ช่วงเทศกาลปีใหม่ม้งที่ผ่านมา หากสังเกตุจะพบเห็นความแตกต่างบางอย่างเกิดขึ้น นั่นคือปริมาณการใช้งานอินเตอร์เนตที่เพิ่มขึ้นของม้งเรา (โดยเฉพาะการเกิดใหม่ของเว็บไซต์ม้ง) จนอาจถือได้ว่า อินเตอร์เนต ได้กลายเป็นช่องทางปกติของการติดต่อสื่อสารของพวกเราไปเสียแล้ว แต่เราจะใช้งานอินเตอร์เนตได้อย่างมีประสิทธิภาพ และก่อให้เกิดประโยชน์อย่างแท้จริงได้หรือไม่

หลายปีมานี้ หากใครที่คลุกคลีตีโป่ง เอ้ยตีโมง อยู่กับชุมชนม้งออนไลน์ ก็จะทราบดีถึงความเปลี่ยนแปลงในขวบปีที่ผ่านมา ว่าพฤติกรรมการใช้งานเว็บม้ง มีความแพร่หลายมากยิ่งขึ้น หากมองในแง่มุมทั่วไป แน่นอนว่าเรายังตามหลังคนอื่นอยู่อีกไกล แต่หากหันมามองในแง่มุมของความเป็นชนกลุ่มน้อย ความเป็นชาวเขา คนป่า คนดอย ก็ถือได้ว่าเรามาได้ไกลแล้วระดับหนึ่ง โดยเฉพาะในเรื่องของความเป็น Social Network

สิ่งหนึ่งที่โดดเด่นในรอบปีที่ผ่านมาก็คือ การเผยแพร่รูปถ่ายเทศกาลปีใหม่ม้ง ของชุมชนม้งออนไลน์ ในแต่ละที่ (เว็บม้ง) โดยจะพบว่าทั้งเว็บเก่า และเว็บใหม่ ต่างพร้อมใจกันนำเสนอรูปถ่ายเหล่านี้แบบไม่ซ้ำกัน ซึ่งหากใครตระเวนไปดูมาทั่วแล้ว (ทุกเว็บ) ก็จะพบว่ามีรูปถ่ายของชุมชนม้งในที่ต่างๆ ไม่น้อยกว่าสิบแห่ง

เว็บหน้าเก่า และหน้าใหม่ที่กล่าวถึง tojsiab.com, hmongthailand.com, banhmong.com, ilovehmong.com, hmongmission.com, hmong2hmong.com ส่วนเว็บหน้าเดิมๆ คือ hmongasia.com

สิ่งที่เกิดขึ้นสามารถบ่งบอกอะไรได้บ้าง? แน่นอนว่า สิ่งแรกคงจะเป็นในเรื่องของปริมาณการใช้งานอินเตอร์ที่สูงขึ้น คน (ม้ง) ที่ใช้งานอินเตอร์เนตมีส่วนร่วมมากขึ้น ที่สำคัญคือพวกเราเริ่มเข้าใจว่าอินเตอร์เนตสามารถใช้ทำอะไรได้บ้าง นั่นคือเราเข้าใจถึงพลังของมันมากขึ้น

ยุคก่อนโน้น จากจุดเริ่มต้นของการจากบ้านมาเรียน มาทำงาน โดยเฉพาะคนที่เข้าเมืองแต่เพียงลำพัง อาจรู้สึกเคว้งคว้าง เปล่าเปลี่ยว เพราะสถานที่มันแปลกไป ผู้คนรอบข้างก็แปลกไป แม้อินเตอร์เนตจะมีให้ใช้แล้ว แต่ก็ไม่มีเว็บม้ง ไม่มีชุมชนม้งออนไลน์ จะมีก็แต่ตู้โทรศัพท์เก่าๆ เอาไว้สื่อสารกับสาวม้งทางไกลได้บ้าง ในบางครั้ง ในบางครา เริ่มดราม่าละ

แต่กับยุคนี้มันเปลี่ยนไป น้องๆ ที่เข้ามาเรียนในเมือง มีพื้นฐานด้านอินเตอร์เนตมาเป็นอย่างดี ที่สำคัญพวกเค้ามีชุมชนออนไลน์ของตนเองอยู่ก่อนแล้ว พวกเค้ามีลิสต์รายชื่อหนุ่มๆ สาวๆ ที่พร้อมจะคุยกับพวกเค้า เพียงแค่พวกเค้าออนไลน์แค่นั้นเอง

โดยเฉพาะน้องๆ ม้งรุ่นใหม่ ถือเป็นเรื่องที่โชคดี ที่มีเว็บม้ง หรือชุมชนม้งออนไลน์ผุดขึ้นมามากมายในยุคนี้ อย่างน้อยอาจทำให้ใครบางคนกลัวการไกลบ้านน้อยลง เพราะแค่คุณออนไลน์ คุณก็จะพบกับชุมชนม้งมากมายที่รอคุณอยู่ คุณไม่ไกลบ้านอีกต่อไป

การเข้าเมืองเพื่อเรียน เพื่อทำงาน อาจทำให้เราไกลบ้าน แต่เพียงแค่คุณออนไลน์ คุณ ก็ถึงบ้านแล้ว

รูปภาพต่อไปนี้ ส่งมาโดยคุณ Laj Tshua จากประเทศลาว เพื่อร่วมแบ่งปันกับพวกเราในนี้ ก็ขอขอบคุณไว้ ณ โอกาสนี้ครับ

ใจความบางตอนจากคุณ Laj Tshua …

Noj 30 nyob nroog moos cab teb chaws nplog…..
yog li no kuv thiaj xav tias yog hauv koj li website no tseem tshuav chaw txaus no ces pab muab 2-3 daim duab no tso tawm rau peb sawv daws tau saib thiab.

Kuv los kuj tsis paub tias nyob rau tim ko xws li hauv khej me, chiengmai, tam, naj thiab lwm lwm qhov chaw nej noj 30 puas mus nkaum taw qaib thiab puas muaj nyuj twm tso siab nraus lawm…

yog li no kuv los kuj tsis pom muaj nyob rau hauv cov duab koj tso rau peb saib li kuv thiaj li lam xa ob peb daim no tuaj kom paub tias tim peb no tseem coj tej kev cai qub thiab tseem tsim kev lom zem rau thaum txog 30 thiab.

Tus kwv Laj Tshua nyuj sib nraus pom muaj pem tam thiab os. Lus hmoob ci zoo ces thov teb koj li no swb.

ua tsaug ntau ntau.

EdiTor