You are browsing the archives of ม้ง.

เป็นเวลาสามสัปดาห์เต็มที่ตัวผมกลับต่างจังหวัด ตอนนี้ได้กลับมาในเมืองอีกครั้ง และกลับมาประจำตำแหน่งเดิม สำหรับเรื่องสุขภาพ ตอนนี้ก็ดีขึ้นมาระดับหนึ่งแล้ว ส่วนเรื่องแขนที่เจ็บแปล๊บๆ ตอนนี้ก็เกือบจะหายขาดแล้ว (จากแปล๊บๆ เหลือแปล๊บเดียว) ..โดยรวมคือชีวิตดีขึ้นนั่นแหละ
ต้องยอมรับว่าต่างจังหวัดอากาศดีจริงๆ ครับ อาจเป็นเพราะหน้าฝนนี่เองที่ทำให้รู้สึกว่าอากาศนั้นสะอาด สดชื่นมากๆ มองไปทางไหนก็เขียวขจี อากาศเย็นสบาย เวลากลางคืนยังต้องนอนห่มผ้าเลย ..วันแรกที่กลับเข้ามาในเมือง สิ่งแรกที่ทำเมื่อถึงห้องคือ เปิดพัดลม
ช่วงอยู่บ้านก็มีโอกาสได้ทำ ได้เห็นหลายอย่างครับ เอาไว้ว่างๆ จะนำมาเล่าให้ฟัง ใจจริงหลายเรื่องอยากนำมาลงตั้งแต่อยู่บ้านแล้ว แต่ติดปัญหาว่าคอมฯ ที่พกไปด้วยไม่มีโปรแกรมแต่งภาพครับ หากลงเรื่องโดยขาดภาพประกอบ ก็อาจทำให้เสียอรรถรสในการอ่านก็เป็นได้ จึงขอแปะไว้ก่อน
กลับบ้านรอบนี้ได้มีโอกาสกินน้ำฝนด้วย (น้ำที่ตกมาจากฟ้า) ช่วงนี้ส่วนใหญ่ที่บ้านก็จะรองน้ำฝนกินกัน แค่กรองหน่อยหนึ่งก็กินได้แล้ว ไม่ต้องเสียเวลาไปต้ม พูดถึงน้ำฝนแล้วทำให้คิดถึงพี่ท่านหนึ่งที่อยู่เข็กน้อย เนื่องจากเคยไปทำงานแถวนั้น และเที่ยวหาพี่คนนี้บ่อย [...]

อัพเดท ..ตอนนี้อาการของ EdiTor ดีขึ้น แต่อาการแปล๊บที่แขนยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้นเลย .. ใครจะสน ชิมิ
เมื่อวานนี้ นั่งรถผ่านชุมชนแห่งหนึ่ง (คนเมือง) พี่ชายชี้ให้ดู และว่า เดี๋ยวนี้คนม้งบ้านเรามาทำไร่แถวนี้กันค่อนข้างเยอะ ไม่ว่าจะเป็นไร่ข้าว หรือไร่ข้าวโพด ลักษณะการทำไร่ที่นี่คือ คนม้งมาอาศัยทำกินในที่ของคนเมือง คนม้งจะเป็นคนถางที่ และทำไร่ในปีแรกๆ ด้วยราคาค่าเช่าถูกๆ หลังจากคนม้งย้ายออกจากที่ทำกินตรงนั้นไป เจ้าของที่ก็จะเอาผลไม้ หรือพืชผลที่ตนเองต้องการ เอามาลงในพื้นที่ดังกล่าว
เหตุผลที่คนม้งยอมทำเพราะว่า เป็นพื้นที่บุกเบิกใหม่ ดินยังอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเพาะปลูกพืชไร่ โดยเฉพาะข้าว อีกเหตุผลก็คือเรื่องของราคา เมื่อข้อแลกเปลี่ยนสมเหตุสมผล คนม้งถางที่แลกกับการเช่าที่ราคาถูกๆ ..ที่ดินอุดมสมบูรณ์ บวกกับค่าเช่าถูก ใครล่ะจะไม่เอา ส่วนเรื่องการออกแรงถางที่นั้น [...]

หวัดดีครับ หวังว่าทุกท่านมีความสุขสบายดีนะครับ หลายวันนี้ผมไปงานศพบ่อยมาก ทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด เพราะเพื่อนๆ ผมที่ทำงานด้วยกันล้วนแต่เป็นคนไทยพื้นราบ ก็เลยต้องไปงานศพอย่างไม่มีว่างเว้นเลย จึงทำให้ผมนึกถึงพระเถระรูปหนึ่ง ที่ผมเองก็เป็นลูกศิษย์ของท่าน และท่านก็เป็นที่รู้จักของพี่น้องม้งในวงกว้างด้วย ท่านได้มรณภาพไปประมาณ 3 ปีแล้ว แต่ถ้าไม่กล่าวถึงท่านเลย ก็อาจทำให้พี่น้องม้งเราเป็นคนที่ไม่รู้จักคุณคนไปได้ เพราะท่านเป็นผู้มีพระคุณของพี่น้องม้งหลายต่อหลายคนในที่นี้จริงๆ รวมทั้งผมด้วย
เมื่อนึกถึงเรื่องเด็กวัดเด็กวา การบวช หรือเป็นสำนักวัดเรียน หลายท่านคงนึกได้ที่วัดสระแก้วจังหวัดอ่างทอง และวัดศรีโสดา จังหวัดเชียงใหม่ หรือบางคนอาจนึกเตลิดไปถึงโรงเรียนศึกษาสงค์เคราะห์ต่างๆ ไม่ว่าจะ เป็นที่น่าน ที่เชียงราย และที่จังหวัดตาก พวกเราพี่น้องม้งคงปฏิเสธไม่ได้ว่า พวกเราบางส่วนที่ได้ดิบได้ดี อ่านออกเขียนได้ ได้มีการมีงานมีการทำ ก็เพราะได้รับการสนับสนุน ได้รับโอกาสจากอริยสงฆ์ในสังคมไทยเหล่านี้ [...]