สวัสดีพี่น้องม้งทุกท่าน ก่อนอื่นขอให้ทุกท่าน มีสุขภาพที่เข็งแรง และสุขกายสบายใจมากๆ นะครับ หลายท่านอาจนึกในใจว่า เอ้…..ทำไมวันนี้คนบ้านเลขที่96 มาแปลกแถมยังอวยพรให้มากมาย แต่ผมมีเหตุผลมารองรับนะ คือ ผมรู้ว่าหลายๆ คนรออ่านบทความของผมอยู่ แต่ว่าผมไม่มีอะไรจะเอามาให้กับพี่น้องม้งเหล่านั้น ดังนั้นคงจะมีแต่คำพูดยกยอให้กำลังใจ ที่เขาเรียกกันเล่นๆ ว่า ความรักและความห่วงใยนั้นยิ่งใหญ่เกินจะนับ มาแบ่งกันทุกข์แบ่งกันสุขกับทุกท่านครับ
ความจริงแล้วต้องยอมรับว่า มีพี่น้องบางส่วนที่มีการศึกษาดีหรือมีการศึกษา และยังมีพี่น้องที่ไม่จบสูง แต่อยากแสวงหาโชคในเมืองกรุง และอีกหลายเหตุผล เช่นทำไร่ไม่ไหวแล้ว หรืออยากรวย อยากเปลี่ยนจากการทำไร่กลางแดดมาทำงานในห้องแอร์บ้าง อยากเปลี่ยนจากชุดเก่าๆ ที่ใส่ทำไร่ มาเป็นยูนิฟอร์มที่ดูสง่างามบ้าง [...]

ผมต้องสวัสดีพี่น้องม้งทุกท่าน ที่ผมหายไปจากการเขียนบทความไปหลายวัน เหตุผลง่ายเพียงนิดเดียว มันเนื่องเพราะผมไม่ค่อยได้อยู่ในสังคมม้ง มันก็เลยเป็นการยากสักหน่อยกับที่ผมจะต้องมาเขียนบทความเกี่ยวกับพี่น้องม้งแต่อย่างไรเสียก็คงไม่ใช่ปัญหา ที่จะเขียนบทความขึ้นมา แต่บทความอาจจะโบราณหน่อย เพราะผมต้องนึกถึงตัวเองเมื่อยังเยาว์วัย ดังนั้นบทความนี้จะถอยหลังไปอีก 20 ปี อาจยากต่อการเข้าใจ แต่นั้นเป็นความรู้สึกที่คนสมัยนั้นต้องไม่ลืมแน่นอน
ผมเคยเดินทางไปเยี่ยมพี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาว เมื่อหลายเดือนที่แล้ว ภาพๆ หนึ่งที่ผมนึกเวทนาตัวเองและนึกถึงตัวเอง คือภาพที่พี่น้องม้งลาวห้วยน้ำขาว (เฉพาะที่ศูนย์อพยพ) มายืนเบียดกันเต็มไปหมด บ้างก็อยู่ในร่ม บางก็ล้นออกมาตากแดด โดยทั้งหมดจ้องไปในที่แห่งเดียวกัน ตอนแรกผมก็นึกในใจว่า เกิดการประท้วงอะไรขึ้นมาหรือเปล่า แต่แท้จริงแล้ว [...]

ผมเป็นคนที่ในชีวิตนี้เดินทางไปไหนมาไหนน้อยมาก และแทบไม่ได้สมาคมกับพี่น้องม้งเลย เพราะว่าผมต้องไปเติบโต ในแดนที่ปราศจากพี่น้องม้ง ดังนั้นการที่ ผมได้เจอพี่น้องม้งสักคน มันคล้ายกับว่าผมได้เจอญาติผู้ใหญ่ที่จากกันไปนาน และกลับมาโดยความสวัสดี แม้ผมจะไม่รู้จักเขาเหล่านั้นก็ตาม แต่มันเป็นสัญชาติญาณของผมหรือเปล่า
ความผูกพันการตามเผ่าพันธุ์ ก็เป็นเรื่องที่ยากต่อการแยกแยะ เพราะอย่างที่โบราณมักกล่าวว่า ฝูงนกล้วนแต่ต้องสมาคมกับฝูงนก ฝูงปลาก็ยอมต้องสมาคมกับฝูงปลา เหล่าบัณฑิตนักปราชญ์ ก็สมาคมกับเหล่านักปราชญ์ และแน่นอน พี่น้องม้งแม้จะอยู่ในแดนหรือต่างแดน ลึกๆในห้วงของหัวใจ ก็พร้อมที่จะร่วมแรงร่วมใจกับพี่น้องม้งเช่นกัน
ผมเคยเห็นสองตายายพี่น้องม้งที่สถานีขนส่งสระบุรี โดยปกติแล้วหากเป็นพี่น้องม้งที่ทำไร่ทำนา ก็ล้วนแต่ใช้ถุงปุ๋ยสีขาวใส่สัมภาระของตัวเอง แต่งตัวแบบสบายๆ ตามสไตร์พี่น้องม้ง [...]