วันแม่ แด่เธอผู้เป็นบุพการี
สวัสดีครับพี่น้องม้งทั่วหล้า ก็เช่นเดิมนะครับ หวังว่าพี่น้องม้งทุกท่านจะสบายกาย และสบายใจกันถ้วนหน้านะครับ อย่างไรเสียก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะมีความสุขความสบาย หากแต่ถ้าไม่สบาย ก็ไปทำให้สบายเถิดนะครับ เพราะชีวิตนี้ ล้วนแต่มีทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่เราไม่พึงปรารถนามารบกวนจิตใจของเราตลอดเวลา อยู่ที่ว่าเราจะอนุญาตให้ทั้งสองสิ่งนั้นอยู่ในใจของเราไปนานๆ หรือจะให้สิ่งที่เราไม่พึงประสงค์เข้ามาปุป ก็ปล่อยให้มันออกไปจากใจของเราปัปโดยทันที อันนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับความประสงค์ของพี่น้องม้งทุกท่านแล้วครับ ว่าจะเลือกหนทางใด
ผมเองก็ได้เขียนบทความมานานในระยะหนึ่งแล้ว แม้จะไม่ค่อยเป็นที่นิยมชมชอบของพี่น้องม้งมากเท่าไหร่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะบอกพี่น้องม้งทุกคนให้รู้ไว้ว่า การเริ่มต้นเขียนบทความของผมนั้น เป็นเพราะเหตุใด การเริ่มต้นเขียนบทความของผมนั้น เป็นเพราะผมได้ประสบกับความผิดหวังอย่างแรงเรื่องหนึ่งในชีวิตลูกผู้ชาย ผมเริ่มเขียนบันทึกประจำวัน แต่ละวันแต่ละวันถึงสิ่งนั้น จนได้บันทึกมาหลายเล่มเลยทีเดียว จากนั้นก็เริ่มนึกถึงห้วงแห่งความหลังแล้วก็บรรแลงเขียนออกมาเป็นตัวหนังสือได้อีกสองสามเล่มสมุดบันทึก จนวันหนึ่งผมก็ได้มาเห็นเวปนี้ ซึ่งตอนนั้น พี่โดมดอย พี่คนเล่นหมอก และพี่ editor กำลังดังอยู่พอดี ผมเห็นท่านเหล่านี้ ใช้ความรู้ความสามารถในการจับแง่คิดจากสิ่งรอบตัวของสังคมม้ง แล้วมาตีเป็นประเด็นๆ เพื่อให้พี่น้องม้งได้แลกเปลี่ยนทัศนคติมุมมองตามด้วยเหตุผลกัน คราวนี้ผมเองก็อยากจะมีส่วนร่วมด้วย ก็เลยลองเขียนดู ก็ง่ายๆ เปลี่ยนจากการจดบันทึกประจำวันอยู่ทุกวันอยู่แล้ว มาเป็นการจับประเด็น ให้แง่คิด ให้มุมมอง ให้ประเด็นต่างๆ เพียงเพื่อหวังว่า จะเป็นการจุดประกายความคิดของพี่น้องม้ง ให้สว่างไสว หวังแลกเปลี่ยนมุมมองกับพี่น้องม้งทุกคน ดังนั้นหากพี่น้องม้งท่านใดกำลังเจอวิกฤติ ก็ขอเป็นกำลังใจให้สามารถพลิกจากวิกฤติให้มาเป็นโอกาสนะครับ
อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแม่แล้ว พี่น้องม้งคงจำได้ใช่ไหมครับว่าประโยคที่พี่น้องม้งคุ้นเคยมากๆ กับคำว่าแม่ คือ
“เอาโลกมาเป็นปาก เอานวลนภามาเป็นกระดาษ เอาน้ำในทะเลมหาสมุทรมาเป็นน้ำหมึก ก็ไม่อาจพรรณนาถึงพระคุณบิดามารดาได้หมดสิ้น”
หรือถ้าหลายท่านที่อ่านเขียนมามากหน่อย ก็คงอาจจะเคยเจอประโยคนี้นะครับ
“ เอาบิดามารดาแบกท่านทั้งสองไว้บนบ่า ป้อนน้ำป้อนข้าว ให้ท่านหลับนอนอยู่บนบ่าทั้งสองข้าง ตลอดจนให้ท่านทั้งสองขับถ่ายรดบนบ่าทั้งสองของเรา จนตลอดสิ้นอายุขัยของบิดามารดา การตอบแทนพระคุณของบิดามารดาผู้ให้กำเนิดเรามา ก็ยังได้ชื่อว่า ตอบแทนได้ไม่หมดสิ้น” หรืออีกประโยคหนึ่งคือ “พ่อแม่คือพระอรหันต์ในบ้าน”
แม้ความรู้สึกของแต่ละคนแต่ละท่านที่มีต่อพ่อแม่นั้น จะแตกต่างกันไปจนมากมายก่ายกอง บางครั้งถึงขั้นสับสน แต่เชื่อว่าในดวงกมลของพี่น้องม้งแต่ละคน ล้วนแต่พร้อมพลีตนทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อแม่ได้สบาย พร้อมที่จะยอมลำบากเพื่อท่านทั้งสองโดยไม่ได้คำนึงถึงตัวเอง ตลอดจนพร้อมที่จะซบบนไหล่ของพ่อแม่ แม้จะมีความหลังที่ขมขื่น
