EdiTor กลับบ้านนอก เพื่อพักยาว

คิดถึงมือข้างซ้าย

ฝนเริ่มลงเม็ดถี่ขึ้น หญ้าริมทางก็พลอยเขียวชะอุ่มไปด้วย ก็ได้แต่หวังว่าพืชผลที่ทางบ้านหว่านเพาะไว้ จะอุดมสมบูรณ์ไม่ต่างกับหญ้าริมทาง ..และแน่นอนว่า ยามนี้เหล่าวัชพืชก็งอกงามเช่นเดียวกัน

เมื่อสุขภาพเริ่มแย่ ก็พลอยมีเวลาให้นั่งคิดอะไรไปเพลินๆ ทบทวนความหลัง นั่งคิดถึงอนาคต พร้อมๆ กับปลงตกเรื่องชีวิตในเมือง ถึงเวลาหนึ่ง จะด้วยอายุหรือหน้าที่การงานก็ตาม (หรือแม้แต่ความรัก..แง๊ววว) เราจะเริ่มคิดถึงถิ่นที่เราจากมา พ่อ แม่ และญาติพี่น้อง

แต่สำหรับผมแล้ว ผมยังมีความทะเยอทะยานที่จะอยู่ในเมือง แม้อายุจะเริ่มมาก แม้หน้าที่การงานจะอำนวย แต่ด้วยเหตุผลที่ผมรักในความทันสมัย ทันต่อเหตุการณ์ ผมจึงยังอยากอยู่ในเมืองต่อไป ..แต่บัดนี้ (นานๆ ใช้คำนี้ที) สุขภาพร่างกายเริ่มแย่ สุขภาพใจก็เสียไปไม่ใช่น้อย จึงอยากจะหาที่สำหรับฟื้นฟูสภาพร่างกาย และคิดว่าไม่มีที่ไหนเหมาะสมเท่ากับบ้านเกิดอีกแล้ว ..คงอีกไม่นาน

ที่น่ารำคาญใจยิ่งกว่าก็คือ ตอนนี้แขนข้างซ้ายใช้การไม่ค่อยได้ สืบเนื่องจากเมื่อวันอาทิตย์ไปหาหมอที่โรงพยาบาล หมอได้ทำการเจาะเลือดเพื่อตรวจหาเชื้อไข้เลือดออก โดยเจาะบริเวณข้อพับแขนซ้าย จึงส่งผลให้สามสี่วันมานี้ ไม่สามารถใช้แขนซ้ายได้ดั่งใจ คือ ถ้าขยับผิดจังหวะมันจะรู้สึก แปล๊บ เหมือนถูกไฟฟ้าช็อต

เมื่อขาดแขนซ้ายไป จึงเกิดอาการคิดถึงแขนซ้ายขึ้นมา แม้จะเป็นคนถนัดขวา แต่เมื่อขาดแขนซ้ายแล้วจึงค่อยเข้าใจว่า บางอย่างแขนซ้ายทำได้ดีกว่าแขนขวา หรืออย่างน้อยต้องทำควบคู่ไปกับแขนขวา

โดยเฉพาะเวลาอาบน้ำ สระผมลำบาก ถูหลังก็ไม่ได้ ..

วิถีการอยู่ การกิน และสภาพแวดล้อมเป็นตัวกำหนดสุขภาพของเรา ดังนั้นผมจึงคิดว่าจะไปพักฟื้นที่ต่างจังหวัดสักพัก อาจจะสอง หรือสามสัปดาห์ ระหว่างนี้คงจะมีเวลามานั่งทบทวนอย่างจริงจังว่า ถึงเวลาหรือยังที่จะต้องหาที่ลงหลักปักฐาน และที่นั่นควรเป็นที่ไหน

เอาเป็นว่าเมื่อถึงบ้านแล้ว ผมจะหาเรื่องแถวบ้านมาเล่าให้ฟังนะครับ ฝากชาวม้งเอเชีย ดูแล รักษาสุขภาพด้วย ..เพราะตลาดเปลี่ยนแกงบ่อย

ด้วยรัก จากใจ EdiTor