ห่างหายกันไปพักใหญ่เลยนะครับ ก็หวังว่าคงไม่ว่ากัน บางช่วงจังหวะที่ต้องดิ้นรน ปากกัด ตีนถีบ ..มือจิก สรุปก็คือเรื่องบางเรื่องต้องพับไว้ ปากท้องต้องมาก่อน เพราะเมื่อไหร่ที่ความหิวครอบงำ สมองก็จะมึนชา นึกคิดอะไรไม่ค่อยออก ..หายไปแต่ตัว หัวใจอยู่กับชาวม้งเอเชียเสมอ (..อ้อน)

พักนี้เข้ากรุงเทพฯ บ่อย วันก่อนก็เพิ่งไปเดิน สยามพาราก้อน มา ไม่ได้ไปช็อปหรอกนะครับ (แค่ทางผ่าน) แน่หล่ะในห้างหรูมักมีแต่พวกไฮโซมาเดินกัน (ส่วนเรา ..พวกหิวโซ)

ก็บังเอิญได้พบกับเพื่อนเก่าที่นั่น (ถ้าไปเดินบ่อยก็คงได้เจอกันบ่อย) ก็ไม่อยากอวดหรอกนะ แต่เพื่อนคนนี้นามสกุล “ชุมสาย ณ อยุธยา” ด้วยหล่ะ เพื่อนคนนี้ถือว่าค่อนข้างสนิท เพียงแต่ด้วยหน้าที่การงาน เราจึงไม่ค่อยได้เจอกัน

“สยาม” และ “สยามพาราก้อน” เมื่อคุณไปเดิน คุณจะสังเกตุเห็นอีกสิ่งหนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของคนมีกะตังค์ นั่นก็คือโทรศัพท์มือถือ แถวนี้เค้าใช้แต่ BB (Black Berry) ..ตรงประตูทางเข้าห้างต้องเดินเรียงแถวเข้าไป ผมสังเกตุเห็นไอ้สี่คนที่อยู่ข้างหน้าผมล้วนแล้วแต่ใช้ BB

ที่นี้ย้อนมาดูตัวเราบ้าง (ผมเอง) เสื้อเชิ๊ต กางเกงยีนส์ Levi มือถือ Nokia ..

อธิบายเพิ่มเติม .. กางเกงยีนส์น่ะเป็นของมือสอง ซื้อจากตลาดนัด ส่วนมือถือนั้นได้จากพี่สะใภ้ ก็เรียกได้ว่ามือสองอีกนั่นแหละ ..เห็นรึยังว่าชีวิต ภารโรง น่ารันทดแค่ไหน

เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันดีกว่า “ของมือสอง” ผมเชื่อว่าพวกเราในนี้หลายคน หรือแทบจะทุกคน ล้วนแล้วแต่เคยครอบครองของมือสองมาแล้วทั้งนั้น เริ่มตั้งแต่ตอนเด็กใครมีพี่ๆ ก็ต้องคอยสืบทอดเสื้อผ้าเก่าๆ ของพวกพี่ๆ เริ่มตั้งแต่ชุดชั้นใน ..เอ้ย ชุดนักเรียน ไปจนถึงเสื้อผ้ารองเท้า ..ผมเองเป็นคนหนึ่งที่ชอบใช้เสื้อนักเรียนของพวกพี่ๆ เพราะว่าใส่สบาย (กระเป๋า) ไม่เหมือนเสื้อใหม่ที่ใส่แล้วแข็งกระด้าง (ไม่นุ่ม)

หลายปีมานี้ “ของมือสอง” ถือได้ว่าเป็นกระแสนิยมก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า รองเท้า ของใช้ รวมไปถึงรถ ไม่ใช่เรื่องปัญหาเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว ที่ทำให้คนส่วนหนึ่งหันมานิยมใช้ของมือสองกัน เพราะของมือสองบางอย่างเป็นที่นิยมกันมานานแล้ว อย่างเช่น กางเกงยีนส์ ..ประมาณว่ายิ่งเก่ายิ่งแพงด้วย

เหตุผลของคนใช้ของมือสองมีอยู่หลากหลายมาก บางคนใช้เพราะไม่มีตังค์ซื้อของมือหนึ่ง บางคนใช้เพราะต้องการเทรนด์ เซอๆ (หรูไม่ขึ้น เลยหันไปเซอ) บางคนใช้เพราะของมือสองน่าใช้กว่า (นุ่ม นิ่ม ไม่แข็งกระด้าง ..สบายกระเป๋า) ..ส่วนผมอยากได้ของคุณภาพ ในราคาที่ประหยัด (จะได้กินข้าวครบสามมื้อ)

