น ได้ใช้ตัวหนังสือบรรยายความรู้สึกที่มีต่อแม่ เพราะว่าบางคนที่ชีวิตนี้ไม่เคยเลยที่จะพลาดจากพ่อแม่แม้ราตรีเดียวอาจไม่ได้รับรู้กับความรู้สึกอีกด้านหนึ่งของเด็กเหล่านั้นหรือที่เรียกเล่นๆ ว่าเด็กค่อนข้างขาดความอบอุ่น
ที่จริงแล้วคำว่าแม่ ทุกคนรู้จักดีแต่กับบางคนตั้งแต่เกิดอาจไม่ได้เห็นหน้าพ่อกับแม่ แต่ตัวเองกลับรู้จักคำว่าแม่ดีที่สุด เช่นในยามที่เขาเหล่านั้นเกิดความรู้สึกต้องการแม่ขึ้นมา หรือในยามที่ต้องทำกิจกรรมที่ต้องมีแม่ ในช่วงเวลานั้นอาจมีเด็กที่มีพ่อแม่ แต่ไม่รู้ว่าพ่อแม่อยู่ไหน ต้องถึงกับตั้งคำถามในใจว่า แล้วพ่อแม่หนูอยู่ไหน ทำไมคนอื่นเขามีพ่อแม่ เราก็ต้องมีพ่อแม่แน่ๆ แล้วพ่อแม่เราหละไปอยู่ไหน ลองนึกตามดูว่า ความรู้สึกนี้เป็นเช่นไร
เคยมีคำกล่าวไว้ว่า เด็กทุกคนมักมีความรู้สึกว่า แม่ตัวเองสวยที่สุดแม้ว่าที่ข้างแก้มของแม่จะมีไฝดำๆ ใหญ่ 2 ไฝอยู่ 2 ข้างแก้มก็ตาม มักมีความรู้สึกว่าแม่ตัวเองต้องเป็นคนดีที่สุด แม้ที่จริงแล้วแม่เป็นคนที่ชั่วร้ายในสายตาของสังคม มักมีความรู้สึกว่าแม่ตัวเองรักตัวเองที่สุด แม้ตามจริงแล้วแม่นั่นแหละเป็นคนใจร้ายที่ทอดทิ้งเด็กคนนั้นให้อยู่ตามลำพัง [...]
ภาษา คือ ข้อสำคัญหลักหรือเปล่า
บทความโดย คนบ้านเลขที่96
ในโลกมนุษย์นี้ทุกคนล้วนแล้วแต่ใช้การพูดเป็นการสื่อสาร บางทีสัตว์ตัวเล็กๆอย่างมดก็อาจสื่อสารด้วยภาษาของมัน แต่เราท่านทั้งหลายไม่อาจรู้ได้ว่ามดมันสื่อสารกันอย่างไรและสิ่งที่มันกำลังสื่อสารคืออะไร ดังนั้นสัตว์โลกใบนี้ล้วนแต่มีการสื่อสารด้วยภาษากาย วาจา และภาษาใจทั้งนั้น และแต่ละชนิดส่วนใหญ่เลยไม่สามารถเข้าใจภาษาของคนอื่นหรือสัตว์ชนิดอื่นๆได้ดี
สังคมของชนกลุ่มที่ได้ชื่อว่าม้ง เป็นสังคมที่ค่อนข้างยากจนเป็นส่วนใหญ่ ในบางครั้งเด็กม้งทั้งหญิงและชายต้องออกจากบ้านตั้งแต่อายุน้อยๆไปเสวงหาโอกาสศึกษาในที่ต่างๆ จะเห็นได้จากสถานศึกษาสงเคราะห์ วัดวาอารามณ์และบางส่วนก็ถูกอุปการะโดยบาทหลวงผู้ใจบุญ
บางคนจากบ้านตั้งแต่อายุ 7 ขวบจนแก่เฒ่าก็มี และบางคนพลาดจากหมู่พลัดจากฝูงไปอยู่คนเดี่ยวในที่ไกลๆ ก็มีเยอะแยะ นี่คือชะตาของเด็กม้งที่เสวงหาโอกาสเพื่ออนาคตของตนเอง บางคนก็ประสบความสำเร็จบ้าง บางคนจิตใจไม่หนักแน่นก็กลายเป็นคนที่ล้มเหลวบ้าง ก็ตามแต่ว่าใครรักดีและไม่รักดีแต่กลับไปรักเธอ…… จุดนี้จึงเป็นตัวชี้วัดอนาคตของเด็กม้งเหล่านั้น ที่ต่างเสวงหาแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
แต่ด้วยเหตุที่เด็กม้งเหล่านั้นจากบ้านตั้งแต่เล็ก มาเสวงหาโอกาสในการศึกษาในตอนเด็กๆ ทำให้สิ่งหนึ่งที่เด็กม้งเหล่านั้นรู้สึกว่าขาดหายไป [...]

