Ours to lose, or just ours to let go?

ขอบคุณในความมีน้ำใจ จากเพื่อนม้งแดนไกล? คุณ Tswvchoj Vang (นักเขียน และนักประพันธ์) แห่ง hmongpoet.blogspot.com ที่ได้แต่งบทกลอนดีๆ ให้กับผม? และพี่ๆ เพื่อนๆ ใน ม้งเอเชีย ทุกคน? (เกี่ยวเนื่องกับบทความเรื่อง “ผู้เฒ่าผู้แก่ จิตวิญญาณความเป็นม้ง“)

สำหรับใจความโดยสรุปของบทกลอนที่คุณ? Tswvchoj Vang? ได้แต่งขึ้นนั้น? กล่าวคือ

“ในที่สุดแล้ว? เราจะไม่สามารถสัมผัสถึืง? ความสูญเสียในชาติพันธ์? หรือการเปลี่ยนผ่านในแต่ละรุ่น แต่ละยุคสมัย? เพราะนั่นอาจไม่ได้หมายถึงการสูญเสีย? แต่อาจเป็นแค่การก้าวย่างไปข้างหน้า .. อีกก้าวหนึ่ง

สิ่งที่เราพอทำได้คือ? การเป็นแบบอย่างที่ดีต่อคนรุ่นต่อๆ ไป? และปล่อยให้พวกเค้าดูแลเรื่องราวในยุคของพวกเค้า”

“In the end,
we’ll lose all the things,
language,
traditions,
even our children (when
they are no longer
Hmong),”
you, my friend,
said.

And I’m sure
you’re right. But
in the end, we’ll
probably never
know.

And are our language,
traditions,
and children
ours to lose,
or just ours to let go?

In then end, all we may
be able to do
is to present
our best.
And let the next
take care of itself.

That’s what every generation
must have felt
and done.

—————–

Poem by : Tswvchoj Vang ? ?? .. special for Hmogasia.com

Author and owner of hmongpoet.blogspot.com