ถ้าพูดถึงกางเกงยีนส์แล้ว ผมไม่เคยคิดหาซื้อของมือหนึ่งอีกเลย จะเรียกว่าหลงรักยีนส์มือสองก็ว่าได้ เพราะเนื้อผ้าดีกว่า ทนกว่า การตัดเย็บดีกว่า ใส่สบายกว่า ..อย่างนี้แล้วจะหาซื้อของมือหนึ่งตัวแพงๆ ไปทำไม

การใช้ของมือสองโดยเฉพาะเสื้อผ้า ควรต้องระวังเรื่องความสะอาดด้วย ควรหาซื้อจากพ่อค้า หรือร้านค้าที่น่าเชื่อถือ ..อีกสิ่งหนึ่งที่ต้องระวังให้มากคือ ระวังจะซื้อได้ของปลอมมือสองนะครับ อันนี้จะช้ำน่าดู

เอาหล่ะ ใครมีประสบการณ์เรื่องของมือสอง (เฉพาะสิ่งของ) ก็ร่วมแชร์ได้เลยครับ

หวัดดีพี่น้องม้งทุกคนครับ ช่วงนี้ฝนไม่ค่อยตกกันเลย สงสัยข้าวไร่ ข้าวนา ข้าวโพด ขิงข่า คงกำลังอยู่ในรอยต่อว่าจะมีชีวิตอยู่ หรือจะตายเพราะขาดฝน อันนี้ก็อวยพรให้ฝนตกมาช่วยพี่น้องที่ทำงานเกษตร จงพ้นภัยแล้งครั้งนี้ด้วยครับ เพราะว่าหน้าฝนแท้ๆ แต่กลับไม่มีฝนตกเลยในบางที่บางแห่ง แถมยังร้อนไม่แพ้หน้าร้อนเลยแม้แต่น้อย อย่างไรก็ขอให้ทุกท่านมีความสุข สุขสบายกับการงานที่ทำนะครับ

ช่วงนี้ผมเองก็ยุ่งอยู่กับการงานต่างๆ อยู่เหมือนกัน และตอนนี้ผมเองก็มาทำงานอยู่ที่จังหวัด บุรีรัมย์ ซึ่งเป็นจังหวัดหนึ่งที่ซึ่งตอนนี้กำลังประสบกับภัยแล้ง ข้าวในนาที่ปลูกไปแล้วเริ่มจะออกอาการเหลืองแล้ว ส่วนที่ยังไม่ได้ปลูกก็ได้แต่นั่งคอยให้ฝนตกลงมา ประทานเมตตาให้กับชาวนาก่อน แล้วจึงจะปลูกข้าวได้ ก็เป็นสิ่งที่น่าเห็นใจนะครับสำหรับกับภัยแล้งในปีนี้

ช่วงนี้ข่าวทางด้านอำเภอเขาค้อ กำลังดังตามเวปบอร์ด หรือแม้กระทั่งในที่แห่งนี้ ทั้งในเรื่องของปัญหาการเวนคืนที่ดิน และปัญหาที่พี่น้องเรามีเรื่องขัดข้องใจกับเจ้าหน้าที่ราชการระดับยศพันเอก ผมก็เลยอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศให้ทุกคนหันหลังมาดูเขาอีกลูกหนึ่ง ที่เป็นข่าวดังก่อนหน้านี้ครับ ว่าที่แห่งนี้เป็นเช่นไร

เขายายเที่ยง ก็เป็นภูเขาที่อยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา หรือที่เรียกสั้นๆ ว่าโคราช อยู่ในช่วงของอำเภอสีคิ้ว ที่มีเขื่อนลำตะคลอง หากหลายท่านจำได้สาเหตุที่คนไทยทั้งมวลรู้จักเขาแห่งนี้ ก็เพราะว่ามีนักการเมืองระดับเป็นอดีตนายกรัฐมนตรี ไปชื้อที่ดินแถวนั้นและสร้างตึกราบ้านช่องอยู่ที่นั่น จึงเป็นข่าวดังกันไปช่วงหนึ่ง ทำให้หลายคนเริ่มสนใจว่าเขายายเที่ยงกับเข้าค้อที่พี่น้องม้งรู้จักกันดีมันต่างกันอย่างไร รวมทั้งผมเองก็สนใจด้วย

ก็พอดีขากลับมาจาก บุรีรัมย์พอมาถึงโคราช ก็เลยแวะขึ้นไปบนเขายายเที่ยงว่ามันเป็นเช่นไร ก็อย่างที่เห็นแหละครับ หากพี่น้องม้งท่านใดเคยทำงานที่โคราช หรือว่าเคยผ่านถนนสายมิตรภาพ พอ ถึงเขื่อนลำตะคอง บนภูเขาสูงใหญ่ลูกหนึ่ง จะมีกังหันลมใหญ่ๆ ตั้งอยู่เป็นภูเขา นั้นแหละครับที่ชื่อว่า เขายายเที่ยง

