You are browsing the archives of ม้ง.

เมื่อถึงเวลาหนึ่ง ทุกคนอาจจะต้องจากบ้านเกิดเมืองนอน เพื่อศึกษาต่อ หรือเพื่อหางานทำ แต่อาจจะมีอยู่บ้างบางส่วน ที่ทั้งชีวิตไม่เคยไกลบ้านไปไหนเลย คือเรียนไม่จบ แล้วแต่งงาน จากนั้นก็ใช้ชีวิตตามแบบฉบับของคนรุ่นก่อนๆ ต่อไป
ย่านที่ผมอาศัยอยู่ เป็นย่านของนิคมอุตสาหกรรม จึงมีโอกาสพบปะกับพี่น้องม้งอยู่บ่อยๆ บางคนก็มีโอกาสได้พูดคุยทักทาย แต่บางคนก็ไม่มีโอกาสได้พูดคุยกันเลย
ถ้าวันไหนต้องยืนรอรถประจำทางตามป้ายใหญ่ๆ ในช่วงเวลาเย็น หรือช่วงเช้าๆ ซึ่งเป็นเวลาที่พนักงานโรงงานออกมารอรถกัน ก็จะมีโอกาสได้เห็นสาวม้ง (แปลก ไม่เคยเห็นหนุ่มม้ง) มารอรถเช่นเดียวกันกับสาวโรงงานทั่วไป
เมื่อเวลาผ่านไป ม้งเราก็ต้องปรับเปลี่ยนวิถีการดำรงชีวิตตาม จากที่เคยเห็นสาวม้งต้องคอยติดตามพ่อแม่ไปไร่ ไปสวน สาวม้งต้องรับภาระดูแลพ่อแม่ ช่วยงานอยู่กับบ้าน จนเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเธอต้องออกจากโรงเรียนก่อนเวลาอันควร
ทั้งหมดทั้งปวง ก็ด้วยค่านิยมเก่าๆ ที่มักจะมองว่า ลูกสาวสุดท้ายแล้วก็ต้องแต่งงานออกไป และเมื่อถึงตอนนั้นลูกสาวก็จะไม่ใช่คนของเราอีกต่อไป เมื่อเปรียบกับการลงทุน ผู้เป็นพ่อเป็นแม่จึงทุ่มการลงทุนไปที่ตัวลูกชายเสียมากกว่า
แต่เมื่อโอกาสทางการศึกษาเข้าถึงชมชนม้งมากขึ้น กลไกทางเศรษฐกิจที่เอื้อแก่คนทุกเพศทุกวัยมากขึ้น รวมไปถึงระบบการเกษตรดั้งเดิมของม้งเราที่กำลังพังทลายลง [...]

หลังจากที่พวกเราพูดคุยกันมาหลายครั้ง ถึงกรณีการรวมกลุ่มเพื่อทำกิจกรรมสาธารณประโยชน์ แก่สังคมม้งของเรานั้น วันนี้ ม้งเอเชีย ในฐานะที่เป็นสถานที่แลกเปลี่ยนความคิดเห็น (หรือสถานที่เกิดเหตุนั่นเอง) ก็จะขอนำเสนอรูปแบบที่พอเป็นไปได้ หลังจากที่ EdiTor ได้เคยให้ความเห็นทิ้งท้ายไว้ในบทความเรื่อง “ม้งลาว และนกพิราบสนามหลวง”
ต.คีรีราษฎร์ จ.ตาก “โครงการเรียนรู้ร่วมกันสรรค์สร้างชุมชน” ปี 48 งบฯ โดยรัฐบาลเสื้อชมพูตรงกลางคือ กลุ่มนักศึกษาม้งและไทย

อันดับแรกนั้น รูปแบบที่จะเกิดขึ้นใหม่จะต้องไม่ไปซ้ำซ้อนกับ “สมาคมม้งแห่งประเทศไทย” ซึ่งผมเชื่อว่าพวกพี่ๆ เค้าได้วางรูปแบบไว้ดีอยู่แล้ว และพี่ๆ ทุกคนก็กำลังทุ่มเททำงานหนักกับมันอยู่ ฉะนั้นการจะรวมตัว หรือรวมกลุ่มในวันนี้ ไม่ควรมองข้ามตรงจุดนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงการทำงานซ้ำซ้อน
สิ่งต่อมาที่เราจะต้องคำนึงถึงคือ บุคลากร เวลา และเงินทุนสนับสนับกิจกรรม ซึ่งทรัพยากรณ์เหล่านี้ ถึอเป็นทรัพยากรณ์พื้นฐาน ที่จะเป็นตัวชี้ชะตาว่า “การรวมกลุ่ม” จะเกิดขึ้นได้หรือไม่ได้
ด้านบุคลากร ถือเป็นสิ่งตั้งต้นเลยก็ว่าได้ [...]

ในนาม EdiTor (หรือ ภารโรง) และผู้ก่อตั้งเว็บ Hmongasia.com จนถึงวันนี้ Hmongasia.com กำลังจะก้าวเข้าสู่ปีที่สาม สำหรับการเริ่มตั้นในปีแรกนั้น (2008) ไม่ได้มีอะไรน่าตื่นเต้นนัก เพราะเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น ..มีตื่นเต้นบ้าง ในเรื่องที่ว่าเว็บจะไปรอดหรือไม่รอด
วันนี้ก็ขอนำประสบการณ์ที่ตัวผม และ Hmongasia.com ได้ประสบมา มาเล่าสู่กันฟัง เพื่อเป็นการแบ่งปัน บอกต่อ ว่าการทำเว็บนั้นให้อะไรกับเราบ้าง ..โดยเฉพาะม้ง
แน่นอนเลยว่าสิ่งแรกนั้น เราต้องเป็นผู้ให้ก่อน หลายคนคงเริ่มสงสัยว่า แล้ว EdiTor ได้ให้อะไรไปบ้างล่ะ ที่จริงก็ไม่กล้าพูดว่า “ผมให้..” หรอกครับ เพราะสิ่งที่ผมได้ทำลงไป คือสิ่งที่ผมอยากจะทำอยู่แล้ว
แต่พอทำเว็บไปได้สักพัก เริ่มมีพี่ๆ เพื่อนๆ [...]