สำหรับกับพี่น้องม้งบางท่าน ที่ถูกเลี้ยงมาอย่างดี จากครอบครัวที่แสนจะอบอุ่น พ่อแม่ไม่เคยเฆี่ยนไม่เคยดี กล่าวสอนแต่สิ่งที่ดีงาม มีชีวิตที่แสนจะสุขสบาย ความรักความห่วงใยยิ่งทับทวี ผมเคยมีเพื่อนหญิงคนหนึ่ง เป็นคนที่มีครอบครัวอบอุ่นอย่างที่กล่าวไว้เบื้องต้น แม้บางครั้งไปต่างจังหวัดแม้ไม่กี่วัน กว่าจะจากกันได้ต้องร่ำลาพ่อแม่ ร้องห่มร้องให้ยกใหญ่กันเลยทีเดียว แม้ไปต่างจังหวัดแล้วก็ยังโทรหาแม่ได้ทั้งวัน ทั้งๆ ที่ตัวเองก็มีอายุเป็นแม่คนได้แล้ว ยิ่งตอนที่กลับมาบ้านทีไร เป็นต้องกอดกันร้องห่มร้องให้กันทีเดียว หลายคนที่ไม่เคยเห็นมาก่อน อาจจะคิดไปต่างๆ นานา ว่าเธอคนนั้นเพี้ยนไปแล้วหรือเปล่า แต่นั้นเป็นพลังแห่งสายใยรักที่ไม่อาจตัดกันได้แม้เพียงเสี้ยววินาทีเดียว
สำหรับพี่น้องม้งท่านใดที่เกิดมาในครอบครัวที่ค่อนข้างลำบาก เกิดมาพร้อมกับไม้เลว ถูกสอนด้วยไม้เลวและไม้ดีตลอดเวลา ถูกใช้งานหนักมาตั้งแต่เด็ก หลับตาทีไรภาพหลอนเหล่านี้ก็ผุดขึ้นในห้วงลึกของหัวใจตลอดเวลา มีคำถามมากมาย ที่หัวใจตัวเองไม่กล้าตอบ และก็ไม่กล้าที่จะไปถามใคร จิตใจว้าวุ้น อ้างว้าง เดียวดาย แต่ยามใดที่พ่อแม่เอามือลูบหัวสักหน่อย ได้กอดพ่อแม่สักนิด ความขมขื่นที่เต็มท่วมหัวใจก็ละลายหายไปหมด คงเหลือแต่ความปิติปรีดา และความสุขใจอย่างยิ่ง นี่ก็เป็นอำนาจแห่งสายใยรักและสายใยแห่งความผูกพันธ์ ที่สามารถบันดาลให้ความทุกข์ใจทั้งปวงมลายไปโดยไม่ต้องมีเหตุผลใดๆ
ตลอดจนพี่น้องม้งที่เกิดพร้อมกับการไม่ได้เห็นหน้าพ่อหน้าแม่ อาจเนื่องด้วยสาเหตุมากมายหลายประการที่ทำให้พลัดพรากจากกัน แต่หากวันใดที่มีคนมาบอกว่า พ่อแม่ผู้บังเกิดเกล้าจะมาหา ก็อดตื่นแต้นไม่ได้ กระวนกระวายใจไปหลายวันเลยทีเดียว บางคนแม้ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่มาก่อน หรือพลัดพรากกันมานานแสนนาน พอมาเจอกันอีกทีก็อดที่จะกลั้นน้ำตาไว้ได้ หรือพร้อมที่จะซบไหล่พ่อแม่แม้ไม่เคยเลี้ยงดูเรามา รวมถึงพี่น้องบางคนที่ไม่มีพ่อแม่จริงๆ แต่เมื่อถึงยามตกทุกข์ได้ยาก ก็อดร้องให้หาพ่อแม่ไม่ได้ บ่นเพ้อไปต่างๆ นานา ว่าหากมีพ่อแม่กับเขา หากพ่อแม่ไม่ทิ้งเราไป เราก็คงไม่ตกทุกข์ได้ยากขนาดนี้ ยิ่งร้องบ่นหา ก็ยิ่งคิดถึงพ่อแม่จนจับใจ แม้ไม่รู้ว่าพ่อแม่เป็นใคร บางครั้งการมีชีวิตของคนที่มีความรู้สึกอย่างนี้ แม้เสี้ยววินาที ก็ยากเย็นที่จะผ่านพ้นไปได้ นี่คือพลังแห่งรักและสายใยแห่งความผูกพัน
ดังนั้นในโอกาสนี้ ที่จะถึงวันแม่นี้ ขอให้พี่น้องม้งทุกคน ทั้งที่มีครอบครัวอบอุ่น ทั้งท่านที่มีครอบครัวอบอ้าว รวมถึงท่านที่พึ่งได้เจอบุพพการี ตลอดจนท่านที่ได้แต่บ่นเพ้อหาในห้วงความฝัน ขอให้ทุกท่านได้กราบเท้าบิดามารดา ขอศีลขอพร ขออโหสิกรรมในสิ่งที่เราเคยทำให้ท่านทุกข์ใจเพราะเรา หรือหากบิดามารดาพี่น้องม้งท่านใดละโลกไปแล้ว ก็ทำบุญกุศลไปให้ท่านด้วย และที่สำคัญ “หาโอกาสกอดท่านและบอกรักท่านทั้งสองด้วย” ในยามที่โอกาสของเรายังมีเหลือเฟือ
Loading ...