ที่บนภูเขาลูกนั้น เป็นสิ่งที่ไม่น่าชื่อว่ามองไกลๆ มาเป็นป่าทั้งนั้นเลยครับ แต่เข้าไปจริงๆ แล้ว เป็นหมู่บ้านคนนะครับ มีทั้งวัด มีทั้งโรงเรียน มีทั้งหมู่บ้าน และที่แห่งนี้ ส่วนใหญ่มีชาวบ้านอยู่ด้วย กับมีเศรษฐีคนมีตังค์จากกรุงเทพ ขึ้นมาชื้อที่ ชื้อทางปลูกบ้านเอาไว้พักผ่อนในยามว่างๆ ซึ่งก็ไม่ต่างจากเขาค้อ ที่กำลังโด่งดัง เพราะเขาค้อผมไปหลายครั้งแถวนั้นล้วนแต่เต็มไปด้วยถิ่นคนรวยจากกรุงเทพ และจากนายทุน ที่มาชื้อที่ดินสร้างรีสอร์ทอะไรต่ออะไรเต็มไปหมด ยกเว้นในช่วงของตำบลเข็กน้อย ซึ่งไม่มีรีสอร์ทอะไร คงจะมีแต่ หมู่บ้านม้งทีเต็มไปด้วยความยากจนค่อนข้างลำบาก เพราะตำบลนี้ไม่มีโฉนดที่ดิน และคนก็ยังหนาแน่นอีกด้วย และอีกอย่างหนึ่ง พี่น้องม้งบางส่วนในที่นี้ ก็เป็นอดีต พี่น้องม้งถ้ำกระบอก ที่ไม่ได้ไปยังประเทศที่สาม ย้ายมาอยู่อีกด้วย ก็เลยกลายเป็นแหล่งที่มีม้งหนาแน่นนะครับ

อย่างไรเสียเขายายเที่ยงเป็นแหล่งที่คนรวยมีสตางค์หวังครอบครอง เพราะ อากาศดีทำแลก็ใช้ได้ ส่วนเขาค้อ ในช่วงของตำบลเข็กน้อย ก็เป็นที่หวังของพี่น้องม้งคนยากคนจน ที่หวังอยากจะมีที่ดินสักไร่สองไร่เอาไว้ปลูกบ้านปลูกช่องให้ลูกหลานได้ใช้อาศัยหลับนอนก็สุขแสนดีใจยิ่งแล้วครับ ส่วนหากพี่น้องม้งท่านใดร่ำรวยจนไม่รู้ว่าจะเอาเงินไปใช้ที่ไหน จะเอาอย่างเศรษฐีคนมีตังค์ที่หวังครอบครองเขายายเที่ยงก็ได้นะครับ อันนี้ไม่ห้าม แต่ตอนนี้ม้งเราหวังแค่มีที่ดินสักผืนเอาไว้ปลูกบ้านหลับนอนก็พอแล้ว

เมื่อม้งเราเริ่มก้าวทันวิวัฒนาการของสังคมออนไลน์ จึงเป็นเรื่องยากที่จะแยกแยะพฤติกรรมเฉพาะ ในเรื่องของการใช้งานอินเตอร์เนตของม้งเราอีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นการเก็บสถิติ การวิเคราะห์ข้อมูลการใช้งาน รวมไปถึงจำนวนผู้ใช้งานอินเตอร์เนต

ที่พูดอย่างนี้ก็ใช่ว่าที่ผ่านมาเราจะสามารถจับพฤติกรรม หรือข้อมูลการใช้งานเหล่านั้นได้ เพียงแต่ที่ผ่านมาชุมชนออนไลน์ของม้งเรามีอยู่น้อย การใช้งานจึงกระจุกอยู่ไม่กี่เว็บไซต์ ฉะนั้นการคาดเดาหรือประมาณการการใช้งานจึงยังพอทำได้

พฤติกรรมการใช้งานอินเตอร์เนตของม้งเราในอดีต น่าจะเป็นในเชิงอนุรักษ์นิยม (และชาตินิยม) กล่าวคือ เมื่อเรามีเว็บไซต์ม้ง เราก็จะช่วยกันสนับสนุนด้วยการเข้าใช้บริการ พยายามมีส่วนร่วม สร้างความอบอุ่นเสมือนเป็นบ้านของตนเอง เรื่องเนื้อหาหรือการพูดจาก็มักจะเป็นไปในเชิงอนุรักษ์ เช่นว่าต้องอนุรักษ์วัฒนธรรม พูดเรื่องขนบธรรมเนียมประเพณี รวมไปถึงการใช้ภาษา

