You are browsing the archives of วัฒนธรรมม้ง.

ผมอยากเขียนเรื่องความรักมานานแล้ว เพราะว่าบทความที่ผ่านมาล้วนแต่เป็นแนวทางสังคมมากเกินไป ผมอยากเปลี่ยนบรรยากาศต่างๆ มาเป็นเรื่องที่อ่านแล้วสบายๆ ขำๆ บ้าง เดี่ยวพี่น้องม้งจะเบื่อสักก่อน แต่ผมก็ยืนยันว่า แม้เป็นเรื่องความรัก แต่ก็ยังคงเป็นสิ่งที่มีมุมมอง ข้อคิดสะกิด ใจ ให้ตรึกตามอย่างแน่นอน
สำหรับกับหนุ่มม้งแล้ว คงจะจำบรรยากาศของการเที่ยวกลางคืน เมื่อหลายๆ 10 ปีที่แล้วได้ การที่จะได้คุยกับสาวม้งสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายดายนัก ต้องอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่หัวค่ำ ใช้สองเท้าเดินไปตามหัวใจที่สั่งการให้ไปหาบ้านสาวน้อยที่เราแอบชอบ หากแม้………โชคดีที่สาวน้อยที่เราชอบไม่มีใครมาชอบก็ง่ายสักหน่อย ต้องอ้อนวอนด้วยเสียงกระซิบที่อ่อนหวานจนแทบไม่ได้ยิน ผ่านช่องฝาผนังบ้านเข้าไป อาจมีทั้งเสียงที่อ่อนหวานตอบกลับมาหรือเสียงดุด่าก็ไม่อาจรู้ล่วงหน้าได้ แต่ถ้าเป็นเสียงอ่อนหวานตอบกลับมาก็คุ้มค่าที่เดินทางมาตั้งไกล จนดูจะได้กำไรเป็นกอบเป็นกำอีกด้วย นับว่าโชคดีไม่น้อย
แต่บางครั้งต้องรอจนถึงเที่ยงคืนตีหนึ่ง [...]

สืบเนื่องจากความเห็นของ พี่ธงชัย เปาอินทร์ จากบทความเรื่อง “หนุ่มม้ง กับพฤติกรรมจีบสาว ยามค่ำคืน” ผมจึงขอยกมาตอบเป็นเรื่องใหม่ เผื่อว่าพี่ๆ เพื่อนๆ จะได้ร่วมแสดงความคิดเห็น และทำความเข้าใจไปพร้อมๆ กัน
ก่อนอื่นผมต้องขอทำความเข้าใจเล็กน้อย ก่อนที่เราจะเริ่มแสดงความคิดเห็นกัน จากความแตกต่างในแง่ของพื้นที่ และพัฒนาการของชุมชนม้งเรา จึงอาจส่งผลให้ประสบการณ์ หรือสิ่งที่เราพบเจอนั้นต่างกัน ฉะนั้นผมจึงอยากให้พี่ๆ เพื่อนๆ ร่วมแสดงความเห็นตามประสบการณ์ที่พบเจอในชุมชนของตน เพื่อมุมมองที่กว้างขึ้น ทั้งต่อตัวผมเอง และสังคมภายนอก ขอขอบคุณล่วงหน้าครับ
“ผมเคยอยู่ทางภาคเหนือ ทำงานป่าไม้ รู้จักม้ง เย้า อีก้อ ฯลฯ ผมกลับบ้านที่กรุงเทพเล่าให้เตี่ย(พ่อ)ฟังว่าไปเจอชาวแม้วที่ลำปาง บนดอย เตี่ยผมบอกว่า ไม่ใช่แม้ว คนกลุ่มนี้เป็นม้งโกล (พ.ศ.2516)พ่อผมเรียนหนังสือจากเมืองจีนแผ่นดินใหญ่ ผมรู้จักเพียงว่านี่ชนเผ่าม้ง เย้า แต่ไม่ได้ลงลึก จนถึงวันนี้ ผมกลายสภาพมาเป็นคนเขียนหนังสือ และเป็นเจ้าของwww. อยากเขียนเรื่องราวที่เกี่ยวกับ วัฒนธรรม ประเพณี ศิลปะ วิถีชีวิตการกินอยู่ การทำงาน [...]

ผู้หญิงม้ง เมื่อครั้งอดีต  ต้องทนอยู่กับความน้อยเนื้อต่ำใจ  ไม่ต่างไปจากผู้หญิงอื่น  อีกหลายเชื้อชาติ  ที่ต้องทนอยู่กับสภาพความไม่เสมอภาค  ที่ได้รับจากสังคม  ทั้งนี้เพียงเพราะว่า  พวกเธอเกิดมาในเพศหญิง  หรือเพศที่ถูกมองว่า เป็นเพศที่อ่อนแอ  แค่นั้นเอง
แต่ตลอดชีวิตของความเป็นม้ง  ผู้หญิงม้งที่ผมเห็น  จะแพ้ผู้ชายก็เฉพาะแต่เรื่องของ เรี่ยวแรง เท่านั้น  สำหรับเรื่องอื่น  ผู้หญิงม้งกลับเป็นผู้ที่เข้มแข็งกว่า  หนักแน่นกว่า  และทำได้ดีกว่า
สิ่งหนึ่งที่ผมอยากชี้ให้เห็นสำหรับเรื่องนี้ คือ หญิงม้ง กับภาระหน้าที่ทางวัฒนธรรม  ซึ่งผมอยากให้ทุกคนได้สำนึกตรงนี้เอาไว้  มาถึงตรงนี้หลายคนอาจยังเดาไม่ออก  ว่าสิ่งที่ผมต้องการสื่อในวันนี้คือเรื่องใด  ผมกำลังจะพูดถึงเรื่องของการดำรงไว้ซึ่งสัญลักษณ์หนึ่ง ทางเชื้อชาติ  นั่นคือการแต่งกาย 
พอพูดถึงตรงนี้  หลายคนอาจจะนึกขึ้นมาได้บ้างว่า  ผู้หญิงม้งเราได้ทำอะไรไว้บ้าง  พวกเธอต้องคอยตระเตรียมเสื้อผ้าชุดม้งให้กับเราทุกคนในครอบครัว  เป็นประจำทุกปี  จนเวลาล่วงไปแล้วนับร้อยนับพันปี  พวกเธอก็ยังทำหน้าที่ของตนเองได้เป็นอย่างดี  หน้าที่ที่จะดำรงไว้ซึ่งสัญลักษณ์ของความเป็นม้ง (น่าแปลกใจ ที่แม้แต่ตัวผมเองก็ไม่เคยตระหนักนึกได้ตรงจุดนี้) 
ทุกรอยเข็มด้ายที่ปักลงไป  เปรียบได้กับการเดินทางอันยาวนาน ของวัฒนธรรมม้งเรา  นี่ก็ใกล้เทศกาลปีใหม่ม้งอีกครั้งหนึ่งแล้ว  ก็หวังว่าทุกคนจะสำนึกในพระคุณ  และน้ำพักน้ำแรงของคุณแม่  ด้วยการสวมใส่ชุดม้ง ที่ท่านได้ตระเตรียมเอาไว้  ให้ท่านได้เชยชมนะครับ