อีกสาเหตุหนึ่ง ที่ทำให้ในอดีตม้งเราใช้งานอินเตอร์เนตกระจุกอยู่เฉพาะเว็บไซต์ม้ง อาจเป็นเพราะเรื่องของพัฒนาการทางความรู้ คือพื้นฐานการใช้คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เนตนั่นเอง แม้ในอดีตโลกอินเตอร์เนตจะไม่ซับซ้อนอย่างทุกวันนี้ แต่นั่นแหละ ตอนนั้นเราเองก็มีพื้นฐานไม่มากพอเช่นเดียวกัน (ที่จะใช้งานอินเตอร์ที่ซับซ้อนอย่างว่า)

ตัวผมเองใช้คอมเป็นตอนเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น พอขึ้นชั้นมัธยมปลายก็ช่วยอาจารย์พิมพ์งานอยู่บ่อยๆ ส่วนการเริ่มต้นใช้งานอินเตอร์เนตนั้น ถือว่าค่อนข้างยาก แต่โชคดีที่มีพี่ชายคอยป้อนคอยสอนอยู่ตลอด (พื้นฐานคอมแทบทั้งหมดได้มาจากพี่ชายคนนี้) ..ที่จริงพี่แกสอนตั้งแต่ตอนมัธยมต้น เรื่องพิมพ์ดีด และการพิมพ์สัมผัส ฟ.ห.ก.ด. ่.า.ส.ว.

ปัจจุบันไม่ว่าจะไปเว็บชุมชนไหน (Social Networks) ก็จะเจอม้งเราอยู่เต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นที่ Facebook.com, Myspace.com, Hi5.com, Twitter.com ยังไม่รวมเหล่าบรรดา Blogger ทั้งหลายใน Wordpress.com, Blogger.com นอกจากนี้ยังมี Google Groups และอีกมากมาย

http://twitter.com/hmong คือ ม้งเอเชียเรานี่เอง

เมื่อก่อนผมเองก็มีไอดีของตัวเองตามเว็บไซต์เหล่านั้น แต่มาตอนหลังเริ่มรู้สึกว่าไม่ใหว มันค่อนข้างเสียเวลา และไม่รู้จะใช้หลายที่ไปทำไม (ถ้าได้เงินก็ว่าไปอย่าง..เนอะ)

เห็นม้งเราหลายคนเข้าใจการใช้เว็บชุมชน (Social Networks) เพื่อทำการตลาดออนไลน์ ก็ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดี เพราะหากเราใช้เพื่อความสนุกสนานเพียงอย่างเดียวแล้ว สุดท้ายเราอาจเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ ลองใช้เว็บเหล่านี้ในด้านอื่นบ้าง ..ไม่ได้ให้โชว์ความเอ็กซ์นะ :)

นอกจากการใช้งานเว็บไซต์เป็นแล้ว ผมเองก็อยากแนะนำให้พวกเราได้ทดลองซื้อของผ่านเว็บไซต์ดูบ้าง เพื่อเพิ่มประสบการณ์การใช้งานอินเตอร์เนต เพราะปัจจุบันการซื้อของผ่านอินเตอร์ไม่ใช่เรื่องยาก และไม่น่ากลัวอีกต่อไป เพียงแค่คุณมีบัตร เอทีเอ็ม ธรรมดาสักใบ คุณก็สามารถจับจ่ายใช้สอยผ่านอินเตอร์เนตได้แล้ว ..และแน่นอนว่า เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับอีคอมเมิร์ซในไทย (ต่างชาติเค้าไปใกลแล้ว)

แม้เราส่วนใหญ่จะใช้งานอินเตอร์เนตเป็นกัน แต่ผมอยากจะเน้นย้ำเรื่องหนึ่งคือ อีเมล์ ผมอยากให้พวกเราฝึกใช้อีเมล์ให้มีประสิทธิภาพ ..หรืออย่างน้อยก็ใช้งานให้เป็น เพราะผมเห็นบางคนเรียนจบออกมา แต่ใช้อีเมล์ไม่เป็น และมันก็กระทบไปถึงการสมัครงาน

เอาเป็นว่า Social Networks เราใช้ได้ แต่อย่าลืมถามตัวเองว่า เราใช้หลายที่ไปเพื่ออะไร? เราให้เวลากับมันมากเกินไปหรือเปล่า? ..อย่าให้มันกลายเป็นความหมกมุ่นเสียล่ะ

ว่าแล้ว ใครอยากจะหาเพื่อนม้งก็โพสต์ลิ้งค์ของตัวเองได้ที่นี่เลย ..